Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
14 juni 2016, om 10:10 uur
Bekeken:
298 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
175 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"een standaard voorbeeld van de situationistiese ethiek "


Schuld zonder boete ?

 

Schuld zonder boete of eigenlijk : schuld die door geen boete kan worden ingelost. Ook zoiets. Zeer gereformeerd. Ja, nou daar kan ik u een schitterend klassiek voorbeeld van noemen en dat doet me des te meer plezier omdat ik het dan niet steeds over me zelf hoef te hebben, waar ik een grote hekel aan heb.

Ik cijfer mijzelf het liefst weg.

Soms reduceert een opwindende dame of heer iemand anders tot een grote nul. Er is niets op windenders. Reductie. Een intrigerend cijfer die nul. Lekker rond, net als een vrouwenborst.

Maar we hebben het over schuld en boete. Multatuli’s Max Havelaar is hét voorbeeld van zo’n boek.

Multatuli werd in staat van beschuldiging gesteld al heel vlug in z’n carrière, dat hij 2000 gulden had zoek gemaakt, dat was toen een hele hoop geld. Op Sumatra. Naderhand krijg je die Lebak-affaire.

Wat gebeurde? Ruzie, heen en weer geschrijf. Het eindigde ermee dat hij een berisping van de gouverneur-generaal kreeg. Hij kon dat moeilijk verteren. Hij schrijft daarna Max Havelaar, waarin hij voor allebei die gevallen suggereert, dat áls hij het al verkeerd gedaan heeft, hij dat had mogen doen, omdat hij daar ter wille van een hoger doel ver boven stond.

Zo kun je alles goed praten, hè. Hij is daarmee een standaard voorbeeld van de situationistiese ethiek avant la lettre.

 

Ik wil het toch even over u zelf hebben. U wijkt uit naar Multatuli, maar u bent ook een keer in staat van beschuldiging door een kunst-enmaker en journalist gesteld, namelijk in 2001 door Avondblad van het Noorden, is samen werking met de vrijgemaakt gereformeerde kunstschilder Hank Duvelsjas, de eveneens vrijgemaakt gereformeer-de drs. Hans Hemeltjerijk (Hans van Seventer) en de patjepeeër kunsthandelaar Loek Klatergoud (Loek Brons, ex-Jezuiet), die u er van betichtten tientallen schilderijen van Duvelsjas uit zijn huis te hebben ontvreemd door middel van de nachtelijke inklimming en ontwrichting van een bovenlicht met een koevoet, maar u bent in het gelijk gesteld, de mensen die die aantijgingen aan uw adres hadden gericht die zijn in het ongelijk gesteld, moet ik nou uw sadomasochistiese lingeriefetisjistiese bisexuele tekeningen en schilderijen zo in-terpreteren dat dat een soort bepleiten is van uw (on)schuld? Ik zie u op uw tekeningen vast geketend aan ijzeren ringen in de muur van een erotiese martelkelder, met tepelklemmen aangezet, naakt met een halsband voortgesleept door een Meesteres of Meester in leer gekleed en u zelf op menig kunstwerk gehuld in een bustehou-der, jarretel gordel, tangaslipje, nylons en op andere tekeningen of fotos draagt U een rokje of een onderjurk en gaat geschoeid op pumps …wat moet de toeschouwer daar nu weer van denken?

 

Scheppen riep hij gaat van Au, denk aan Jessurun d’Oliveira, academicus maar toch een heel slimme man. Nee daar hoeft U helemaal niets van te denken want dat was een te onbenullige zaak die verwijten over diefstal. Het was té grote onzin dan dat mij dat in een of ander opzicht geraakt heeft. Wat mij wel raakt, is natuurlijk dat ondanks alles wat u nu net releveert, er een Belgisch kunsthistories blad bestaat, waarin een lector aan de universiteit van Luik zegt (- ook een bewonderaar van mij, uiteraard niet de griffermeerde drs. Betweter Hemeltjerijk te A. in Groningen-) schrijft een bewonderend stuk, maar zegt: Fred van der Wal is voor het gerecht gekomen en veroordeeld in verband met de inbraak bij Hank Duvelsjas. Hij heeft jaren achter de tralies door gebracht.

Onzin dus !

Dat kan alleen uit de koker komen van bovengenoemde personen die een merkwaardige aversie tegen mij en mijn werk hebben. Dat weet u zelf trouwens ook wel. (hilariteit)

Maar toch worden die dingen dan weer te hooi  en te gras beweerd. Ja god, ik kan er ook niets aan doen. Ik ben nog net geen lid geweest van het Landelijk Netwerk Bisexualiteit, ik heb niet in het bestuur van het COC gezeten en ook niet in de VSSM (Vereniging Studiegroep SadoMasochis-me) begin tachtiger jaren toen het nog een exclusieve hobby was om el-kaar met liefde milde pijn toe te breng en en flink mores te leren via aller-lei ingewikkelde protocollen en instrumenten. Ik vond het echt inspannend en veel werk.

Ik stond jaren geleden in Friesland bij een bushalte met een grote sporttas waarin mijn karatepak, mijn zwarte band, beenbeschermers, gebits-beschermer en bokshandschoenen zaten op weg naar een sportschool. Een auto met een mij bekend echtpaar (K. en U. H.) van een evangeliese sekte (een van de ouderlingen werd verdacht van incest met zijn dochters) stopte en nam mij mee.

Ze wezen nieuwsgierig op die tas en vroegen ; “Zitten daar nou die vrouwenkleren en lingerie in die je altijd aantrekt ?”

Ik legde mijn vinger bezwerend op mijn lippen, keek zogenaamd schichtig om mij heen en zei : “Sssst! Aan niemand door vertellen hoor !”

Binnen de kortste keren ging het ‘ t hele dorp waar ik vlak bij woonde rond.

Behas, nylons, jarretel gordels, onderjurken en tangaslipjes hingen attente anonieme bewoners ‘s nachts aan ons hek bij dozijnen.

Ik nam ze in dank aan. Wat in mijn maat was hield ik en de rest ging door naar het Leger des Heils. Daar lopen nu heel wat asielzoekers in rond. Ze vechten er om! Tot voor kort droegen ze behas gemaakt uit twee halve kokosnoten met rotantuigwerk om de zaak in het gareel te houden maar nu zijdezachte cups waar je dwars doorheen kunt kijken.

Over emancipatie en vooruitgang gesproken ! Intercultureel gedrag! Daar heb ik op mijn manier aan bijgedragen…

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.