Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
2 januari 2016, om 18:57 uur
Bekeken:
283 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
215 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Tegenwoordig hebben ze op de akademie geen interesse meer "


Tegenwoordig hebben ze op de akademie geen interesse meer in billen, dat is nieuw maar wel een fragmen tatie van het geheel, hoe kun je nou worden wat je bent als je niet weet wat je wil, dat is je reinste nihilisme, daarom vind ik Duchamp nog steeds de belangrijkste, die had het goed door hoe het werkte, die ging een potje zitten schaken in de chickenschack, dat is ook kunst, eigenlijk is alles kunst, neem nou Rauschenberg, handige jongen, Warhol heeeft het allemaal nagedaan, niet origineel, maar ik ga er onderhand wel vandoor, leuke babbel hebben we gehad, maak je niet vaak meer mee.
Jij weet je weetje wel. Jij komt er wel, let op mijn woorden.
Reken jij even alles af? Hoe heet je ook weer? Geen gewin? Oooh,nee, ik verstond het verkeerd; Gerwin! Dat onthou ik. Ik zie je! Volgende keer betaal ik.

Ze stonden op en gingen weg. Ik klapte mijn notitieboekje dicht en ging aan een tafel in de zon zitten. Een breekbaar uitziende bejaarde mevrouw in een rolstoel werd door een meneer de binnenplaats op gereden.
“Mogen wij bij U aanschuiven?” vroeg ze beleefd.
“Vanzelfsprekend” zei ik.
“Weet U, ik ben de hele winter nog geen dag buiten geweest doordat ik ziek ben geweest en zo blij dat het nu mooi weer is”.
Ik begreep het en zag dat ze in de half schaduw zat.
“Als U nou op mijn plaats gaat zitten dan wissel ik met U om. Mij maakt zon niet zo veel uit”.
Ze reageerde dankbaar. Haar begeleider manoevreerde de rolstoe naar de andere kant van de tafel.
“Mag ik Meneer iets aanbieden” vroeg ze vriendelijk.
“Graag een pilsje” antwoordde ik.
We raakten in gesprek. Ze was opgehaald door de geestelijke verzorger van het bejaardentehuis om een uurtje te genieten van het mooie weer.

Even later kwamen Tom en Janneke naar ons toe lopen.
“Zullen we aan een andere tafel gaan zitten?” stelde ik voor. Ik nam afscheid van de invalide vrouw en haar gezelschap.
Het schilderij dat Tom gekocht had zat nog in bubbeltjes folie. Wat later gingen we de sociëteitsruimte binnen. Tom rekende af en ik pakte het schilderij van een lezende man op het strand van Val André uit.
Ik was mijn camera vergeten maar Tom had er gelukkig wel eentje bij zich en Janneke fotografeerde Tom en mij met het schilderij. Zulke momenten bewaar ik graag als oriëntatie punten van een ontmoeting op foto.

Foto: Janneke Schalke
Er volgden vele glazen bier en een saté schotel. De geserveerde Dame Blanche was niet helemaal wat ik mij van een Dame Blanche voor stelde, maar je kunt niet alles hebben, begreep ik na de deerniswekkende litanie die middag van de heren kunstenaars.

We liepen met zijn vieren door de zeestad naar het Centraal Station, namen afscheid en moesten wachten op de laatste trein van tien over half acht naar Leeuwarden.

Ik raakte in de trein gesprek met een modieus geklede heer die gepromoveerd was op Dooyeweerd. Ik weet daar niets van af, maar we bleken wel wederzijdse kennissen te hebben, o.a. drs. Hans van Seventer, die hij de volgende dag zou ontmoeten.
In 1996 had ik na 20 jaar gehakketak en strubbelingen met de stijl gereformeerde Americanofiel van Seventer de vriendschap opgezegd wegens non comptabiliteit van karakters.
Personality clashes, zoals bekend de voornaamste liefhebberij in gereformeerde of evangelisch gristelijke EO kringen probeer ik zoveel mogelijk uit de weg te gaan.

De trein kwam drie minuten te laat binnen om de bus te halen. Het enige alternatief was een taxi.
De taxi chauffeur was achttien jaar geleden Iran uit gevlucht. Hij was daar in opleiding voor piloot op de Fokker 100.
In Leeuwarden werd hij taxi chauffeur. Zijn eigen land kon hij niet meer bezoeken. Zijn ouders had hij pas na 11 jaar weer gezien. Een menselijk drama. Vriendelijke man. Rekende wel teveel voor de rit, maar dat is normaal in een land waar multi culti de maatstaf is en blank de verkeerde huidskleur.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.