Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
9 mei 2016, om 16:49 uur
Bekeken:
337 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
175 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik bleef doorvragen. Je wilt toch weten waar je aan toe bent "


Ik bleef doorvragen. Je wilt toch weten waar je aan toe bent alvorens een close encounter of the first kind aan te gaan met een tweede of derde van de vrouwelijke of manlijke kunne. Voor je het weet stuit je op verras-singen in het leven en zit zo’n wicht aan de aids remmers, dus toen ze even naar het toilet ging doorzocht ik gelijk haar handtasje, maar kon niets vinden behalve Mickey Mouse condooms met oren en een pot glijmiddel.

Ik zeg in het Engels met een glimlach tegen haar :’Life is full of strange suprises, baby, but how about the clap and so on! ’

Het enige Engels dat ik uit mijn schoolperiode heb over gehouden. Ik vroeg dus of ze veneries was of niet. Ik kan het niet maken om in de kroeg te komen met een druiper die zo geurt dat er al gauw een bulldog aan je gulp hangt met zijn natte snuit want dan ga je naar buiten met weer en vlek in je broek van een paar vierkant decimeter alsof je incontinent ben en de boel hebt ondergeseken! Daar zijn die barkeepers ook niet echt tuk op!

 

Je wilt het toch een beetje gezellig houden als je een contemporain engagement bent aan gegaan met de naaste op ondernavels gebied en ook nog poen moet stuk slaan om er in te mogen. Ze had alleen een schimmel, dus ik maak gelijk een grapje dat ik de zak van Sinterklaas ben, maar daar had ze nog nooit van gehoord en schonk een Tequila in.

Voor een schimmel ben ik niet bang want een antibioticakuurtje of een pikzallefie op je leuter en je bent weer het mannetje!

En toch ben ik toen niet uitgestapt want de chemie tussen ons was opti-maal, het borrelde en blubberde al bij voorbaat als in een gassige moerasdelta. Vulkanies min of meer maar dan in de polder figuurlijk gesproken want ik blijf natuurlijk een echte fijne Hollandsche jongen met Gotsijdanck twee gezonden longen om beter te kunnen jongen!

We hadden stante pede een perfecte match!

Lepeltje in suikerpotje! Zeker weten dat het daar op uit zou draaien.

Soul mates, dacht ik heel even, maar ik had het door gebrek aan ervaring mis.

Pas veel later begon het bij mij te dagen dat ik me vergist had. Ja, wat moet je dan als je alcoholische roes je paradijzen van genot tussen haar dijen voor spiegelt in je stoutste fantasie?

Terug krabbelen met dat legioen vlinders in je buik en je volle ballen? Naar het toilet rennen en je gaan aftrekken? Een excuus stamelen en weg wezen? Daar was mijn Frans niet goed genoeg voor, omdat ze het beslist op zijn Frans wilde, maar ik niet. Ik zei iets van :’Masculin ? Feminin? La différence ? Ce n’ est pas obligatoire dans notre siècle et niquer est niquer! N’oubliez pas la Marseillaise sur le pont d’ Avignon! Et Fuck the Bolk !’ Frits Bolkenstein dus.

Toen was het meteen goed en het ijs gebroken, dankzij mijn soms wel erg vlotte babbel als ik een aardig glaasje op heb, een move die altijd weer zijn uitwerking heeft op de waakzame lezer en lezeres, die ook niet van gisteren is, dus moet ik voortaan op mijn woorden passen.

Woorden kunnen onbedoeld hard en meedogenloos aankomen, ook als ze zo niet bedoeld zijn. Ik ben daar een paar keer t.o.v. Zoenvis behoorlijk mee uit de bocht geschoten en heb mij voorgehouden dat nooit meer te doen. Maakt U zich niet ongerust ; ik heb mijn excuses voor het mis verstand aangeboden.

Ik ging mee naar de flat van die Venezolaanse interculturele superstoot. Binnen tien minuten lagen wij in bed. Zij in nylons, jarrtelgordel, tanga-slipje, beha met speelopeningen, haar poes zwaar geparfumeerd. Bedwelmend! Paradise by the dashboardlight! En aan de slag met de handel! Ze  was niet zo nat dat ik een droogloopmat voor natte poes nodig had want er was nog geen chirurgische fopkut gemodelleerd.

Het ijzeren repertoire even aan het uit proberen. Ik hoef dat niet toe te lichten. Iedere doorgewinterde seksjuweel bevrijde Volkskrantlezer(es) weet waar ik op doel of raadpleegt Het grote Standenboek even.

Na afloop werd het natuurlijk payday, want heel even stond ze op mijn payroll.

Geld moet rollen.

Ik heb in elk geval een flinke financiële bijdrage geleverd voor de definitieve ombouwvergunning, want je moet toch wat met je poen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.