Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
1 juni 2016, om 23:30 uur
Bekeken:
298 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
160 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik bel Heere.De tekening is af en ingelijst"


Ik bel Heere.De tekening is af en ingelijst.Om acht uur kan ik langs komen.Ik loop van de Nieuwe Spiegelstraat naar de Leidse kade.Een wandelingetje van nog geen tien minuten.Ik kom de gesjeesde stident D. tegen.Ik zeg dat ik weinig tijd heb en even langs Heeresma moet om een te tekening brengen die ik net gemaakt heb.

”Dure klanten heb jij! ” zegt hij met een jaloerse ondertoon.Ik haal mijn schouders op.De een wel en de ander niet.Zo gaat dat nu eenmaal in kunstenaarsland.

Ik bel aan.De deur gaat open via een touw dat van boven af wordt bediend.We lopen de trap op.Boven aan de trap hangt een affiche van de Bezige Bij met een portret van Jan Cremer met daar onder de tekst:Op Weg Naar De Honderddui zend.Merkwaardig,denk ik een paar dagen geleden zat Heeresma nog af te geven op Jan Cremer en te snoeven dat hij mee had gereden met Jan in zijn nieuwe Mer cedes sport.Ik wist dat hij dat loog en in Vrij Nederland had gelezen over Remco Campert die wel met Jan was meegereden.Heeresma loog alles aan elkaar om in druk te maken hoorde ik van de dichter Koos Schuur.Hij zei;”Heeresma denkt dat hij Sinterklaas is en overal van onderen uit de zak kan uitdelen!”

De etage met kamers en suite is sober gemeubileerd.Etsen en enkele schilderijen in de modieuze sixties stijl van de nieuwe figuratie van Faber,de broer van Heere hangen aan de muur.(Jaren later zal ik Fabers ex-vrouw in gezelschap van decabaretière Phillippine Aeckerlin ontmoeten op Arti als hij al lang overleden is). Loekie,Heeres vrouw zit op de grond wijdbeens garnalen te pellen die op een natte krant liggen.Het is me wel een gezinnetje.Heere voelt zich duidelijk gegeneerd.Hij priemt met zijn wijsvinger in de richting van D.

”Jij gaat even op de hoek van de straat op je vriendje staan wachten en verlaat nu het pand! ” zegt hij kortaf  tegen D.

”En jij,jij gaat op de bank zitten! ” beveelt hij mij terwijl zijn priemende wijs vinger mijn borst raakt.Ik vind het altijd weer even onplezierig aangeraakt te wor den door iemand die ik niet heel goed ken.Een gezellige ontvangst.Niet voor her haling vatbaar.Hij steekt van wal.Alles wat hij zegt is om mij te imponeren,te over bluffen,te kleineren en het enige wat hem interesseert is effektbejag van zijn woorden.

”Ik heb tien minuten voor je,weet je.Langer niet!Zo meteen komt Erik Terpstra hier om een film te gaan maken met mij en die is ook zo.Ik noem hem altijd Erika als hij er niet bij is.Dat heb ik ook in het Algeemen Handelsblad laten zetten toen ze mij over mijn film plannen interviewden:Erika Terpstra.

”Zoiets zal hij niet erg leuk vinden als filmer om zo behandeld te worden! ” zeg ik afkeurend.Ik begrijp dat Heere mensen graag vernedert,anderen bij voorkeur te kakken zet en ik vind dat een heel slechte eigenschap.

