Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
27 mei 2016, om 18:37 uur
Bekeken:
371 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
163 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Creativiteits propagandisten zeggen dat de ware creativiteit..."


Creativiteits propagandisten zeggen dat de ware creativiteit na het stemmen op een linkse partij, plus de bevrijding van de vrouw gekoppeld aan  baas in eigen buik gedachten vanzelf uit het ondernavelse opborrelt?

 

Dat is een ongeloofwaardige vooronderstelling. Als ik die sympatieke juffrouw van groen links zie… dat mens kan beter kleuterjuf worden in een kinderopvang, dan verricht ze nog enig nuttig werk. Die vrouwtjes van politiek links zijn stuk voor stuk kaboutervrouwtjes en van rechts troelewappers. Alles in miniatuur.  En uit die steeds lelijker worden fanatieke Ozewiezewoze van der Laan van D’66 met haar verbeten kop kan nog een prima toiletjuffouw groeien. Ze is voorzitster van een partij voor luchtfietsers met droomkastelen. Als ik haar aanschouw word ik nog liever homosuweel, dan heb ik heel wat meer lol. In 1969 ben ik met de Amerikaanse kunsthandelaar/ex-paracommando Michael Podulke één keer in het D’ 66 cafee geweest. Daar zaten studentikoze tiepes met reutelende toffee tabakpijpen te  raaskallen over “ een andere po litiek”. Ik heb niks met politiek. Ik kies SP. Er is geen een politieke partij die de beeldende kunst in haar vaandel heeft ge schreven. We hadden het echter over het spontaan opborrelen van creatieve, hete springbronnen en de positieve invloed die daar van uit zou gaan…ja; hoor, wishfull thinking zal je bedoelen. 

 

Een padvinderachtige opvatting?

 

Je had vroeger de AJC, de NJVN en de padvinders. De oprichter van de padvinderij Baden Powell sliep zomer en winter op zijn balkon om zijn hoofd koel te houden en alvast een begin te maken met het verbeteren van de wereld. Een even loffelijk als onhaalbaar streven. Wel scheelde het een paar mud briketten per jaar, dus vrouwtje Powell was dik tevreden en werd in bed niet lastig gevallen door meneer Powell, omdat zij de slaapkamer verkoos en hij de buitenlucht. De aan Rousseau verwante gedachte heerste alom dat wie veel in de natuur verblijft vanzelf een vredelievend mens wordt die nooit meer oorlog wil voeren. Een merk waardig idee. U heeft gezien wat er van de padvinderij geworden is. Een bloei ende vereniging  van gelijkgestemden, die duidelijk een opvoedende taak heeft. Ik ben voor discipline training, streng regime en lijfstraffen.

“Padvinders zijn gatvinders, daarom dragen ze korte, wijde broeken”, zei mijn grootmoeder altijd, maar dat schijnt niet op waarheid te berusten. Ik vind het zo generaliserend! Nee, daar wil ik niet aan mee doen! Mijn broer en ik mochten dus niet naar de padvinderij. Toch werd hij een overtuigd homoseksjuweel, zonder ooit een hopman te hebben aanschouwd in al zijn glorie, compleet met vlaggestok en koppelriem waar die verchroomde fluit aan hangt. Wat hangt er uit? Een pad vindersfluit! Toch snakte hij naar SM verhoudingen, die op zichzelf heel leerzaam en boeiend kunnen zijn als het peda gogies verantwoord wordt toegepast. Je moet gewoon met kleine klapjes beginnen als je een beginner treft en niet gelijk

de beuk er in gooien, want dan schrikken de mensen terug. S.M. kan een spel zijn, maar ook een bloedserieus archaïes Mysteriespel.  

Op een verjaar dagsfeest van mijn goede vriend, de ex-horecaman Wim Koster in Subligny lag de hele ex-top van de pad vinderij strontlaserus in het echtelijke bed van Wim en Anneke stiekum met hun padvindersfluiten en koppelriemen op half zeven en zopen onderdehand ook nog alle Sancerre op onder het zingen van Neerlandse Volksliederen. De blanke top der duinen en zo. Anderen stonden vrolijk onder de douche een potje te prijsneuken onder het zingen van hoeperdepoep zat op de stoep, kom, laten we vrolijk wezen, die kreeg je met geen tien paarden meer uit elkaar, daar hielp geen peloton sappeurs en pompiers aan.  

Okee, ik ben ook jong geweest; vroeger stond je na een paar liter wisky als beginnende kunstenaar op een artistiek feestje zingend in de open haard te wateren, kwakte het kristal tegen de muren, trapte de tafels om, scheurde het goudleerbehang van de muren, sloeg antieke bijzettafeltjes met één karateklap dwars door midden (wanneer nodigt U mij uit voor een demonstratie?) duwde tot vermaak van de gastheer, die ook wel van wat entertainment in kleine commissie hield, de goed geparfumeerde, glad geschoren, fantasties geklede gastvrouw hardhandig voorover met d’r zwoele, opgeverfde kop in de houten bak met zoutje knabbels om haar gewoon even het zwijgen op te leggen en dan ging je gewoon de weg der Griek en met haar waar ik zo tuk op ben, maar dan wel van niet goedschiks, dan maar kwaadschiks, onder luid gejuich en hand geklap van de overige aanwezigen, die daar ook wel pap van lustten. Toch was ik altijd tegen een gang bang. Zulke dingen zul je mij niet meer zo gauw doen in het kader van de Algemene Volksgezondheid. Je schijnt daar vrees’ lijk ziek van te kunnen worden, zeggen ze, dus ga ik liever een potje dammen of mens erger je nieten. Om te kunnen kezen moet je trouwens helemaal niet bij de padvinders of de Chinezen wezen, maar bij de Hagenezen, heb ik gehoord en al helemaal niet bij Fred van der Wal na twaalven ’s avonds want dan ligt hij op één oor en is de telefoon er al lang uit getrokken! Acht uur slaap is toch het minste dat je mag verwachten. In andermans sores na tienen heb ik weinig trek! De buitenge woon charmante, interessante, goed ogende, intelligente journaliste Bloem wordt tussen twaalf uur des nachts en acht uur des ochtends opgebeld door half bezopen Haarlem dat zijn of haar met alcohol overgoten liefdesverdriet komt opbiechten en om raad vragen. Daar bedank ik voor. Van mij hoort  niets en ik vraag U niets, behalve in woordeloze eensgezindheid enige tijd met mij door te brengen in het tuinhuis, verlicht door honderd kaarsen. Jazeker, er staat een bed en een divan. We kunnen alle kanten op. Ik ben Lieve Lita niet; alhoewel ik als lichtelijk los geslagen kunstartiest dol gaarne nylons, een jarretelgordel, tangaslipje, behahaha, onderjurk, bovenjurk, pumps en lagen make up draag met verve. Soms kan ik toch zo door het lint gaan… daar helpt geen lieve moedertje aan. Zo ziet U maar weer! Zult U het vooral allemaal niet gelijk door vertellen, want de buurt lult er over en er wordt al  zo veel geluld in de buurt!

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.