Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 maart 2016, om 17:36 uur
Bekeken:
316 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
167 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik liet als raggende man een scheur in mijn leven toe(deel 2) "


Ik liet als raggende man een scheur in mijn leven toe(deel 2)

 

Sluipschutter

 

De burn-out was als een volleerd sluipschutter mijn leven ingeslopen. Hij achtervolgde me al maanden en kwam bij iedere stressvolle beslissing of gebeurtenis een stapje dichterbij. Mijn omgeving zag hem aankomen, ik niet. De jonge, gedreven jongvolwassene die ik was, dacht namelijk altijd tien stappen vooruit. Als ik de tijd had genomen om even stil te staan en een blik achterom te werpen, had ik hem misschien zien aankomen.

Maar ik was te laat - en dan kun je met geen mogelijkheid meer om hem heen. Ik sliep maandenlang amper en wanneer het wel lukte werd ik achtervolgd door nachtmerries. Ik rende weg van de schimmen uit mijn eigen hersenspinsels, maar nooit hard genoeg. De demonen krijsten om mij heen en wilden mij nar de hel slepen.

“De burn-out was als een volleerd sluipschutter mijn leven ingeslopen”


- Kimberley van Heiningen


Slaaptekort doet gekke dingen met een mens. Ik zag trams aan komen rijden die er niet waren en schrok van ieder geluid. Na het inslaan van de boodschappen als een bom was ik compleet gesloopt voor die dag. Ik luisterde naar de stemmen uit mijn omgeving, maar ik hoorde ze niet. Het voelde voor mij vooral als falen; hoe kun je op je twintigste volledig zijn opgebrand, nog voordat je werkende leven überhaupt begint? Ik weet nu dat het een illusie is dat een burn-out alleen de CEO treft (die gemiddeld twee keer zo oud is als ik destijds was).

Superwoman-complex

Een combinatie van factoren zorgde dat de sluipschutter mij in zijn greep kreeg. Ik had dat jaar mijn afstudeerstage gelopen bij een groot mannenblad, zo’n blote tietenblad van met je benen wijd voor de klassestrijd, waar ik alle mogelijke kansen aangreep om hoger op te komen ls ik achterover op het buro van de art director lag met mijn minijupe omhoog geschoven en mijn slipje op mijn enkels. Ik wilde de beste stagiaire zijn die de redactie ooit had gehad - en daar deed ik veel voor op seksjuweel gebied. Je bent een hete meid en goed op haar toekomst voorbereid. Ik liet er nog meer voor. Mijn stage is niet de oorzaak van mijn burn-out geweest: ik spreek liever van de spreekwoordelijke druppel.

Ik ben namelijk altijd al een gedreven meisje geweest, net als een man met een zekere vorm van geldingsdrang. Ik noem het ook wel het male superwoman-complex: het altijd en overal goed willen doen als Fientje het Androgientje – als mande ultieme droomvrouw in relaties en de beste vriendin van iedereen in mijn sociale netwerk.

Gelukkiger dan ooit

Ik heb zeker een half jaar nergens energie voor kunnen opbrengen en ben er met veel rust, gesprekken met een psycholoog  én een flinke dosis slaappillen weer bovenop gekomen. Ik durf zelfs te zeggen dat ik weer gelukkig ben, misschien wel gelukkiger dan ooit tevoren. Ik weet wat ik kan (schrijven), weet wat ik wil (wat ik nu doe) en probeer niet op ieder voorstel te antwoorden met een volmondige ja. De bezoekjes van de is-dit-het-nou-vraag zijn weer teruggeschroefd  naar sporadisch. De sky is misschien de limit, maar ik probeer tegenwoordig genoegen te nemen met de bovenste verdieping. Van een wolkenkrabber, dat wel.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.