Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 maart 2016, om 23:13 uur
Bekeken:
309 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
157 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het beeldend werk van Leo is altijd onbenullig..."


Het beeldend werk van Leo is altijd onbenullig en zeer middelmatig geweest. Hij imiteerde anderen. Aanvankelijk mij en later abstracte schilders. Zijn zogenaamde licht objecten zie ik niet meer dan als een variatie op schemer lampen met beschilderde lampenkappen.Kunstnijverheid van een slechte soort. Leo Musch heeft altijd uitsluitend voor zichzelf geleefd en zodra hij anderen niet meer nodig had kregen ze een schop. Schoolgenoot Hans C. waarmee hij in een band speelde noemde Leo een achterbaks gluiperdje. Ik denk dat hij gelijk heeft.
Veluwe Post-vrijdag 14 mei 1971
(…) Van der Wal presteert het zijn publiek tot slachtoffer te maken door het met harde directheid te dwingen tot identificatie. Zijn associaties komen hard aan en lijken soms wreed (…) zoekt zijn weg in een schijnbaar ludieke ironie , die bij de dóórkijker de beginnende glimlach doet verkrampen, zodra de bitterheid blijkt en het sarcasme treft.. Hij is ongetwijfeld een knap tekenaar (…)
Enkele quotes Volkskrant peter de waard − 18/06/13:
Musch was charismatisch en ijzersterk. Hij droeg nooit een winterjas. Hij was vegetariër, rookte niet en dronk geen alcohol.
Fred van der Wal: Musch had op sommige personen een magnetisch aan trekkingskracht. Een concier ge van een school stal volgens de eerste vrouw van Leo op verzoek van laatst genoemde een dure keramiek oven, die de man naar Maison Beauregard van het echtpaar Musch bracht.De “samenwerking” van Musch met Vinkenoog is een hoax.Deze zogenaamde liaison bestond uit het schrijven van warhoofd Vinkenoog van een voorwoord voor een gedichten bundel van Joke Pas, een uitgave die door Musch werd geïllustreerd.Nog onaannemelijker was de melding in de Volkskrant dat Musch deel nam aan de bezetting van het Maagdenhuis. Oncontroleerbare mythevorming achteraf.In 1969 had hij een baan als onderwijzer in Aadorp. Er was geen sprake van betrokkenheid bij deze armzalige imitatie van de Parijse studenten opstand. In Nederland moet alles geïmiteerd worden dat in het buitenland speelt. Het zognaamde “politiek engagement” en deelname van Musch aan Provo is eveneens uit de dikke duim van handenarbeid leraar Musch gezogen.Tot 1981 had ik regelmatig contact met het echtpaar Musch in de periode dat hij woonde te Aadorp, Wageningen en Maarssen.Enkele malen wisselden wij voor een korte vakantie zijn flat met ons huis in Amsterdam. Hoogstwaarschijnlijk verbleef hij daar met de een of andere vriendin. Ons bed was na afloop te keurig opgemaakt hetgeen een zorgzame dameshand verraadt en geen handelwijze van een pseudo bohemien.
Begin jaren ’70 was ik bij de inrichting van een tentoonstelling van Leo Musch in een provinciale galerie. De galeriehouder vroeg wie ik was en wat ik deed. Ik zei: kunstschilder en exposeer mijn werk bij Galerie Mokum, Amsterdam.“Maak je schilderijen en wil je misschien bij mij tentoonstellen?” vroeg de galerie eigenaar. Mijn antwoord was bevestigend.Ik was verbaasd dat Kitty en Leo in mijn bijzijn tegen mijn verklaring aan de galerie eigenaar heftig protesteer den. Het was ‘t begin van de verwijdering tussen ons.
(Fred van der Wal: merkwaardig dat juist die piepel die zo gezond leven het eerst gaan hemelen)
Op 3 mei overleed Leo Musch op 69-jarige leeftijd aan de gevolgen van de zeldzame ziekte amyloidoses, waarbij lichaamsonvriendelijke eiwitten worden aangemaakt.
Hij behoorde aanvankelijk tot de stroming van de hyperrealisten die tafereeltjes zo echt en neutraal probeerden weer te geven. (Fred van der Wal: totaal onjuiste conclusie gepubliceerd door niet ter zake kundige journalist. Het werk van Musch heeft niets te maken met het hyper realisme)
Hij trouwde al op zijn 20ste (Fred van der Wal: onjuist) , kreeg twee dochters, scheidde, hertrouwde en scheidde opnieuw. (…) Hij bleef ook les geven, onder meer in Amsterdam en Utrecht (Artibus). Daarnaast was hij in tegenstelling tot vele kunstenaars ook sportief actief. Hij haalde een zwarte band in het judo.
Over een niet bepaald opzienbarende amateuristische publikatie van Leo Musch:
Onder de titel “Grensverleggend Schilderen II” dat meer belooft dan de de titel waar wil maken wordt door Leo Musch een publicatie volledig in kleur uitgegeven in blokken van circa 30 pagina’s per jaar.“Bij elk blok van 30 pagina’s gaan we uit van een thema dat er boven staat*)”, snorkt hij en verloochent daarmee niet zijn achtergrond als handenarbeid leraar.“Binnen die 30 pagina’s vinden we 3 lessen (van elk circa 10 pagina’s), en elke les behandelt een onderwerp dat steeds verband houdt met het algemene thema. De onderwerpen zijn facetten (onderdelen van het thema) en zijn meer gedefinieerd dan het thema. Elk thema, elk onderwerp wordt zodanig behandeld dat u via oefeningen / experimenten / technieken en verschillende materialen op uw eigen niveau en vanuit uw eigen belangstelling kunt instappen.De illustraties in dit lesmateriaal zijn van studenten cursisten die cursussen volgden op Beauregard in Zuid-Frankrijk.
*) Het zijn vaak uitspraken van kunstenaars of filosofen die de voorgestelde thema’s richting geven. Het eerste thema van deze cursus is bijvoorbeeld: “Ordening en een zingende (?)schilderhand”.
Fred van der Wal: Zingende schildershanden. Zwevende tabletten en zeverende tubes. Het klinkt te mooi om waar te zijn. Zeverende kwasten was een beter titel geweest. Het is van dezelfde orde als het geleuter van de overleden Groningse tekenleraar Diederick Kraaijpoel met zijn flauwe kul van “los gezongen schildertoetsen”.Typerende tekenleraren lyriek.
Het in grafisch opzicht slecht vorm gegeven boek van Musch is een “voortzetting” van het gelijknamige boekje dat bij Cantecleer uit kwam en daarna in eigen beheer uitgegeven. Het zelf geproduceerde “boek” bestaat uit katernen A4 van 30 paginas waar maar liefst 35 euro voor betaald dient te worden.Na betaling wordt het los bladige (!) “boek” de koper toegezonden. Het betreft dus een aantal op een inkjet printer zo te zien in Word vervaardigde teksten met reproducties van amateuristisch ogend abstract cursistenwerk op losse blaadjes.De winkel moet blijven draaien, zal Musch gedacht hebben.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.