Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
4 maart 2016, om 20:34 uur
Bekeken:
346 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
217 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mijn stamrkoeg de Alles Kits Okee Bar(deel 3)"


. Ze komt af en toe nog afzakken op haar steunkousen en blokhakken van d'r Donald Ducks schoenen naar het Hoge Noorden met een retour tweede klas om kinderen en vrienden op te zoeken.

Een keer of wat getrouwd?

Ik weet het niet meer precies. Het zal wel, denk ik. Leuke vrouw toch ondanks die soepjurk. Sprekende gazelle ogen, hennakleurig haar, mooie bruine huid, tattoo van een zonnetje op haar linker boven arm, sensuele mond. Perfect figuur. Geen dubbel D cup borsten en dat vind ik toch wel weer een min punt. Dat T-shirt met de wervende tekst 'ik voel mee kut' vond ik een giller.

Zó origineel. Ze had het in haar rolkoffer.

'Waarom heb je het de laatste dag niet aangetrokken? Lekker strak zodat je aangename borsten goed uitkomen! Ik heb wat met borsten. ga er  voor. Zou ze zelf als man wel willen hebben. Als dat niet kan gewoon lenen! Ook goed!'

Voor minder dan cup D ga ik doorgaans niet, alhoewel een vrouw met een aangenaam olijfkleurig jongenslichaam zoals Catharina X. met haar ravenzwarte haar in een wrong en dat leuke Chanel jrukje in de silver sixties mij toen wel opwond en ik het hoogtepunt eindeloos kon uitstellen als ik aan walmende, volle vullisbakken dacht terwijl ik lag te krikken en mezelf er met heel mijn ziel en zaligheid in gooide. Ze was astrologies uitgewicheld eeen Leeuw. Moeilijke tiepes. Niet te houwen. 


Weer een ander geval. Vroeger was Thea moddervet geweest, nu van de zenuwen broodmager. Ik zeg er maar niks van want wat valt er over te zeggen. Een gegeven paard moet je niet gelijk in de cups kijken. We drinken bier uit de grote Duitse glazen laarzen waarvan de voorraad door breuk bij echtelijke ruzies behoorlijk is geslonken.

Een buitengewone grote maat - even als het verwaarloosbare nogal lullige 'kleintje pils of een fluitje mij ersoonlijk niet aan spreekt - en hier vanwege de innemers in het groot moeilijk verkrijgbaar.

Drie glazen is toch al bijna een liter. J

e blijft scheneken dus waarom dan niet het bier aan de kubieke meter verkopen.

In sommige zaken wordt de klant gewoon horizontaal onder een vaatje bier in de kelder gelegd en een slang in zijn bek gepropt zodat het vanzelf allemaal goed komt. Pompen of verzuipen.Onbeperkt hijsen voor een geeltje.

De gesprekken gaan al snel over die rotmoffen van de eeuwig durende wereldoorlog 2 en Thea, voor mij eigen- lijk mevrouw Springfontein, begint over de hongerwinter en die schrijver die bij haar in Amsterdam woonde in zijn arme tijd en later nog iets over haar in een verhaal had geschreven. Jawel, die Fred van der Wal. Het was volgens haar de grootste fantast die ze ooit zou ontmoeten. Ze was toen een jaar of vijfentwintig, dat zei dus wel wat vanzelf wat haar oordeelvermogen betreft!
Ik kwam zoals gewoonlijk weer strontlazerus thuis bij het vrouwtje dat al lang lag te ruften en schreef een kort briefje met mijn relaas van die middag naar Fred van der Wal. Ik eindigde het nogal slordig geschreven klad met: 'zij noemde u een pathologische leugenaar'.

Drie of vier dagen later belde Fred. Geweldig!

Aan het einde van het gesprek baste hij: ‘Weet u wat mijnheer? Een pathologische leugenaar? Mevrouw Springfontein had volledig gelijk als ik onder haar lag want wat zij klaar speelde op de panfluit met van die hoge trillers…in één woord, nee in drie; niet te kort!!’



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.