Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 mei 2016, om 10:54 uur
Bekeken:
298 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
157 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een laatste snik van deze jofele pik "


Een laatste snik van deze jofele pik

De commissie van de Friese Beeldende Kunstenaarsvereniging TIA, lieden vervuld van angst en beven, bezoekt de oude, omstreden, knoestige, knorrige kunstenaar Fred van der Wal . Toeglaten tot diens heiligdom, zijn atelier, spreekt de schildervorst vol begrip tot de aanmerk elijk jongere bewonderaars:
"Gij zoudet mij gaarne iets uit mijn literair werk horen reciteren alvorens geconfronteerd te worden met mijn magistrale meesterwerken in olieverf of zijt Gij reeds toen aan een alcoho lische versnapering op dit onzalige uur als de duisternisse van de ziel gelijk met het vallen van de avond is ingezet of vergis ik mij in deze en is de reden van Uw komst een geheel andere en wenst Gij eerst te antichambreren?"
De jeugdige comissieleden antwoorden bedremmeld: "Aaaaachhhh, Maestro, als wij U niet ontrieven?"
"Gaat U zitten jonglieden waar Ge wilt en ik zal U enige vaerzen reciteren van mijn laatste dichtbondel, doch Gij moet Uzelve er voor behoeden mij te onderbreken anders geschiedt er een groot malheur en ga ik helemaal los!"
Vervolgens leest de hoogbejaarde artiest met zijn krakende reet enige verzen van zijn hand in vijfvoetige jamben met besloten binnenrijm die van een in onbruik geraakt taalgebruik blijken waar wij weinig van begrijpen.
Hij verklaart uitvoerig dat hij verzen van zijn hand leest maar niet van zijn eigen hand maar uit een dichtbondel van hand geschept papier waar op de poëzie met een eigen Degelpers in het papier is gedrukt. Voor de oude man een tijdrovende klus die hem de adem regelmatig be neemt. 
Daarna richt de auteur/konstschilder zich tot zijn bezoekers: "Zoudet Gij niet gaarne om niet een autogram van mijn eigen hand willen bezitten, die Gij kunt koesteren in de eenzaamheid Uwer stulp? Is mijn veronderstelling de juiste of verkeer ik in toestand van een moreel fail liet?"
"Och, meneer van der Wal, daar zoudet Gij ons een groot plezier mee doen als het ware', antwoordt de voorzitter van de commissie, die een kunstgalerie drijft onder de naam "Ellebogenslikwerk" samen met zijn gade. 
De voorzitter neemt zich onvervaard voor zijn leven lang van de volkomen onbaatzuchtige beminnelijkheid van de meer beruchte dan beroemde Fred van der Wal te zullen getuigen tot aan zijn laatste snik van deze jofele pikbroek. 
Fijntje grimlachend overhandigt de bedaagde en bedauwde kunstartiest de bezoekers enkele A 4 velletjes waarop een door een computerprinter afgedrukte handtekening bij een portret uit 1974 staat afgebeeld.
"Maar nu wordt het toch langzamerhand weer tijd om op te zouten naar waar U vandaan kwam, want meer hebben wij elkander niet mede te delen dan de gedebiteerde gemeenplaats en. Is mijn ijdele gissing hieromtrent correct? En zo niet dan vraag ik U terstond verscho ning!"
"Voorzeker, Meester van der Wal" zegt de voorzitter die gelijk opspringt en Fred van der Wal gehoorzaam volgt naar de zware eikenhouten, bewerkte voordeur, welke de kunstenaar galant voor de commissieleden open houdt.
Eenmaal weer buiten, in het statige Amsterdam zuid , waarin het Fred van der Wal voegt op even statige wijze te wonen in de Concertgebouwbuurt , horen de commissieleen de buitendeur met een knal achter zich dicht gaan en vervolgens de gekwelde kunstnaar met snoeihaarde stem uitroepen; "Gotsammetruttenbollen! Al weer een avond volledig naar de klotenklappers!"

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.