Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 maart 2016, om 17:38 uur
Bekeken:
327 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
183 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mijn doel als beeldend kunstenaar"


Mijn doel als beeldend kunstenaar is een fotografische weergave suggeren met abstracte beeldelement en. Een eigen beeldtaal zonder concessies te doen aan de geloofwaardigheid van de weergave.

Nou U ! Kom daar maar eens om bij die realistische schilders. Daar slaagt een op de duizend in en ik ben daar na jaren experimenteren en mediteren in geslaagd. De Yin in de Yang vinden of zoiets. Daarom hebben schilders als Duvelsjas, Pollens en Corneles Cordèlemans ook zo de pest aan mijn werk en aan mijn rijk geschakeerde per soon. Ik houd ze een spiegel voor waarin ze hun falen, gemakzucht en lafheid in weerspiegeld zien. Wat hen niet gelukt is dat is ook mij niet komen aan waaien en dat is het creëren van een eigen beeldtaal. Wilt U daar eens over nadenken ? Dank U !

 

U wilt het thema en het creatieve proces liever geheimhouden?

 

Fred van der Wal glundert: Ja, natuurlijk bewaar ik dat geheim. Ik heb daar een patent op. Stel je voor dat ik een goudzoeker in Californië was, begin vorige eeuw rond liep met een patronenband om mijn machtige, bronstige, gebronsde borstkas heen en twee Colts met in het zonlicht glanzende paarlmoeren handvatten in open holsters en een rare, halve, leren paardrijbroek met franje, chaps noemen ze dat in ho mo kringen, alleen lopen ze in dat milieu met hun ingevette, glad geschoren blote billen te prijken die ze er uit laten hangen en een opgezette anus als een bloemkool, een kankergezwel (vraag maar aan de aidsofiele broer van drs. H.), dat doe ik dus niet. (Ik houd het liever wat discreet. Mijn billen bij elkaar. Soms. Een enkeling mag d’r in met zijn in rubber gehulde leuter, maar vooral niet met het blote zwaard)

En ik had als in een Spaghetti Western tijdens de Goldrush toevallig net een enorme goudader ontdekt. U komt ogenschijnlijk heel belangeloos bij mij op visite in mijn tent.

U zegt na het zo veelste glas wiskey: kom op, ya durtie modderfokkers zon of a bitsj (ya dirtymotherfuckerssonofabitch ; jij vuile moederneukende zoon van een teef, ook wel kort samen gevat als ‘vuile klootzak’), waar is nou je ader?

Nou, ik zou toch wel helemaal hiér wezen als ik dat zou vertellen? Ik zou U terplaatse neer moeten schieten en in mootjes hakken en daarna aan de coyotes op voeren! Ik zou niets van U heel laten, maar ter leringe en vermaak U eerst met mijn rijzweep tegen de grond slaan, bont en blauw ranselen van Uw nek tot aan Uw knieholten, dat hitst nog eens op, daarna U naakt op zadelen, een bit voordoen, oogkleppen voor, oordoppen in, het handvat van een leren zweep Uw anus in rammen als staart, U bestijgen en daarna tot bloedens aan toe de sporen geven in Uw lendenen tot U begint te stijgeren en in galop hinnekend door het landschap tot voorbij de horizon door kleppert!

Ja, dat lijkt me wel wat ! Ik begin er echt zin in te krijgen. Pijn is fijn, mits het gekoppeld wordt aan sexuele stimulansen en met leer meer sfeer, daar blijf ik op hameren. Kleedt U zich maar even uit, dan kunnen we gelijk aan de slag.

 

Dát zou ik U niet vragen. Dít vind ik veel interessanter.

 

Dat vind ik verschrikkelijk aardig van U, maar U zult mij geen euvel duiden als ik U geen antwoord geef ? Voor kerst wil ik nooit een spar maar altijd een pijnboom.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.