Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
26 februari 2016, om 12:37 uur
Bekeken:
286 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
210 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het dierbaarste wat ik bezat, mijn twee begaafde broers..."


Het dierbaarste wat ik bezat, mijn twee begaafde broers, ben ik aan de dood

kwijt geraakt. De een verongelukt op Ibiza, met de zilver gespoten Harley tegen

de bus op in zijn delirium, nadat ik hem de luukse edietsie van ?Walging? van

Sartre had uitgeleend, de ander dood geknuppeld door een op hol geslagen junkie

die net niet op tijd zijn shotje had gezet in een Haarlems portiek, al waar hij

net met een liefdesvriend aan zijn gerief aan het komen was met de kamgaren

pantalon op de hiel en. Modern Times, hè!

Ik heb onze dochters toen maar mee genomen naar hun graven en ze gewezen op de

noodzaak van een fatsoenlijk leven te leiden om ze vervolgens beurtelings uren

lang hard op uit de Schrift laten voor lezen; Openbaringen dertien en Mattheüs

24, dat leek mij toen zó toepasselijk. Zijn Woord is nog altijd mijn vaste grond.

That?s all, folks. De basis van het bestaan. En verder zijn wij als mensen niet

meer dan weg ge worpen papieren snotlappen. Proppen vloeipapier gedrenkt in

spiritus om de kachel mee aan te maken. Mijn ex-vriendinnen? Klotsende zakken

gerimpeld, taai vel, dicht geknoopt bij de navel, blubberende darmen vol dunne

stront, spat aderen, de blaas vol verschaalde pis, kruipknie en wandelende

nieren, hartverzakking, natte benen, zweet, bloed en tranen. Monsters zonder

waar de, die zichzelve maar eens regelmatig moeten gaan harsen, liposucken,

botoxen en die plumeaus onder hun oksels eerst eens moeten fatsoeneren, want

dáár ben ik niet van gediend bij het stof af nemen. Een kale pruim neem ik ook

niet meer. Schaamhaar is verplicht. Anders lijken het kleuter kutjes; die

schuimpies zonder schaamhaar

 

Annemarie van Beversijk, die een vetplant van Ibiza mee naar huis nam en mij ten

geschenke gaf, maar na een week was de plant dood.

In de vakanties gaan wij graag met de Porsche of op de tandem naar een derde

wereldland of de Oekraïne, om die ongewassen, autochtone medemensen aldaar van

heel dichtbij te bekijken en de slums te bezichtigen, waar je de mensen met een

halve scheet en een knikker al gelukkig maakt, want de digitale video is niet

voor niets mee genomen om al die blije gezichten van de luizige Piet de

Smeerpoetsen vast te leggen als we langs komen en vooral om ons zelf na afloop

weer veel be ter te voelen als witmensen vanwege onze goede daden voor de

minvermogende naaste. Dan weet je weer; kinder van één Vader, geeft elkaar de

jat en armoede houdt netjes. Verschil in inko men moet er wezen in onze

gristendemocratie. Arme mensen zijn slechte mensen, anders waren ze niet arm en

kindjes die hongeren, dat zijn de gelukkigste kindjes.

En de vrouwtjes zijn daar in die achterlijke gebieden van acht tot tachtig voor

een pijp drop te neuk en in alle rangen en standen en kleuren van de regenboog,

dat zal je de kop echt niet kosten, hoor de ik van een uitgetreden lid van de

Pinkstergemeente te H. die regelmatig naar Roemenië trok om een paar Edammer

kaasjes te gaan brengen. Mensen die van mensen houden zijn de mooiste mens en,

als ze hier maar niet langs komen, want dan gaat de poort op slot.

Ik heb gelukkig een veel bewogen jeugd gehad, die zo dramatisch was dat weinigen

daar aan kun nen tippen. Ik ben namelijk in mijn leven maar liefst vijf keer aan

een voortijdige dood ontsnapt. Een oom wilde mij verzuipen als kind, omdat hij

impotent was. Prima reden uiteraard, maar hij keeg er geen stijvere lul door,

het bleef een slap, overbodig, onwelriekend wormvormig aanhangsel! Hij heeft

zijn lul alleen met pissen versleten!

Mijn zuster en broers, plus de verdere familie zijn stuk voor stuk

stapelkrankjorum geworden, bekla genswaardige psychiatrische gevallen, niet te

houden, suïcidepoging na suïcidepoging, het wou maar niet lukken en uiteindelijk

het afvalputje in gezogen, het vangnet van de WAO. Ik kende een schilder ergens

uit Noord Holland die zoop verschrikkelijk maar dat maakte hem geen betere schil

der, die heeft zichzelf verdronken in een sloot waar maar tien centimter water

in stond; voor mij het beste bewijs dat waar een wil is, zich altijd een weg

opent.

Maar ik was van zelfsprekend geen doorsneekind, dat kunt U zich wel een beet je

voorstellen en een kind dat een beetje af wijkt, een genie zoals ik, tsja ?dat

geeft heel wat jolijt en vertier, zowel in huis als op school.

Ik heb op die vreselijke christelijke kweekschool voor onderwijzers te

Bloemendaal om die reden ook zes jaar lang veel verdriet gehad van mijn

medeleerlingen zowel als van de leraren en werd in die jaren ook nog gezegend

met een onmogelijke vriendin, een Amsterdamse, meedogenloze, kei harde,

gereformeerde haaibaai, annex asfaltbloem uit de Watergraafsmeer, een

griffermeerd nest vol stennis, overlopend van theologische kutsmoesjes, een

stroom van misplaatste, uit zijn ver band gerukte Bijbelteksten, hel en

verdoemenis geuit in plat Amsterdams, verwijten dat " God niet tussen ons in lag

in bed", gotzijdank was zij zo geil als een kuipje halvarine, daar niet van,

waar ik als keurige, reine jongeling van goeden huize niet direct van terug had

en ook niet tegen opgewas sen was, omdat zij door haar vorige boyfriend vanaf

haar dertiende al goed doorkneed bleek in d?r bloesje en d?r ondernavelse, dus

werd het van mijn kant geregeld huilen op het toilet zonder door trekken,

rammelen aan de deurkruk, stampvoeten, schreeuwen, veel masturbatie ook, kotsen,

stront aan de muren smeren, uit pure verveling bijna daaglijks mee gaan met

mannen die van man nen hielden en dergelijke ongein meer als ik E. naar de trein

had gebracht, want je wilde toch wat in de Haarlemmer Hout bij het

pannekoekenhuis en de hertenkamp om je leven mee op te vrolijken met je

ontembare sexdrive.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.