Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
30 december 2015, om 09:02 uur
Bekeken:
297 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
231 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Muren slechten (deel 4)"


“Niet huilen, Medusa , alsjeblieft! Ik zal dozen pralines met roze strikken, Jodenkoeken in zilverpapier, Froe Froetjes en zes Negerzoenen in een smetteloze witte kartonnen doos voor je meebrengen, wat je maar wilt… of Turks fruit! Of een boek van Remco Campert! Dat is lectuur die kalmeert!”

Hij wachtte niet haar antwoord af en ging verder.

“Luister, ik heb een hotelkamer genomen in “Trianon” enkele blokken verderop, speciaal om bij je in de buurt te zijn. Je weet wel; vlak achter het Concertgebouw waar we onze huwelijksweek door bracht en toen de ober stomdronken een dienblad liet vallen!

Wat hebben we toen gelachen!” zei hij op samenzweerderige toon om haar te paaien. Hij dacht een gevoelige snaar te treffen, maar het was al weer mis.

Haar donkere ogen gingen wijd open.

“Een hotelkamer? Sinds wanneer kun jij je een hotelkamer permitteren? Je had toch nooit een cent te makken en nog praatjes ook! Dan zit je daar zeker met een of andere verdomde luuksehoer! Je zit daar samen met haar naar die gore films van jou te kijken, met een spiegel over de hele lengte van het plafond om je in te spiegelen als je ligt te neuken!  Dat vindt je toch zo lekker? Ik heb je otobiografie heus wel gelezen, hoor! Mij maak je al lang niks meer wijs! Ik ben een vrouw van de wereld!”

“Ik zal voor enkele dagen in de buurt zijn, Medusa,” zei Frank troostend. Hij negeerde haar insinuaties. Net als vroeger.

Ze was altijd gefixeerd geweest op seks. Ze kon er geen genoeg van krijgen. Mannen, vrouwen, jongens of meisjes; het maakte haar niets uit en hem ook niet. In het begin vond hij het fascinerend. Al gauw werd het een sleur. Geslachtsziekten waren in huis schering en inslag. Ze was tegen condooms. Leed ze niet aan voetschimmel of een lopend oor dan had ze wel een schimmeltje of een druiper. Het begon met de jaren steeds meer onfris te ruiken in de slaapkamer.

“Ik ben hier voor zaken en zal voor je meebrengen wat je maar wilt. Ik heb geld genoeg !”

“Breng dan je liefde voor me mee, godverdomme,” schreeuwde ze. “Waarom breng je verdomme niet je liefde voor me mee? Je foto hangt nog steeds boven mijn bed! Je foto, klootzak!”

Enkele patiënten draaiden zich om en keken hem met een vijandige interesse aan. Het codewoord liefde leek hier meer deuren – of valluiken- te openen dan hem lief was. Hij voelde zich ongemakkelijk onder de alge-mene aandacht.

“Medusa, ik weet zeker dat er niemand is die meer om je geeft dan ik.”

“Wil jij met je verneukte neus pralines voor me meebrengen? Hou toch op! Jij bent God niet! Pralines!”

“Wat je maar vraagt “.

“Wel, steek die pralines eigenlijk ook maar in je dikke reet! Wat moet ik met zo’n klootzak!”

Frank nam een kaartje uit zijn portefeuille. Het was het kaartje van het vier sterren hotel. Er achter op had hij zijn GSM nummer en het nummer van het toestel op zijn kamer gekrabbeld. Misschien had hij het half ex-pres zo slordig opgeschreven dat ze er geen wijs uit zou kunnen worden. Hij gaf het haar.

“Ik wilde je dit nog geven voor ik het vergeet. Mag je al naar buiten bel-len? Bel me gewoon als je iets nodig hebt of je geestelijke bijstand nodig hebt. Je wordt direkt door verbonden naar mijn kamer. Je kunt dag en nacht bellen en als ik niet op neem kun je mijn voicemail in spreken. Mijn internet adres staat er ook op. Ik zal er altijd voor je zijn, schat! De tijd dringt. Ik moet nu echt weg! Het is weer erg gezellig geweest!”

Medusa antwoordde niet. Ze nam het kaartje aan en vouwde het tot een klein vierkant. Dan boog ze zich voor over, trok haar bloesje omlaag en stopt het in haar strakke bustehouder. Een algemeen gangbare bewaar-plaats onder sexueel bevrijde vrouwen met grote of kleine borsten. Bij deze activiteit maakte het formaat niets uit.

 

Frank zag de beroemde Dr. Von Seters over het grasveld komen aanlopen. Dr. Van Seters met zijn grijze huid stapte glimlachend op hen toe en zei met een scherp Duits accent: “Wel, wel, wel, wie hebben we hier; einde-lijk rust in de tent?” Hij sprak met dezelfde tongval als Prins Bernhard. Frank knikte vormelijk en negeerde de uitgestoken hand. Medusa leek opgetogen bij het zien van de psychiater.

“Dag, Dr. Von Seters. Hoe gaat het met Dr. Von Seters? Nog aktrices van het gesubsidieerde toneel geneukt met je verneukte neus? Heb je je vrouw weer voor de zoveelste keer laten aborteren? Ze had toch een tweeling in d’r dikke pens?”

Medusa sprak zonder emotie. Ze kende haar pappenheimers. De psychi-ater glimlachte begrijpend.

“Mag ik bij je komen zitten of heb je liever dat ik die knappe dokter Schreierstoren haal of pastor van Deventer?” vroeg de dokter.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.