Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 maart 2016, om 17:13 uur
Bekeken:
309 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
219 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Kwasten zijn net wijven met een masochistische aanleg"


Kwasten zijn net wijven met een sadomasochistische aanleg, zo nu en dan moeten ze flink op hun sodommieter en lazerij hebben om in het gareel te blijven anders gaan ze gierend door alle bochten des levens en over de vluchtheuvels heen op twee banden.
Voor je begint met een kwast moet je er een punt aan likken. Penseel beffen dus. Krijg je geen keelkanker van. Dat kan wel eens anders uitpakken bij eend ame die het HPV virus met zich mee draagt. Kun je je strottenhoofd  weg gooien. Wat je er van op strijkt?
Hooguit een mond vol waar je als hetero man toch al de mond vol van hebt.
Nu weet ik uit ervaring dat de meeste kunstschilders meer van de bougie van hun bromfiets weten dan van de clitoris van hun wijf om die aan te jagen, dus kunnen ze aan die versnellingsnaaf likken tot ze een ons wegen, maar de motor krijgen ze niet aan het dieselen, zelfs niet aan het tjotteren.
Als de accu na een aantal startpogingen leeg is kun je het verder wel schudden met je poesje.


Die fijnschilders van Galerie Maak’m in Mokum, die schilderen allemaal met een penseel dubbel nul dikke lul.
Onder het motto; eens een nul, altijd een nul !
Prima om zo nu en dan door een Meesteres of Meester tot een grote nul te worden gereduceerd als je daar lol in hebt, maar lekker is maar ene vinger lang, ook als het strelen met penselen over de erogene zones betreft.
Je moet vooral de tijd in de gaten houwen. Het nieuws van acht uur wil je toch ook weer niet missen met je habit en dat gunnen ze je dan niet in hun kolere die Meesters en Meesteressen, dat zijn me een donderstenen, voor je het weet worden het mee eters onder acné, die boeien je een etmaal vast aan het Andreaskruis waar je zelf nog bij staat!
Collegaatjes verwijten mij wel eens dat ik niet lekker op de achterkant van een penseel kan zitten kauwen als ik die regelmatig in mijn achterste stop, maar daar vergissen ze zich in.
Eigen lucht is lekkere lucht, daar is mijn oudste dochter het ook mee eens, die wel eens een scheet in een leeg kopje op vangt om er aan te ruiken. Rozengeur en maneschijn, meesteressegenot en knechtjespijn.
Als anaal sadist vind ik ‘t juist lekker zo’n bruine kwast vol beer geur! Dat pittige aroma, die putlucht, het is bijna psychotherapie ! Die bruine oker kleuren ! Die bedwelmende gaslucht ook !
Hmmmm…héérlijk !
De derrrie, de klonten, de billen sjuu, daar lust een anaallytisch persoon wel pap van !

Zo’n penseel in je reet, ooooh, boy, it feels so good ! Het hoort bij het kunste naarsbestaan. De martelgang van Kromme Lindert.
Ik zie het ook in het kader van de biologisch dynamische methode die bij die club van Christian Artists wordt gevolgd.
Heel natuurlijk eigenlijk !
In Friesland zeiden die boertjes altijd : Wie centen wil winnen, mot met stront beginnen !
Biogas ! De oplossing voor de energie crisis! Je voelt aan je water waar de poen zit. Geld heeft met stront te maken want de duivel schijt altijd op een grote hoop.
Het kan Fred van der Wal in 1986 geen reet schelen wat ze over hem zeggen. Ze kunnen in het artiestenplantsoen allemaal tot over hun hazenlip de stront in zak ken!
Voor zo ver het de gesubsidieeerde staatskunstenaars betreft. Zo lang ze hem maar met rust laten en hij de volgende keil op andermans kosten naar binnen kan werken kunnen ze hem aan zijn reet roesten.
Laat ze maar lekker de catpissmotherfuckersholymodelroundersshit uit hun hol fuck en, zegt de gevoelige artiest zo treffend, die het Engels als voornaamste taal graag ziet ingevoerd net als Prof. Dr. Pierre Vinken.
“Heb jij wel eens met een broek vol liefde je eigen rechterhand ondergescheten ?” vraagt onze kunstenaar aan iedere passant in de P.C. Hooftstraat nieuwsgierig. Of is dat tegen je religieuze opvattingen? Nou, ik heb dat echt wel eens gedaan bij wijze van experiment. In het kader van terug naar de basis. Deconditionering. De strontrace noemden ze dat vroeger. Poep stampen. Moet kunnen in de tachtiger jaren. Schijt je rijk is in Friesland een Volksport op zondagmiddag na het kerkbezoek. Ik ben daar door ook geen hondje van Pavlov dat gaat kwijlen als de subsidiebel rinkelt maar trek wel regelmatig een kop als een zieke Makaken aap alsof ik stront ruik.
Hij slaat zich kletsend op de dijen van het lachen als hij mijn verbouwereeerde gezicht ziet.
Wist je dat de schoon gewassen, goed in de verf gezette Marte Röling, die in een grachtenpand woonde on danks alles elke dag in bad zit met die psycholoog Henk Jurriaans, dus een beetje smeerlapperij mag de pret niet drukken, want volgens een artikel in de HP gooien ze elkaar met drollen om de oren alsof het sneeuwballen zijn. Wel erg bruine sneeuw. Zwarte lente, kut met krenten. Veel kunstenaars worden schathemeltjesstinkstrontpoeprijk van de percentage opdrachten, die weten van gekkigheid niet meer wat ze moeten doen en gaan een kunstgalerie openen in de Jordaan. Ik ken artiesten van de vrouwelijke kunne die geregeld een pondje verse kut naar de manlijke leden van de opdrachtencommissie gooien om de buit binnen te halen. Misschien zou ik als geraffineerde kunstartiest eens wat meer met mijn bal
len moeten zwaaien en met mijn l*l molenwieken…

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.