Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
3 januari 2016, om 10:26 uur
Bekeken:
312 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
219 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Met de pet voor de gulp gelieve u de gids te volgen (deel 1) "


Met de pet voor de gulp gelieve u de gids te volgen (deel 1)

 

Het leven is hier geen stripverhaal zoals je in je brief voor stelt. Verleden zomer (2003) hebben we voortdurend in ons Grande Maison te Couloutre bezoek gehad en daarvoor konden en wilden we geen vergoeding vragen. Vrienden zijn vrienden en dan redeneren wij It's All For Free potverdie.

Een van onze gasten was een jonge conceptuele kunstenaar Gyz met zijn kittige vriendin uit Rotterdam die weinig geld hebben en om daar dan van te plukken gaat mij te ver.
Ik stem niet voor niets SP en heb zo nu en dan zelfs meer compassie met de gebutste man/vrouw aan de onderkant van de maatschappij dan de Bon Vivant in het midden of de gerieflijk verkerende Toy Boy met het geurige geparfumeerde bipsje op het fluweel van de Hogere Welstandsklasse zetels, alhoewel zelfs aan mijn spankracht eens een einde zal komen door te switchen naar de liberalen.
De mensen houden je in de zomermaanden hier ter mijner huize als gast wel bezig met hullie d’r sores van ’s ochtends bij het ontbijt tot ’s avonds één uur en dat was te veel van het goede.

Er is me wat aan ellende bij mekaar te schrapen op aarde.
Dit jaar doen we het dan ook anders.
Van heimwee is nooit sprake geweest; we zijn blij uit Friesland weg te kunnen na verblijf van 24 jaar. Wat tentoonstellen betreft; mogelijkheden genoeg en binnenkort stuur ik wel weer eens een kaartje.
De omgang met de Fransen is boven verwachting heel wat eenvoudiger, hoffelijker, plezieriger en prettiger dan met de botte Friezen of Groningers ooit het geval is geweest.
De taal is minder een probleem aan het worden dan in het begin.
Verleden jaar ben ik trouwens nog afgewezen voor de Friese kunstenaarsvereniging Fria (we hebben een post adres in Leeuwarden); voor mij de tweede keer.
Het argument was twee maal ‘gebrek aan beeldende kwaliteiten’. Ik heb de vereniging opgericht bij mij thuis in Garijp indertijd dus vandaar, dat kunnen die Friezen nog steeds niet verkroppen.
Hetgeen mij allemaal wel amuseert.

Ik denk niet dat enig provinciaal Fria lid vertegenwoordigd is in de collectie van het Stedelijk Museum te Amsterdam, het ICN, het Rijksmusuem, lid Nederlandse Kring van Tekenaars en lid van Arti et Amicitiae en Pulchri Studio, resp. te Amsterdam en Den Haag, of zijn werk heeft tentoongesteld in Amsterdam, Den Haag, Londen, Parijs en New York.

Een bestuurslid van Fria beweerde dat het allemaal niets voor stelde. Ik kom ook nog voor op een lijst van BN-ers (‘beroemde Nederlanders) die langer of korter het Vossiusgymnasium te Amsterdam hebben gevolgd en sta vermeld met een biografietje in de internet encyclopedie Wikipedia, waar menig Friese academicus ernstig bezwaar tegen heeft.
Zo zie je maar weer met wie je om gaat!
Uit dien hoofde zou het ook prettig zijn als je je pet af neemt voor ik op honderden meter afstand bent en dan graag het hoofddeksel voor de gulp van je jeans houden, omdat die geregeld open staat.
Werk aan de winkel dunkt mij, anders zou je de zipper wel omhoog trekken en met een koordje voor de zekerheid aan de knoop bevestigen op dat het niet van zakkenstein wordt.
Ik ontmoette geruime tijd geleden een hoog staande dame die zei:” Niet alleen heb je een gat in het kruis van je broek, maar je rits staat ook nog open, begrijp je niet dat zoiets bij mij verwarring schept wat je ware bedoelingen zijn met het schilderen van mijn portret, dat is bij jou zeker een excuus ?”
Ik begreep dat eerst niet want het leek me een prachtig aanbod, een vingerwijzing naar omhoog, een optimale ingang, maar toen legde ze uit dat ze in verwarring kwam welke in of uitgang,- net hoe je het ziet-, in het leven moest nemen. Ik koos dus voor  de kunst als emergency exit uit een onleefbaar leven.
Ze zien maar bij d’r eigen! Ik ben niet gewend dams of heren die ik portretteer seksjuweel te bemannen met mijn atelier aan kant. 
Fauna en flora zijn hier in de Bourgogne wat anders en rijker dan in Nederland, dat is zo, dus was ik niet echt verrast toen een anderhalve meter grote slang zich bevond in onze huiskamer, die ik voor zichtig met een hark heb buiten gezet.
Ik ben nu eenmaal cool, calm and collected en geen zee gaat mij snel te hoog wat de branding van het artistenbestaan betreft. Ik ben een echte gezonde Hollandsche jongen met Godezijdank-Zijn naam zij geloofd en geprezen tot in eeuwigheid- met twee gezonde longen, dus steek ik gauw maar weer een Havana op.
Het is inderdaad beter om gelijk als je je vestigt in een Frans dorp op bezoek te gaan op het spreekuur van de burgemeester en dat hebben wij dan ook gedaan.


(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.