Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
19 mei 2016, om 15:54 uur
Bekeken:
275 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
164 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Iets dergelijks was duidelijk ook het geval bij..."


Iets dergelijks was duidelijk ook het geval bij de spontane zuip- en voospartijen op de Gedempte Achtergracht te Amsterdam, waar de notoire vreemdgangers nog steeds lagen te nöken op het zakken biljart om het edele spel van de korte keu met de twee ballen te boefenen kort nadat het café van Frankie Valley aldaar faliekant failliet was gegaan.

Ik heb als vrije jongen nooit vermogen te begrijpen, waar de bewering op kan zijn gebaseerd dat 'een ongelukkige jeugd een goudmijn is voor een schrijver', lees maar dat pretentieuze proza van die dulle teef Eudora Welty, dat verwende mokkul, geboren met de zilveren schrijverspen in de bek, zwijmelend in een baaierd van ouderlijke liefde, ingebed in een welstands milieu waar de straathonden geen brood van lusten en het elke dag in de ruim bemeten tuin roze suikerhartjes uit de hemel regende op de zuigeling die gehuld in een wolk van roze babytalkpoeder lag te kraaien van uitzinnige vreugde!

Misschien zal ik als kunst artist wel nooit schathemeltjesstinkendpoepiestrontrijk worden en nooit meer bezitten dan dat ene schamele miljoen aan effekten en onroerend goed in 2001, en mijn jeugd noch bijster gelukkig, nòch zwaar klaarkomkutkreunerig klaaglijk ongelukkig was, alhoewel mijn psiegies zwakkere zuster  M. en door een Haarlemse leplazarusse kroegtijger vermoorde broer B. er helaas aan onder door gingen omdat het sterke benen zijn die de weelde dragen en die hadden ze niet.

Als bron voor schrijversmateriaal al die famielje sores ?

Godtverd..., nee, seg. Kloten van de bok. 

Laten we de vuile fijne familiewas met de groengeel uitgeslagen gonorrheuze zakkenwasserskut likkerskontkankerkruizen maar lekker in de zwoele zomer wind wapperen en om de zaak uit te zuiveren  de stralen van de door Godtgegeven koperen ploert er duchtig over heen laten spelen! Voor je het weet krioelt het er van de virus en bacillaire stammen in je door gewinterde pisbuis. De stinkende wasmand in het donker ruikt frisser.

 

Gereformeerden uit Aduard en de tofelemonen, die en masse nog steeds door een gat in de deken schaamtevol in het pikke donker nöken met de dunne lippen op elkaar geklemd en de tanden hoorbaar knarsend.

Wie wil er nou zo leven behalve van die lulletjes die de E.O. vlag hoog in de vlaggemast hebben wapperen?

Zie ik zo bleek?  Dan is men als schrijver toch wel heel snel uitgeklaagd en uitgejammerd tussen neus en lippen door als het steeds maar moet hebben over de verloren slagen op het slagveld van je o-zo-beklagenswaardige jeugd in Grote Mensenland.

Gotsalmetruttenbollen vanuit den Hoge! Wat zullen we nou beleven?

Neenee en nog ereis nee - sinds mijn meerderjarigheid heb ik steeds een overvloed van materiaal rijkelijk kunnen putten uit de nimmer opdrogende (want zichzelf steeds weer aanvullende) sap pige bron van wonderlijke los geslagen lieden van de vrouwelijke zowel als de manlijke kunne waarmee ik mij met een broek vol liefde en wederzijds mededogen mee omgeven zag.

De homo- en biseksjuwelen zwermden om mij heen van af den beginne gotzijdank als bijen rond mijn spreekwoordelijke honingpot en ik liet het mij gerieflijk achter over liggend mij het allemaal  aan leunen als de zoveelste pijpkampioen(e) zich aandiende of er weer een wellustige likkepot zijn tong aanhalig door mijn gevoelige geheime opening liet spelen.

Laat die jongens toch gaan, die willen ook wel eens genieten! En wie zal ik zijn om ze dat te ontzeggen als ik er zelf baat bij heb?

Ik was nu eenmaal een mooie jongen en mooie jongens hebben alles mee in de (bi)seksjuwelen jungle die Amsterdam in the silver sixties was! Ik versleet mijn l*l echt niet met pissen alleen en dat mijn achter uitgang vaak de voor ingang was in het alledaags tegennatuurlijk seksjuweel ver keer is voor mij nog steeds de normaalste zaak op aarde!

Die beker moet een gezonde Hollandsche Jongen niet voorbij laten gaan. Het is geen man die niet auto rijden kan, het is geen kerel die dan niet zingt als een merel.

Kwinkeleren! Zo doen de vogeltjes dat in het struweel!


Je moet tot op de bodem gaan waant het leven is maar een eenmalige aan bieding. Wat dat betreft voel ik mij wel in de verte verwant aan Damon Runyon met zijn Broadway of  trigger happy Mickey Spillane, James Ellroy om van de liederlijke zuipschuit Charles Bukowski maar even te zwijgen, want die zijn allemaal dood en ik, Fred van der Wal voelt zich soms ook al niet lekker.

Het onderstaand verhaal is te soppend overgoten door de levenssappen van mannen en vrouwen en gemixed met sterke drank, te veel zeggend voor alle betrokkenen om het zo maar de vergetel heid in te laten gaan.

Afgezien daar nog van, dat vele lieden met niet bepaald een brand schoon geweten en verleden mij ook hebben gevraagd, nee op hun knieën gesmeekt, het eindelijk eens het Web te zetten.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.