Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
1 januari 2016, om 14:55 uur
Bekeken:
317 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
225 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"U heeft wellicht geen benul van mijn peilloze diepten..."


De ober komt aanzetten met een wit bord en kondigt aan: “Balletje, balletje voor meneer en zijn vriendjes! De mosterd is alleen wel open de mayo zuur! Te lang buiten de koelkast gestaan!”

“Dan maar balletje zonder mosterd”, verzucht onze kunstenaar, laat een schallende boer en vlakt die af door met de platte hand op zijn boven-maatse pens te slaan.

Hij legt omstandig uit dat hij niet van haring houdt omdat die vissoort hem niet smaakt en de gemiddelde Hollandse man hem niet aan staat is die bij gebrek aan een exclusieve smaak in zijn met goud doortimmerde bek de hele dag dan maar aan een haringstalletje zijn gram gaat halen.

Wij lachen hartelijk om deze originele visie na de schallende boer, want plaats vervangende schaamte kennen wij niet.

De artiest voegt er aan toe dat hij ook niets van garnalen moet hebben omdat die een ranzige ongewassen smaak van bederf bezitten.

Oesters, kreeft en ander kruipend ongedierte met gespleten hoef weigert de artiest eveneens op Oud Testamentische grondslag.

Slechts bij Pizza en friet zal de ware profeet leven, zo zegt het Dikke Boek. Wij zwijgen eerbiedig als fijnproevers van de Nieuwe Keuken, maar ook bij ons gaat een hondendrol in een plas menstruatie in het sterren restaurant  De Kersentuin er ook niet probleemloos in.


Even later rekenen wij af, geven de ober een vette fooi die daarop bijna automatisch als de slagbomen van een overweg negentig graden buigt waarbij zijn sneeuwwitte servet dat hij over de arm droeg op de grond valt.

Zijn bril klettert tegen de tegels en wij moeten de neiging onderdrukken om er boven op te gaan staan en met onze hak de glassplinters tot fijn stof te vermalen.

Wij kijken elkaar aan met een blik van verstandhouding, glimlachen begrijpend om de onhandigheid van de kluns en lopen naar het buurthuis twee straten verder.

Als wij het rokerige achteraf buurtzaaltje binnen komen waar de lezing door de miskende, zwaar tillende beroepskunstenaar zal worden gehouden kijkt hij zuinig.

Aarzelend zegt hij:

“Ik doe zoiets in principe namelijk bijna nooit. En al helemaal niet voor niets. Ik ben er namelijk zwaar op tegen. Lichtbeelden bij mijn powezie. Het onzegbare zegbaar maken en het onzienbare zienbaar.

Waarom? Daarom! Omdat ik niets te zeggen heb wat U kunt begrijpen. Ik moet mijn status tegen beter weten in op houden, anders kan ik volgend jaar wel naar de subsidie fluiten. Kent U dat meesterwerk van Toon Hermans “Blokluiten naar de overkant”?

Magistraal werk. Begrijpelijk ook.

U heeft wellicht geen benul van mijn peilloze diepten, weet U en ik kan het ook niet allemal een twee drie uit leggen wat mij beweegt en op welke voet ik leef en mij schuw voort beweeg langs belendende percelen met mijn versleten varkensleren tas onder de arm geklemd.

Zal een luis in de pels begrijpen wat een ijsbeer hem te zeggen heeft? Spreken zij dan dezelfde taal vanaf hun afkalvende ijsschots? Ik dacht toch van niet! Zal een Isis Nedloni alleen in haar taal kunnen wonen of in een schilderij? Op haar waterskis joelend vertrekken met Joe Speedboot naar haar houtvlot? Ligt daar dan soms een Yellow Submarine aangemeerd bij de dukdalven van de verganke-lijkheid? Zien wij daar niet The Chimes of Freedom flashing? Voor de slechte verstaander: een vroege Bob Dylan track.

“Ik ben namelijk ook een genie ondanks mijn eenenzestig levensjaren. U niet al journalist, dat zie ik zo aan Uw oogopslag dat U geen genie bent, dat spreekt vanzelf, anders was U geen journalist in de derde klasse CAO . U schrijft misschien voor dat rechste flutblaadje Elsevier vermakelijke lul verhalen over leuke wandeltochtjes in verweggistan waar Nordic wokken de enige wijze van verplaats en is, maar dan bent U bij mij aan het verkeerde adres in Uwe mysognie”. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.