Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 februari 2016, om 20:31 uur
Bekeken:
363 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
221 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Bezoek aan ouders Amsterdamse ex-vriendin Els (deel 1)"


Bezoek aan ouders Amsterdamse ex-vriendin Els uit de zestiger jaren Woensdag 24 maart 1993


Op bezoek bij de fijn gristelijke familie D., Mariotteplein 17 te Amsterdam, Watergraafsmeer. Dertig jaar geleden kwam ik hier voor het eerst om ze na sept. 1965 niet meer te zien. Ik had jaren lang een innige, intensieve relatie met hun dochter Els die bij mij in de klas zat. We zagen elkaar elke dag en brachten gemiddeld een uur of twaalf per dag met elkaar door.


Aanwezig zijn de heer en mevrouw D. en de dochter van Els, begin twintig, goed ogend, net geslaagd voor haar onderwijzeressen examen. De geschiedenis herhaalt zich qua fyieke verschijningsvorm.
Het interieur is nog hetzelfde als drie decennia geleden. Saai, sober en grijs. Een blind paard kan er geen schade aanrichten. Arremoe troef hier verkoopt men toverballen.
Ik krijg een kop thee aangeboden. Mevrouw D. galmt in de keuken off key “Welk een vriend is onze Jezus”.
“Dat zong U vroeger ook vaak”, zeg ik.
“O, ja? Daar weten we niets meer van! Vroeger zijn we vergeten! Vroeger is dood.  Het gaat om het hier en nu en om de verwachting van de komst van de Here Jezus die alles recht zal breien wat krom is en de volkeren met een ijzeren staf zal leiden, maar hoe heet je ook weer? Ik ben effe je naam kwijt!” zegt Pa Deutekom kwasi vergeetachtig. Aanvankelijk wenden ze voor zich niets meer van de jaren 60 te herinneren enzijn 'vergeten' dat ik er regelmatig kwam tussen 1963 en 1966.

De ouders van Els zijn gespannen. Afwerend.
Wat later, als ze ze wat meer ontspannen lijken, vertellen ze me details uit die tijd die ik al lang vergeten was.
Ze lijken in verlegenheid gebracht met mijn bezoek.

Net als vroeger voel ik mij onbehaaglijk en niet welkom. Tolerantie en acceptatie zijn in bevindelijk gereformeerde kringen hemelsbreed van elkaar verwijderd.
Als de dochter van Els weg gaat neemt het gesprek een heel andere wending. Ik had uiteraard vantevoren besloten om het onderwerp Els te laten rusten. Voor mij is zij al decennia lang een gepasseerd station.
Haar brieven en fotos heb ik nog. Het lijkt documentatie materiaal uit een andere universum. Ik heb er niets meer mee. Wat moest ik met dat mens  beginnen? Die gereformeerde tang.
“Els is vlak na jou gelukkig getrouwd met haar jeugdliefde en is God zij geloofd in de gereformeerde gezindte gebleven ondanks jouw invloed.

Zij bewandelt de juiste weg. Daar stond jij buiten. Jij kwam uit een milieu waar het normaal was als mensen gingen scheiden. Jouw familie bewandelde de weg des behouds niet. Een familie zonder God of gebod. Wij konden dat niet accepteren. Alles hebben we er jaren lang aan gedaan om Els te overtuigen dat zij niet met jou moest trouwen. Twee geloven op één kussen daar slaapt de duvel tussen, daar zijn wij van overtuigd! Je moet het zo zien; als gristen stond Els op  een tafel en jij zat op je  luie bips op de grond en dan zou Els je in het geloof op moeten trekken tot haar nivo. Dat is een te zware last voor een gelovig meisje. Een willoze zak cement kun je ook niet op tafel krijgen als je er zelf op staat. Kinderen van gescheiden ouders herhalen de zonden hunner ouders tot in het vijfde geslacht, daar wilden wij Els voor behoeden. Jij was een kind van de zonde omdat je niet eens gedoopt was! En wij weten wie de vader van de zonde is! De hel is voor de zondaren toe bereid! De Satan gelooft ook en siddert voor de Wil des Heeren!” zegt Ma Deutekom.

“De Satan? Wie is dat dan?” vraag ik verbaasd.
“De Duivel met een grote D, de Boze met een grote B en de Satan met een grote S. Wie niet in de Heer is die is van de Satan! Verdoemd! Niks meer an te doen!” zegt Pa Deutekom.
Ik zwijg.

Wat moet ik er op zeggen?

Ik heb hun excuses niet nodig.

De geuite beschuldigingen doen mij niets. 

Moe D. raast voort:
“De man van Els is trouwens een vreselijke potentaat. Ze heeft niets in te brengen, behalve haar salaris als onderwijzeres en daar mag ze zelf niet eens over beschikken” , voegt ze er aan toe.

Het kan mij weinig schelen.  Stijl gereformeerden zien vrouwen als neukvee en goed voor in de keuken om de kachel op te neuken. Hun enige recht is het aanrecht. Al langer bekend.
“Och, als ze daar gelukkig mee is. Heel wat vrouwen met een bepaalde aanleg vinden het prettig onderdrukt te worden door hun man” zeg ik zo neutraal mogelijk.
“Ja, dat vindt zij ook, ze is in- en ingelukkig.

De Bijbel zegt ook dat de man het hoofd van het gezin, maar ook koning en priester. Haar eigenaar. Vrouwenvlees moet gekneed worden. De vrouw dient in alle nederigheid te volgen.

Er werd door haar echtgenoot ook vreselijk aan haar getrokken toen ze met jou om ging. Elke dag stond hij haar op te wachten. Hij heeft ons nog voor gesteld om jou uit de weg te ruimen. Dat heeft niet veel gescheeld. Wij vond dat zoiets niet kon voor echte christenen, maar hij haalde het Oude Testament er altijd bij dat de ongelovigen kinderen van de dood zijn. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.