”Dat kan me niets schelen,want ik heb een zakelijke relatie met hem,maar hij is niet zo gek om zijn vriendje hiernaar toe mee te nemen zoals jij doet want in mijn huis accepteer ik geen flikkers toevallig,begrijp je?Wat ze buiten doen moeten die flikkers zelf maar weten en daarom heb ik je vriendje dan maar zo lang weg ge stuurd.Ik ben Joods en de Joodse wet is duidelijk wat homoseksualiteit betreft,dat tolereren wij Joden niet die smeerlapperij,die wijze van omgaan van Sodom en Gomorrha,lees in het Oude Testament wat er van terecht komt,dat gebruiken van de achter ingang als vooringang,die daar niet voor geschapen is.De heterosexuele wijze van omgaan is toch de meest gezonde,maar dat moet jij nog leren,zie ik!Ter dood brengen, meneer,zo zegt de almachtige schenker van de Thora.Ter dood met die hele handel en dat is niet niks,daar is geen weg van terug mogelijk.meneer!Zelf ben ik van oudsher een groot roker voor het aangezicht des Heren!Dus als jij voort aan een zakelijk bezoek brengt aan iemand waar je zaken mee doet en je doet op dit moment zaken met mij dan neem jij je vriendje niet meer mee,maar wel een doos fijne zuid-Amerikaanse sigaren Indiana Delgado,heb je dat begrepen,want met minder doet Heere Heeresma het niet,dat kun jij hier ter plekke in je zak stop pen!Wij-ik bedoel jij en ik- hebben vooralsnog geen relatie in de privésfeer en verder zal ik even afrekenen heren en dan is het verdwijnen geblazen!En dáár is de uitgang!” zegt hij pedant.

Op dat moment begrijp ik niet helemaal waar hij het over heeft of wat hij me zeg gen wil.Pas tien minuten later realiseer ik mij dat hij denkt dat ik homoseksueel ben.Ik zwijg bedremmeld.Zo had ik mij het bezoek niet voor gesteld.Hij gaat naast mij op de rieten bank zitten en pakt onverhoeds de zilverkleurige schakelketting die ik van Yacintha heb geleend en om mijn rechterpols draag.Wat krijgen we nou, schiet het door me heen.Zou die Heeresma soms zelf homosexueel zijn,omdat hij zo door homosexualiteit geobsedeerd lijkt?Voor mij is het om het even;homo- of heterosexualiteit.Of je nou met een vrouw of met een man naar bed gaat.Het heeft allemaal zo zijn eigen charme.

”Hoe kom je daar eigenlijk aan? ” vraagt hij uit de hoogte terwijl hij mijn kettinkje los laat.

”Gekregen van een Heemsteedse vriendin ,” zeg ik kortaf.

” Zo.Houd jij er behalve je vriendje ook nog vriendinnen op na!Je bent me er een tje!En wat vinden die vriendinnen ervan dat je een vriendje hebt!Sinds wanneer doe je het eigenlijk met mannen?En hoe?Welke boeken van mij heb je trouwens in je boekenkast staan? ”  vraagt hij nieuwsgierig.

”Geen een.Ik kan boeken niet betalen met mijn inkomsten.Ik heb nauwelijks te eten,” zeg ik enigszins beschroomd.Ik negeer zijn vragen wat mijn sexualiteit be treft.Hij heeft daar niets mee te maken.

”Maar je werkt toch overdag in dat antiquariaat?Hoeveel verdien je daar dan wel niet? ” is zijn repliek.

”Een gulden per uur!” zeg ik wat beschaamd terug.

”Dat is ook niet veel! ” konkludeert hij.

”Dan krijg jij bij deze gelegenheid van mij een gesigneerd exemplaar van  ” Een dagje naar het strand”   kado!Het is mijn laatste exemplaar,maar ik krijg wel een nieuwe van de uitgever en anders pak ik het wel even uit het magazijn als hij zich om draait! ”

Hij pakt het boekje uit de kast schroeft zijn vulpen los en zet op het schutblad zijn handtekening.Het staat nu twee en dertig jaar later nog steeds in mijn boekenkast.

Hij pakt zijn beurs en geeft vijftig gulden.Hij zal me even uit laten,zegt hij en houdt de deur open.Ik trek de deur achter mij dicht na dit weinig aangename eerste en laatste bezoek aan Heere.

D. staat op de hoek van de Leidsekade te wachten.Terecht verontwaardigd.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.