Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 mei 2016, om 16:34 uur
Bekeken:
309 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
175 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Je moet tot op de bodem gaan want het leven is maar..."


Je moet tot op de bodem gaan waant het leven is maar een eenmalige aan bieding. Wat dat betreft voel ik mij wel in de verte verwant aan Damon Runyon met zijn Broadway of  trigger happy Mickey Spillane, James Ellroy om van de liederlijke zuipschuit Charles Bukowski maar even te zwijgen, want die zijn allemaal dood en ik, Fred van der Wal voelt zich soms ook al niet lekker.

Het onderstaand verhaal is te soppend overgoten door de levenssappen van mannen en vrouwen en gemixed met sterke drank, te veel zeggend voor alle betrokkenen om het zo maar de vergetel heid in te laten gaan. Afgezien daar nog van, dat vele lieden met niet bepaald een brand schoon gewe ten en verleden mij ook hebben gevraagd, nee op hun knieën gesmeekt, het eindelijk eens het Web te zetten.

Onze Frank was een van die kosmische en dus van nature begaafde wereldfiguren die alles en iedereen gierend door alle bochten in opperste vrijmaking ongeremd kunnen aan slingeren of de bocht uit slingeren. Hij was de Van Omhoog Gezegende Van Godtvergeten Geboren Versierder. Sjeesde met een geleende Mercedes Sport met 120 km per uur over de vluchtheuvels van de Leidsstraat waar een oto verbod voor gold, achterna gezeten door bleke dienders met rachtis poten op roestige opoe fietsen, de polietsiefluiten van schrik half ingeslikt!

Hij had een vaste hand ondanks zijn alcohol misbruik en mani- en pedopuleerde de geëpileerde meisjes met de glad geschoren oksels en kaal geplukte kippenkutjes- de grote ondermode onder de open mosseldragers van het toenmalige Amsterdam- met vaste hand en stuurde de automobiel en aan met het zorgeloos gemak waarmee anderen voor een paar geeltjes per avond de stalen ballen lieten schieten door een flipper automaat zonder gelijk op tilt te slaan of met de bebloed e beschonken kop door het glas van de flipper otomaat te slaan.

Wie geschoren wordt moet stil zitten anders jaapt het mes dwars door de hals slagader, dat spreekt vanzelf! Die wet geldt dus ook bij de Amsterdamse Kut kapper Knaap. Zijn slogan: Knaap De Kut Kapper Kapt Knapper Dan De Knapste Kut Kapper!

Zo ongeveer voelde het ook aan als Frankje of Fred van der Wal je gezamenlijk bij je kloten in de (ballen)tang hadden, dan kon je het schudden en was je je portefeuille in no time kwijt, want ons illustere duootje opereerde altijd samen op meedogenloze wijze! Boeren, burgers en buitenlui die per ongeluk in hun drankhol verzeild waren geraakt werden vakkundig uitgeschud bij de enkels boven het smerige grachtenwater van de Gedempte Achtergracht en als ze tegenspartelden lieten ze gewoon even los en liepen lachend weg om een paar uur later langs te komen om te zien hoe een schare voorbijgangers zich had verzameld op de brug om goedkeurend mompelend het lijk van het slachtoffer voorbij te zien drijven.

Hun resultaten op vrijwel elk gebied van de mensenlijke interactie hadden ook eenzelfde onbere kenbaar op het psychopatiese af een onvoorbereid gok element in zich. Wie aan full contact karatekas Franky  of Freddy  'effetjes voor een paar minuutjes maar, zeker niet langer. Niks aan de handa! Effe pakkie Gauloises halen, weet je wel' je auto uitleende, wist nooit zeker of hij deze de volgende dag niet netjes voor de deur zou zien staan (met nog net een paar druppels benzine in de tank, doogesneden remleidingen, kapotte olieleiding en twee op onverklaarbare wijze tot op het canvas afgesleten banden, een of twee losse bumpers die met plakband aan de carrosserie hangen, hier en daar een dozijn of wat butsen, de beide gedeukte portieren half uit de hengsels, de koplampen en achterlichten onveranderlijk aan barrels, de claxon defect, de autoradio er uit gesloopt, de achteruit stand van de versnellings pook kaduuk, de kruk as kon je sowieso wel weg gooien, de achterbak onder het bloed waardoor duidelijk was dat er weer eens een afrekening in het criminele circuit had plaats gevonden waar zelfs Peter R. de Vries geen vinger achter zou kunnen kijgen want de beide heren hielden hun mond stijf dicht en Omo waste toen nog steeds witter dan wit) dan wel de benzine slikker total loss of uitgebrand zou moeten laten op halen vanuit Oostende, Berlijn of Parijs waar het leeg gesloopte barrel op een verlaten parkeerplaats stond na te roken. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.