Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 maart 2016, om 23:12 uur
Bekeken:
308 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
147 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Leo had geen tijd meer om te tekenen en te schilderen "


Leo had geen tijd meer om te tekenen en te schilderen en volgde een MO akte opleiding handen arbeid.Niet veel later zou hij beweren dat hij zichzelf de galerie had “uitgeschilderd” en verder geëvolueerd was op het schilderspad dan de andere schilders “naar de abstractie toe”. Hij verliet Galerie Mokum zonder problemen om een paar jaar later te gaan exposeren in de zoveelste rangs Galleria Forni te Amsterdam, een galerie die kort bestaan heeft in een steeg.In 1976 nodigde mijn echtgenote Leo uit riant betaalde artikelen te schrijven voor een handen arbeidblad waar zij redactrice van was. Ik maakte voor het blad fotos. Het was voor mij na mijn BKR periode een mooie bijverdienste. Vijfenezentig gulden per foto.Leo liet de artikelen over poppen en aanverwanten door zijn echtgenote schrijven en dat was niet de bedoeling. Bovendien hield hij zich niet aan zijn redactie taak. Tevens introduceerde mijn wederhelft Leo bij uitgeverij de Cantecleer waar hij 7 schamele boekjes over schilderen en grafiek voor samen stelde waar hij weinig verstand van had als handenarbeidleraar maar de redactrice van de uitgeverij en directeur nog minder. Volgens echtgenote Kitty had Leo de redactrice van de uitgeverij ingepalmd en was hij daar een sexuele relatie mee begonnen.Hij schilderde bijvoorbeeld met olieverf op tekenpapier zonder dat te gronden. Ik trachtte hem te overtuigen dat ’t totaal verkeerd was en slecht resultaat opleverde. De olie vloeide uit en de verf zou niet houdbaar blijken na verloop van tijd. Van gronden van panelen had hij nog nooit gehoord, onze expert kunstschilderen die boekejs schreef als “Tips voor de jonge kunstenaar’en aanverwanten.Mijn echtgenote heeft haar move om Leo bij Cantecleer te krijgen aardig moeten bezuren.Leo Musch vroeg mijn echtgenote midden 1976 om belangeloos en onbetaald een leergang voor textiele vormgeving voor een van zijn handenarbeidboeken te schrijven. Haar naam zou hij dan niet onder de leergang vermelden en van betaling was ook geen sprake.We protesteerden in een lacherige sfeer en wilden een contractuele overeenkomst met de uitgeverij en een percentage van de royalties.Leo werd kwaad. Hij weigerde en verliet ons huis onmiddellijk na onze bezwaren. Merkwaardig genoeg kon mijn echtgenote na deze gebeurtenis na het introduceren van Leo bij de uitgeverij plotseling niet meer publiceren bij Cantecleer. Volgens geruchten begon onze expert schilderen te intrigeren tegen Ina bij de redactrice van Cantecleer die over de publicaties ging.In 1976 op het hoogtepunt van mijn bekendheid in Amsterdam betrok ik in de zomer met mijn gezin en dure vrije sector benedenwoning in de Watergraafsmeer aan het Galileïplantsoen. Leo hielp een middag mee een parketvloer leggen. Hij kwam aanrijden met zijn Volkswagen.Daarna hebben wij hem nog maar sporadisch gezien.In 1978 kreeg ik een vijandig telefoontje van hem.De redactie secretaris van het handenarbeidblad Hans M. had geinsinueerd dat ik afstand wilde nemen van Leo en Kitty. Het was niet waar.Ik had echter geen zin om me te verdedigen. Hans M. is later door zijn toenmalige echtgeno te Aaltje K. het huis uitgeschopt vanwege verduistering van 7000 gulden vakantiegeld van haar en dankzij zijn drankgebruik aan lager wal geraakt. In het TV programma Taxi komt hij voor als stomdronken passa gier, die achter een meisje aan lipe van 18 jaar. Een verlopen vijftig jaar oud tiepe uit de goot was hij.De volgende streek van Leo was het samen met redactiesecretaris Hans Meijer tegen houden van een artikel over mijn werk in hhet blad waar hij voor schreef en was geïntroduceerd door mijn wederhelft.Drie jaar lang hoorde ik niets van Leo. In 1981 belde Kitty op dat ze naar Frankrijk verhuisden om creatieve cursussen aan huisvrouwen en werkelozen te geven. Al in 1976 hadden ze voor weinig geld een grote longère gekocht.Hij gebruikte zijn vrienden om het pand-een oude zijderupskwekerij- te restaureren. Kitty en Leo beweerden niet langer op “zeker te willen varen” en het avontuur aan te gaan in het Zuiden. Ik wenste ze veel geluk. Welkom waren wij er in geen geval maakte hij mij duidelijk.In 1995 bezocht Kitty ons in Oldeboorn nog een keer. Ze was verzeild geraakt in cocaïne smokkel, vertelde ze. Ik kende de meneer die die de smokkel regelde uit een eenmalige ontmoeting. Wilde gelijk niets meer met hem te maken hebben. Type kleine crimineel. Kitty dook onder op een jacht van haar familie. In De Telegraaf zag ik een advertentie waarin zij op dreigen de toon werd gesommeeerd zich te melden bij haar “opdrachtgevers”.Vijftien jaar later na 1981 ontmoette ik Leo in Bloemendaal nog een keer tijdens een reunie van de klas van de Da Costa kweekschool. Hij was net zwarte band judo geworden en ik hikte tegen mijn zwarte band karate aan, die ik pas in Frankrijk zou halen.Hij had een paar boekjes bij zich die hij geschreven had over handenarbeid. Niemand van de aanwezigen nam notie van zijn zelf promotie. Leo was beledigd en vertrok voortijdig, hevig verongelijkt.Hij vroeg mij om naar Zuid-Frankrijk te komen.Zou nog contact op nemen. Hij liet verstek gaan. Zes jaar later zaten we zelf in Frankrijk. Afhankelijk opstellen van Leo Musch of van wie dan ook heb ik nooit gewild.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.