Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 mei 2016, om 20:40 uur
Bekeken:
295 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
251 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Geborneerde wartaal (deel 2)"


Een voorbeeld van normering en sturing van een kompleks sociaal systeem toont het Oude Test ment heel duidelijk aan.De sturingsfaktor en norm  is hier God en Zijn geboden. Hield het Joodse volk zich hier aan dan ging het hen goed.

Letterlijk zegt God tegen de Joden dat hij zijn Wetten geeft “opdat het hen goed ga.”

Het typerende van de Wet (de tien geboden) is dat deze geldt voor de Jood en de niet Jood.Zo zegt de Bijbel dat die wet zo universeel is dat hij in het hart (geweten) van de mensen is geschreven en dat die wet als Gods toetssteen geldt voor wat recht en niet recht is.

Op het dramatiese moment in de geschiedenis van de mens dat de eerste mensen kozen om voor een autonoom sociaal systeem te kiezen en willens en wetens tegen Gods enige gebod ingingen betekende dit de val uit het paradijs (een volmaakte omgeving) en de konsekwenties voor alle nakomelingen ten aanzien van de last op de arbeid,de vergankelijk heid van het lichaam en de vruchte loosheid van al zijn pogingen om de heilsstaat te vestigen met aardse middelen.

Misschien zult U tegen werpen dat het in dit geval om een kleine, onbeschaafde stam van herders ging, waarvan de leden  lezen noch schrijven konden. U heeft het mis! Ten tijde van de veertig jaren omzwervingen in de woes tijn ging het al om twee miljoen mensen, die gehuisvest, gekleed en gevoed moesten worden. Reeds ten tijde van Abraham kende men het schrift volgens recente opgravingen.

 

Pag. 3 stelt de auteur na  het vermelden van een flauw voorbeeld over zijn parkiet die voor de televisie was gepo sitioneerd en de kreten hoorde van zijn soortgenoten in een  programma over het Amazone gebied herkent en konkludeert:

”Communicatie is in aanleg non verbaal, want dieren spreken niet, de communicatie werkt met beelden en toont het verborgene van de onbewuste (???) eigen logica, via de ander .”

(De term onbewuste is van Jung afkomstig en wordt vaak verwisseld met onderbewuste, term van Freud.)

Alles wat onbewust is bij een dier? Wie toetst dat? Hoe aktualiseert en vertaalt men dat? Onbewuste logica? Wat is dat voor logica? Mogelijk bedoelt de auteur instinkt matig handelen. Auteur Arnold Cornelis weet er onbewust vast wel raad op!

(Zie voor andere op onderzoek gefundeerde communicatie vormen van dieren onderling de onder zoeken ver meld bij P. Vroon o.a. de omstreden vormveld theorie van...)

 

Pag. 4. Auteur stelt:” Dieren leven in een wereld van feitelijkheid, alleen wat wordt waar genomen voor een dier bestaat.”

De ethologie leert anders. Case stories duiden op een breder interpretatie kader van sommige dieren (honden en katten) dan tot voor kort aangenomen. Gevallen van dieren die van verdriet sterven om de dood van hun baasje zijn talrijk.

Case stories tonen ook aan dat sommige dieren een goed geheugen hebben en soms na tien jaar nog herinnering en aan personen hebben.

 

Op de flaptekst van het werk van Arnold Cornelis staat de pedante pseudo geleerde koket te wezen met een half afgezakt leesbrilletje uit de Hema waar boven een paar pientere oogjes tamelijk verneuk eratief (excusez le mot!) twinkelen.

Aan de brekingsgraad van het glas zou men kunnen konkluderen dat er gewoon spiegelglas zonder sterkte in zit.Het berekenende mondje met de dikke, sensuele lippen half geopend alsof het laatste woord nog niet gezegd is. Het grijzende, houten haar achterover gekamd in een op een watergolf gelijkend kapsel. De linker helft van het gezicht straalt genot zucht uit, de rech ter berekening. De das van de auteur zit scheef en is slecht gestrikt. Het witte over hemd heeft lange punten van de kraag die treurig ter neer hangen. Het colbert is van onbestemde snit.

De auteur die zich niet weet te kleden is het lezen niet waard.

 

Fred van der Wal, Oldeboorn 1999.

 

(wordt vervolgd)

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.