Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 mei 2016, om 09:27 uur
Bekeken:
327 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
203 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Grillig gecomponeerde flarden tekst in het jargon van een..."


Grillig gecomponeerde flarden tekst in het jargon van een post hippie, een ware artist, die er niet op uit is om de lezer te behagen.
Straattaal, ongepolijste omgangsvormen – de koddig taalgebruik in ‘breek’bre’ harten en ‘geen gena zonder weerga van pa en ma als toetje na de hopjesvla’ benadrukken de hartstochtelijk beleden onaangepastheid alleen nog maar – en een oprechte sympathie voor het rauwe, ongeletterde, platte volk waar menig academicus afschuw van heeft, dat is wat wij hier voorgeschoteld krijgen.
De auteur noemt zijn taal er een ‘van realisties verzet’.
Waartegen richt zich nu dat verzet?
‘De leugen heerst in vrijwel ieder huis, in elke straat waar hij fiets of waar hij gaat’.
Overal om hem heen ziet de schrijver alleen maar leugen en verraad, en ‘hooguit een lul die recht zo die staat en maar door gaat als een perpetuum mobile zonder enige maat’ in een ander homo eroties getint verhaal ‘Skipper Ahoy! Doe open je klep laat zien wat je heb!’ te lezen.
En het zijn vooral deze cruciale momenten waarop de moraal van het verhaal node wordt gemist. Want hoe oprecht Fred van der Wal zijn schone raillerende gekwinkeleer voor de minder bedeelde links draaiende melkzure laag gesalarieerde gefrustreerde medemens ook aanheft, zodra hij de daders wil aanwijzen van het maatschappelijk onrecht, strandt hij in lasterlijke, hemel tergende vloeken die volgens kerkgangers krachteloos blijven door hun ongerichtheid in de dominees optiek.
Het egoïsme dat in ieder huis heerst, een conclusie die op effectbejag uit is en niets meer dan dat!
Nuanceringen en variatie ontbreken in de typeringen van auteur Fred van der Wal.
Vrouwenboezems zijn niet altijd goed gevuld, de auteur kent de variaties in omvang van cup A tot en met Z and back again, de zomerzon wordt als koperen ploert aanbeden en het onstuimige grondsop van de zee brult onrustbarend en dreigend de lezer toe.
Het boek leest als een macaber testament van de hoogtijdagen van The Silver Sixties. De eenzame kunstenaars die deze verhalen bundel bevolken, vinden zelfs geen gehoor in hoerencafés en blote tietententen rond de wallen.

ik mag die wijven
wel, hier
cup dubbel d
geen gemier
geschoren schaamtes
en schuimend bier

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.