Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 maart 2016, om 10:27 uur
Bekeken:
360 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
204 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het democratisch gehalte van de pvda"


De hamvraag die de lezer mij gaat stellen is uiteraard wat ik van de politiek peilingen denk. We zien dat veel pvda stemmers hetzelfde denken als ik doe en dat is met mijn platvoeten stemmen. Zo hard mogelijk weg rennen. Het is altijd een vreselijke partij geweest waar ik nooit op zal stemmen. Het is de partij van de allochtonen, die zich massaal van die club nu afkeren omdat ze ook wel inzien dat die Samson een grote kletsmajoor is.

De pvda (partij van de afgang) heeft altijd al illusie politiek verkondigd. Ik denk dan aan Wim Kok die zo'n grote mond had tegen het grootkapitaal en na zijn politieke carrière een commisariaat bij de Shell ging bekleden. Tijdens zijn regeringsperiode opperde hij het plan om het hele pensioen stelsel op te heffen en 700 miljard gulden over te maken naar Italië waar het een eomomische chaos was. Het is niet door gegaan, maar het idee alleen al.

Bespottelijk! Diefstal van opgebouwde pensioenen van miljoenen.

Begin jaren zeventig schreef  een linkse, vrouwelijke, feministische professor, Judith Belinfante, een Jodin, dat zij met de pvda de macht in handen had en wie dat niet beviel het land kon verlaten. Om dat te moeten horen uit de mond van een vertegenwoordigster van een ras dat in de jaren dertig/veertig zelf vervolgd werd zegt mij genoeg  over poltiek links. Het democratisch gehalte van die partij is nul komma nul. Even erg vond ik altijd dat het een kleinburgerlijke partij is geweest van beroeps ontevredenen.

Dat linkse weblog Krapuul versleet mij voor een fascist en een SS-er, daar maakten ze bij gebrek aan serieuze onderwerpen verschrikkelijk veel kabaal over mijn weblogs.

Krapuul is marginaal, daar maakt een juffrouw de dienst uit die een verschrikkelijke hekel aan mij heeft omdat ik niet in een bouwval woon en geen extremistische praatjes verkondig. De webloggers van krapuul maken goed willende Nederlandse bewindslieden uit voor massamoordenaars als ze het hele land niet vol willen stampen met grotendeels analfabete islamitische dobbernegers. Dertig procent van de 'Nieuwe Nederlanders' is analfabeet, en zestig procent figureert op het nivo van een lagere school, tien procent heeft iets meer opleiding genoten en wat dan nog; ze spreken de Nederlandse taal niet, hun opleiding sluit niet aan bij het Nederlandse arbeids bestel en hebben het idee dat als ze aan land komen een auto krijgen, een topbaan, een nieuw huis en een levenslange uitkering.  Een mij bekende dame die een dr. graad heeft behaald beweerde dat het 'allemaal hoog opgeleide asielzoekers zijn die ons komen redden'.

Redden van wat, vraag je je dan af. Hoe naief kan een arrogante academica niet zijn. Ze trapt vierkant in de pvda retoriek in.  De tolerantie van het academische volksdeel is gebaaseerd op totale onverschilligheid. Tot aan de horizon voort klepperende paarden met oogkleppen op.

In de jaren zeventig kwam de helft van de Surinaamse bevolking dankzij Den Uyl naar Nederland. Ze gingen voor bij woningtoewijzing. Zwart was de juiste kleur. Wij zaten met zijn vieren op twee kamertjes, maar dat maakte huisvetsing niets uit. We gingen naar het stadhuis naar een ambtenaar van de Stichting Woon en Werkruimte voor kunstenaars. Kwamen niet in aanmerking voor bemiddeling want Surinamers gingen voor en het was een bezwaar dat ik geen dure fles wiskey mee had genomen. Niet dat de ambtenaar voor omkoping gevoelig was, maar het was toch wel mooi mee genomen.

Kunstenaars zijn voor 99 procent linkse mee- en mooipraters omdat de overheidsubsidies altijd van links is gekomen. Als ik op een foto  zo'n rijksakademie kunstartiest in een flodderige jopper zijn best zie doen om op de foto te komen door bij een optocht naast Wim Kok te gaan lopen dan weet ik het zoveelste sulletje en luldebehanger te zien en ben dik tevreden dat mijn vooroordelen bevestigd worden wat kunstenaars betreft.

In Friesland liep de ijdele directeur Jan de Boer van de sociale dienst rond met zijn krul permanent dat de concurrentie aan kon gaan met Angela Davis, die de Boer, dat stuk maatschappij verandering in zijn spijkerpak met een pakkie sjek in de borstzak.

Hoe hij in het raam keek van een treincoupé om zijn haar te schikken! Het leek wel een wijf. Na zijn pensionering vertrok hij naar Frankrijk en dicht en schildert daar heel wat af. Kwaliteit nul komma nul dus zeer vereerd in Friesland. Toen ik een kunstenaarsvereniging van niet gesubsidieerde schilders oprichtte noemand die krullebol dat een 'fascistische coup' want ik had geen toestemming gevraagd aan de exteem linkse BBK Friesland. Nu bestond die extreem linkse fractie uit talentlozen, dus dat was ook weer heel fijn om te constateren.

 

(wordt vervolgd)



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.