Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
31 december 2015, om 20:53 uur
Bekeken:
315 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
208 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik wil natuurlijk niet gaan opscheppen"


Ik wil natuurlijk niet gaan opscheppen maar wat gezegd moet worden dat moet ook gezegd worden! Dan zeggen hele brave lezeressen uit het zorg sirkwie met een ooievaartje van de afdeling stervensbegeleiding misschien Puh, Puh, terwijl ze Poeh, Poeh bedoelen, als ze lezen dat ik nu al weer zeventienduizend downloads heb verzameld, maar Poeh ken ik alleen van dat boek over Winnie de Poeh en daar vond ik al niets aan!

Ik vond Olle Kapoen en Puk Toffel veel leuker en als goede tweede Bruintje Beer, daarna Robbedoes en Kuifje.

De ontvangst op Basic Publishing en Punt.nl was vanaf het begin overweldigend en dat geeft de burger niet alleen moed maar ook een stuk goesting in de broek waarmee een weblogger van hout pijlen weet te maken om uit de krammen te kunnen schieten met zijn Goldene Schuss zoals de Oost Vlaming zo gere zegt bij het Buchstabieren en dat is goed. Dan doe ik er verder het zwijgen aan toe als het U uit komt!

In de bijna twee jaar dat ik nu figureer op het Volkskrantweblog is mijn positie enigszins omstreden geweest. Mijn absurdistische verhalen volgens sommige gevoelige zielen vol banaliteiten, schofterige bejegeningen en –naar men zegt- ongehoorde situaties uit het seksjuwelen spring in het veld maken geen deel uit van de calvinistische handels- en domineesgeest die in ons land nog steeds welig tiert.

Ik ben niet voor niets op de vlucht geslagen als expatriat!

Nu ik de duizend bijdragen nader op het Volkskrantweblog zijn de boze tongen vermoeid en groten deels verstomd, zoals het ook hoort in Boze Tongenland, daar waar de worm niet sterft en het eeuw’ge vuur der ver-ongelijkten en gefrustreerden blijft branden tot in alle eeuwigheden en de dorst onlesbaar schijnt.

Ik blijf vrolijk doorhameren op de toetsen en breng de Blijde Boodschap om niet. Er blijft gewoon niets aan mijn strijkstok hangen en toch is het de toon die de muziek maakt.

Enkele malen heb ik overwogen om te stoppen met mijn bijdragen. Onmisbaar ben ik niet, lieve lezers en –essen. Ik verbeeld mijzelve niets. Voor mij elk ander en nog onlangs overwoog ik mijn toetsenbord voor goed aan de wilgen te hangen en mij eens stevig te gaan vermeien in de naaste.

Niet dat ik direct uitgeluld ben, daar gaat het niet om. Ik bedoel maar; de grote Bach bleef toch ook tot zijn laatste snik die Barok draaiorgelmuziek schrijven? Wie ben ik dan? Zal ik dan opvallen door modieuze nichten todden aan te trekken en mij te laten fotograferen in mijn blote bast  voor een geopend raam van de een of andere achteraf kroeg?

Ziet U ze vliegen? Nou, ik toevallig niet!

Eerbetoon van redacteuren zal mij nimmer ten deel vallen. Hetgeen me niks kan bommen! Ik kies voor de Underground, doch niet voor de underdog positie, daar heb ik namelijk schijt aan. We moeten roeien met de riemen die we hebben, die bij veel moderne kunstartiesten zo kort zijn als pollepels. De verleende kunstsubsidies zijn veelal omgekeerd evenredig met de hoogte van het talent. Ik wens ze een behouden vaart, maar niet tegen de stroom in. Ga maar lekker water trappen of lucht gitaar spelen.

Zo krijg ik soms de meest vreemde reacties.

Een weblogger verweet mij dat ik de ribben van bouviers uit hun vacht trapte als het mij uit kwam, andermans computers door dubbel glas gooide, brandende kolenhaarden demonisch lachend uit de muur rukte en van het balkon elf hoog naar beneden smeet om daarna de gastvrouw voorover met haar krul permanent in de houten bak met zoute pindas te douwen, met de linkerhand haar nek in een ijzeren geep zou houden en met de rechter berenklauw een handvol pindas te scoren om met een rauwe kreet genadeloos me te verslikken om na afloop van de gedane zaken die zelden een keer nemen, ook nog  de piano in brand te steken, dat Jerry lee Lewis nummer ‘I’m On Fire’ op de eighty eight te gaan bonken en als artistiek statement  in de open haard te gaan staan wateren.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.