Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
30 december 2015, om 21:52 uur
Bekeken:
328 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
200 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Toch keek ik niet op ze neer als man van de wereld"


Toch keek ik niet op ze neer als man van de wereld. De bums en de hoodlums, de winos en de crackjunkies. Ik ging erbij staan en sprak ze elke dag aan. Na drie dagen werd ik door ze aangeklampt als een buddy, hè.

Er is mij nog nooit iets overkomen.

Geen mes in mijn rug gehad, dat krijg je alleen van fatsoenlijke, goed geklede, fijngristelijke mensen, hè. Gereformeerde gluiperdjes zijn daar sterk in. Brood en spelen is nog altijd mijn motto en Free Sex For All.

De Bijbel is nog steeds heel belangrijk voor mij want wat ik schilder en schrijf heeft daar alles mee te maken. Die knikkerschilderijtjes daarentegen heb ik naar aanleiding van “Les jeux sont faits” van Sartre gemaakt, dat zijn eigenlijk existentialistische kunstwerken. En zoals de Grote Ein-stein al reeds zei: “God knikkert niet, Amen!”

Zelfs de fijn griffermeerde drs. H., die bejaarde EO medewerker heeft na lang wikken en wegen indertijd één van mijn knikkerschilderijen gekocht, maar volgens de griffermeerde kunstenaars Hank Duvelsjas straalde de demonische ontucht zelfs uit mijn onschuldige knikkertaferelen naar de toeschouwer toe.

Hij noem de het “demoniese stillevens” want knikkeren was een spel met toevalseffecten en dat behoorde tot het Rijk van den Duivel, daar kon geen rasechte calvinist met een goed geweten zich aan bezondigen.

Kans spelen, brrrrrr!!!

Je kunt wel na gaan wat voor misvormende werking het heeft als je van jongs af aan drie maal daags met de Bijbel om je oren wordt geslagen.

Letterlijk.

Het woord is een twee snijdend zwaard. Nou, ik heb er twee bloemkooloren aan over gehouden en een gebroken neus want als je een ram voor je kanus met een Statenbijbel met koperen sloten krijgt heb je weer de zoveelste zware hersenschudding inclusief gescheurde lippen en een bloedneus te pakken.

Het woord was een licht op mijn weg en een lamp voor mijn voet als de Witte Kat batterij van mijn staaflamp op was . En was de Bijbel niet bij de hand dan was daar wel de in bruin varkensleer gebonden psalmen- en gezangenbundel in de Oude Berijming voorhanden, hetzij lederen riem of de zweep die fluitend door de lucht mijn roze billen en rug kuste.

Alles went.

Op de lange duur ga je het lekker vinden. Godt’s wegen zijn duister en zelden aangenaam, dat moge inmiddels bekend zijn.

Op de vleugelen der profeten lekker mee drijven op de thermiek van de moderne tijd dat is toch het ware leven. Drie maal daags voor het eten een uur uit de Bijbel lezen bij de familie Dubbeldam-van Doetinchem. Kom er eens om! Ik verveelde me kapot. Ik ben namelijk geen Stalen Jezus uit Zwiggelte. Ik las veel liever die boekjes van Markies de Sade, alhoewel de Oud Testamentiese verhalen van Sodom en Gonorroe er weer als pap bij mij in gingen, dan werd ik pas goed wakker.

Als ik later groot ben ga ik dat ook allemaal eens uitproberen, dacht ik toen al als lagere schoolleerling en later als onbezoldigd kwekeling zonder akte aan de christelijke Da Costakweekschool. De Bijbelvaste vader van mijn toenmalige vriendin Alice had een dusdanig welluidende, vèr dragende stem dat hij dwars door de muren heen in het hele blok te horen was als hij de Schriften verkondigde met luide stem. Als ik in mijn tienerjaren bij gereformeerde mensen op bezoek was en aldaar na het eten uit de Bijbel werd voor gelezen over het hellevuur waar iedereen in terecht zou komen die niet geloofde, dacht ik altijd dat ze het verkeerde boek te pakken hadden.

De Avro bode of zo. Het was wel hetzelfde verhaal als bij mij thuis en bij Alice haar familie maar het werd vlak voor gedragen. Als de vader van Alice het voor droeg met alle fijngristelijke agressie en haat tegen anders- denkenden die in hem was werd het zo afschrikwekkend dat ik hem had willen vragen onmiddellijk een wakkere spuitgast op te roepen om het vuur te doven. De vlammen van de hel laaiden hoog op en likten reeds aan mijn voetzolen, zo las hij voor. Alles en iedereen zou naar de verdommenis gaan, behalve hijzelf, zijn vrouw, zijn kinderen en zijn minderen, als zij maar lid waren van de griffermeerde kerk, het enige ware geloof, dat sprak vanzelf. Dan keek ik naar het bleke, verwrongen gelaat van de haat dragende, fanatieke Godsman met zijn zwarte hoornen bril met glazen er in ter dikte van cola flesbodems. Een horrormovie. The Chain Saw Murders On Elm Street waren er niks bij!

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.