Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
13 mei 2016, om 15:43 uur
Bekeken:
322 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
204 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Zoals al lang wijd en zijd bekend kan ik schilderen en schrijven"


Zoals al lang wijd en zijd bekend kan ik schilderen en schrijven als de ziekte, maar leuk is anders, ondanks dat zeer ruime atelier –de tonnen aan reserves, want als iemand goed geboerd heeft– die eigen studeerkamer op het noorden. Als artiest gedij ik ‘t best bij temperaturen van min  twintig bij wind kracht twaalf op de pier van Scheveningen. Het scheppen an sich is het meest ellendige wat er is  op aarde ondanks mijn gerieflijke omstandigheden en die klassieke muziek, bij voorkeur Barok of Hildegard von Bingen, op de achtergrond. Of je nu kunstschilder of klassiek guitarist bent; het is om het even! Het kost ook mij gotdomme blood, sweat and tears, zeg! Schei uit alsteblief! Het is een moeizame, somb’re bezigheid. Scheppen gaat van Au! Ik ben niet gelijk de golven van de zee, door klotsen tot aan den einder en weer te rug, bejjebelazerd! Ik heb in veertig jaar een oeuvre uit de grond gestampt waar je U tegen kunt zeg gen en dan eis ik dat jij U tegen mij zegt. Ik heb namelijk aan niemand van de Friese collegaatjes enige boodschap maar waardeer mijn collegas van Gale rie Mokum uit de silver sixties en de doldwaze socio seventies natuurlijk wel hogelijk en ben verder een geboren Meester, maar om Meester te worden moet je eens slaaf zijn geweest en niet te kort! Je moet door het stof kunnen gaan! Op de knieën in galop op de maat van knallende zweepslagen van de Meester(es) van het Lot, want zo ik iets bemin is het wel de zweep! Héér lijk! Ik hou van dominante mannen èn vrouwen, zo lang de laatste categorie haar bloesje en rokje aan houdt want in die zom pige venusdelta heb ik geen goesting! Beffen kunnen de dames sowieso wel vergeten want dat vind ik van Zum Kotzenstein. Ik houd ook niet van haring en als iets naar kut smaakt, nou, dan hoef ik al niet meer... het blaasorkest der ingewanden. De hitte des daags en de koude des nachts en alle schakeringen daar tussen leren kennen en weten dat er geen hoop is voor ’t menselijk te kort. Als iets zuivert! Alles wat ik wilde heb ik in no time gerealiseerd, dus mag ‘k niet klagen en wordt het tijd voor conso lideren! Ik ben altijd gelijk in het diepe geworpen en dat vormt! Ook hier in Frankrijk zal men Fred van der Wal leren kennen van zijn beste kanten. Niet voor niets luidt mijn ijzersterke motto al jaren: “Niet goedschiks, dan maar kwaadschiks!” Het hoofd fier geheven gelijk een Romeinse Centurion kies ik maar voor één richting en wel de falanx (van langs) formatie; Voor waarts, marsch, jong mensch! Door roeien en door ruiten, doch met mate en onder voorbehoud! En zeg vermanend naar de an der  “Don’t Look back!” maar geldt dat ook voor mijzelf? Nee dus! Een Fred van der Wal laat zich bij zijn werkzaamheden beteugelen, noch bedotten door minder getalenteerden zoals die honderdduizenden lullige tekenleraren als M.d.K.; laat die maar gauw een kind met een koperen kop krijgen, dan hebben de tekenlesboeren ten minste nog iets om de plaat te poetsen. Ik ben namelijk die ik ben en het is heel goed om met mij bij tijd en wijle uit vissen te gaan voor wie van de manlijke/vrouwelijke bisexuele kunne is en op zijn minst een beetje geil en wazig uit d’r slaapkamer ogen kijkt en voor anale erotiek in is, maar bui tengewoon kwaad kersen eten als het buiten het visseizoen een heteroseksjuweel persoon van de manlijke kunne betreft in mijn schepnet en het mij even niet helemaal uit komt, zo’n close encounter of the 4th kind! Draai me gotdome geen loer, want bij loo, ik zie je en dan gaan er kwansuis sowieso koppen rollen! Voor je het weet staat de heleboel  weer in de hens en dan zijn de poppen aan het dansen en ik ook! Boven op je gevoelige tumtummetje! Ik ben geen pilaarbijter! En wie zich dan nog niet op zijn pik getrapt voelt, ja, dan weet ik het ook niet meer … die gaat zich maar fijn bij zijn chef beklagen in zijn eigen vrije tijd en met betraande ogen uit huilen op die vol gevreten, machtige Nederlandsch Christelijke Werkgeversverbondsschouder partij benevens die uitpuilende pens, de worstvormige vingers en dan, ja, wat dan…!                                                         



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.