Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
14 juni 2016, om 10:04 uur
Bekeken:
285 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
181 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Kunst die maatschappelijk betrokken is verzandt "


Goed, ik wil even naar een ander uitspraak die U over het schilderen gedaan hebt. Het is bekend dat U heel lang uw beeldend kunstenaar-schap hebt gecombineerd met triviaal werk als het verbouwen van huizen, het verhuren van kamers aan studenten en het beoefenen van sporten als fitness, hard lopen, boksen, judo, jiu jitsu en karate, waar-in U zwarte band bent.

 

Hm, hm. Ahum! Die gesubsidieerde kunstenaars en ook die gereformeer-de kliek van hemel bestormende halleluja groupies rond prof. R. vonden dat helemaal niet zo netjes, die leefden er als naieve flierefluiters op los dankzij subsidies, studiebeurzen en tot niets verplichtende baantjes aan de christelijke akademie te Kampen, kwalitatief de minste akademie van het hele land, waar tenminste een van de fijn gereformeerde vertegenwoordig-ers van het lerarenbestand een eerste jaars leerlinge opneukte, dat heeft hij mijzelf verteld.

Eén van die fijne gereformeerd vrijgemaakte artikel 31 leraren, die later over is gegaan tot weer een ander geloof, wil trouwens liever onbekend blijven, want zijn twee meter hoge verschrikkelijk gereformeerde rebbelende wijf is er niet erg content mee met zijn achtergrond. En dat leerling-en neuken is weer een heel andere manier van sport beoefenen. Hij heeft zich onlangs weer tot het Joodse geloof bekeerd (dat levert meer geld op), dus zijn christelijke zonden zijn hem allemaal otomaties vergeven. Beweert hij.

Moge zijn ontvreden mond voor altijd koekies eten, maar attenoje; slecht voor je gebit dat het is!

 

En die tanden en kiezen; hoe lang zullen zij nog als invoren wachters de mond beschermen?

 

U heeft al eens gezegd dat die activiteiten die U beoefent eigenlijk niet veel van elkaar verschillen. Maar er staan bijvoorbeeld andere uitspraken tegenover, dat schrijven, schilderen en huizen verbouwen juist weer wel erg verschillen.

U heeft gezegd dat de enige manier om nog een beetje aan de Babylonische spraakverwarring die deze wereld is, te ontkomen, wordt gevormd door de muziek of door een dagboek te schrijven. Een van uw bekendste en meest geciteerde uitspraken over schilderen is, dat het…

 

Het is natuurlijk helemaal geen…, ik wil er eigenlijk niets over zeggen, begrijpt U. Ja. Of je schildert, of je hebt vrienden! Ik ben ook, zoals u misschien weet, een tegenstander van, nou ja, dat is een groot woord, van mensen die bij voorbeeld uitsluitend maar aan de lopende band dagboeken schrijven om te publiceren, hè.

Meestal is het stom vervelend en onlees baar. Anais Nin was daar kampioen in, Henry Miller en in Nederland Vinkenoog indertijd. Niet dat ik zelf geen dagboek hou, maar niet om te publiceren. Of mensen die op pathe-tische wijze open brieven gaan schrijven, voor het publiek dan, zoals Jef Geeraerts, dat is me een koketterie van “Kijk mij eens”.

Kunst die maatschappelijk betrokken is verzandt gemakkelijk  in de journalistiek.

Drijfzand dus vol moerassige gassen en opborrelende zure dampen. Waarin je je dus alles op papier kunt veroorloven, iedere drogreden kunt aanvoeren, terwijl de chaos volstrekt in stand blijft. Dat vind ik geen interessante bezigheid.

Voor onze dochters heb ik geschreven “Dag Dagboek” en die hebben er bij zitten huilen van ontroering, maar ik heb helemaal niet de intentie gehad iets droevigs te schrijven of emoties op te wekken.

Ik vind de luxe van tranen iets…mijn tranen zijn versteend tot stalactieten in de grot der vergetelheid.

Ik geef daar nooit aan toe en heb ook niet veel waardering voor hen die daar wel met enige regelmaat door geteisterd worden. Ik vind het iets voor vrouwen in de overgang, mannen met een depressie of verliefde tiener-meisjes, maar uitspraken doen over schilderen…dat is eigenlijk nog veel vruchtelozer, dat is huilen tegen de maan met de lamp op, de gasmeter afgesloten en verzegeld.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.