Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 maart 2016, om 17:31 uur
Bekeken:
295 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
175 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik liet als raggende man een scheur in mijn leven toe (deel 1)"


Ik liet als raggende man een scheur  in mijn leven toe...'

 

Jawel! Ik liet als raggende man een scheur  in mijn leven toe, waardoor er weer leven in mijn scheur kwam. Het is de Week van de psychobabblemotherfuckerssonofabitch stress. Ik ben de schaamte niet  langer voorbij want je moet wat in het voorbijgaan op de roltrappen van de rollercoaster van het bestaan.  Ik herkende namelijk die  glazige blik in mijn doffe ogen  als ik in de spiegel keek en wist dat ik ben wie ik ben, zonder enige levenslust . Ik herkende mensen met een grote scheur , omdat ik er zelf één had. Op mijn twintigste. Die scheur werd steeds groter totdat ik uit twee personen bestond. Ik noemde ze Scheur en Pleur.

Ik weet het nog zo goed. Ik stond in de lokale  Kristien Kaduuk Seks Sjop en had geen enkel besef meer van hoe ik tussen de schappen in het homo hoekje bij de mannenbladen en de zijden broekjes was terechtgekomen.  Nee, ik had mijzelf niet langer in de hand en stond me daar met een erectie als een recht vooruitstaande mini honkbalknuppel, die van de weeromstuit een driehoekige tent in mijn strecht jeans projecteerde, te bladeren in een uitgave van het befaamde homo blad Billy Buttocks Boy Toy. Op elke bladzijde toy boys om mee te toyen, met telefoonnummer en tarief. Wablief!  Makkelijker kunnen ze het niet maken...

Alleen een verkreukeld  boodschappenlijstje voor de groenteboer naast het komenijszaakje op de hoek  in mijn bevende hand herinnerde me aan mijn enige doel voor die dag. Ik weet nog hoe erg ik wenste dat er een lijstje voor mij zou zijn, een program van het concert des levens dat maar even duurde: een document waar, zwart op wit, op zou staan wie ik ...(lasterlijke vloek, gecensureerd door auteur dezes) was en hoe ik hier gekomen was van uit mijn eige en waar het allemaal naar toe moest met de wereldin het algemeen en mijzelve in het bijzonder.

Hoe was ik hier gekomen? Ter land, ter zee of door de lucht? Te voet of op een rijwiel?  En met hier doel ik niet op het gangpad in die seksjop, maar op het punt in mijn leven waarop ik het écht even niet meer wist wie ik was en wat ik anders moest doen dan in het homohoekje wat rond sneupen om te ontdekken waar mijn voorkeur lag.

Is dit het nou?

Ik ben altijd al nooit geen nadenker geweest: iemand bij wie de ‘is-dit-het-nou-vraag-in-kosmies-opzicht’ vaker de kop opsteekt dan bij een ander. Wanneer ik me volop onderdompelde in het warme bad van de levensvreugde, liet hij zijn gezicht altijd weer even zien om zich ervan te verzekeren dat ik hem niet vergeten was. Ik vond dat prima, omdat hij het leven in perspectief plaatste. Bovendien waren onze afspraakjes nooit van lange duur, tot dat ene moment zich aandiende waarin hij tijdens een visite besloot niet meer weg te gaan.

Mijn angst was dat dit allesoverheersende kutgevoel onomkeerbaar zou blijken te zijn. Zo heb ik nog een tijd gedacht dat mijn hersenen misschien kapot waren of simpelweg geen zin meer hadden in het aanmaken van zaligmakende stofjes. Achteraf gezien bleek het ‘maar’ een burn-out te zijn, die tijdelijk mijn leven overnam. Ik was pas twintig jaar. De boodschappen op dat verkreukelde lijstje in die supermarkt waren voor mijn huisgenootjes.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.