Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
17 november 2015, om 07:59 uur
Bekeken:
356 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
193 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik ben niet sterk als artiest; ik ruik sterk!"


Alleen artistiekerige, ijdele beroepsdorpsoudenhoeren geven lezingen en schrijven leuke stukjes over die kerk in Vezelay of magiese plekken in de Bourgogne. Ik fiets daarom ook veel.
De ballen uit mijn broek, mijn lul is na afloop een slappe veter van een halve meter door dat
doordouwen en doortrappen in een groot Verzet. Het vals plat, hè! De weg naar die steen hoop te Vezelay toe loopt stijl omhoog. Wat om hoog gaat, gaat ook weer naar beneden. Heeft U daar wel eens aan gedacht? Dat is ook magisch. Ik weet dat als belegger heel goed, dus begin ik daar liever niet aan. Het leven is een vicieuze cirkel in de vorm van een liggende acht, dat dachten de Romein en ook al. En moet ik daar dan soms blij mee zijn? Een liggende acht? Daar kan ik toch niks mee? Een liggende acht lijkt op een krake ling of op een hoop stront.
De cirkels is dan weer rond.
Of ik opgetogen ben over monsterlijk grote kerkgebouwen? Niks hoor. Of toch wel! Is de Paus soms Rooms? Liever een pikketanussie, want dat gaat er altijd in! Ik wil niet gelijk zeggen dat het symbo lisch is, al die op en neer gaande wegen, maar toch denk je soms in je beste momenten, ach, wat sodommieter toch op…Alle wegen in de Bourgogne komen ergens op uit. Liefst praat ik over mijn eigen werk en m’n tere kunstenaarszieltje plus mijn gevoelige in- en uitborst, die overlopen van inspiratie.

Transpiratie ook.

Ik ben niet sterk; ik ruik sterk!
 Je hebt mensen met een tiet vol poen of met een tiet vol inspiratie. Soms zelfs twee. Er is geen mid denweg in het leven, behalve in de Watergraafsmeer, vlak bij het Mariotteplein. Alleen in mijn magis trale meesterwerken kan ik wonen zonder huursubsidie. Toch druipt de twijfel en de zwaarmoedig heid soms van mij af, dan ween ik des middags van vier tot vijf om het leed van de wereld, net als Jan den O., die geblon deerde relnicht uit evange lieland. Pas maar op dat je er niet net onder zit als ik tranen met tuiten ween, voor je het weet zit je van top tot teen onder de smurrie als bij het modder worstelen. Ik weet ook alles van de Bijbel af, heel wat meer dan die zogenaamde kunstschilder van hier verder op. Die gast beweert dat hij ook nog een bevoegdheid heeft gehaald om godsdienst onderwijs te geven, maar dat is natuurlijk allemaal gelul. Mijn religie is de da Vinci code, daar was ik helemaal hoteldebotel van, dat is voor mij het ware verhaal achter de Bijbel.

De onbekenne kunstschilder Fred van der Wal  heeft de tekenleraar J., voorzitter van de Zwiggelter kunstenaarsvereniging uit Drenthe nog eens een lezing over zijn eigen werk toegezegd met licht beelden, maar dat is toen af geblazen op gereformeerde grondslag.

De kerkeraad was in opstand gekomen.

De in het zwart gekelde mannen gingen met hun stijve boorden als één man staan en de wortels ook.

Zoals het een man betaamt. Zij riepen de trits: Voor God, Vaderland en Oranje. Lange leven de koningin!

Men kende mij wel en vond mijn werk je reinste pornografie, deelde de tekenleraar J. mij besmuikt mee en de vrijgemaakt gereformeerde ouderling op art. 31 M. stuurde onlangs nog een brief dat hij als zoon van Calvijn de politie zou waar schuwen als ik mij in Kampen, het bolwerk van de stijle reformar toren zou durven vertonen.

Ik was daar niet welkom. Gereformeerden behandelen niet griffermeerden als Nazis de Joden in oorlogstijd.

Ja, die brief heb ik nog, die zit in mijn archief. M. vond dat ik zijn vrouw, een twee meter hoge in het zwart geklede, rebbelende, kort geknipte, kleipotkunstenares met handen als koekepannen, had beledigd door haar “een paar bespataderde schopschijfbiljartpoten en een overmaats zit vlak” toe te meten in een pamflet.

Dat krijg je met een zittend beroep, dat roept schotschriften op, one liners en typecasting.

En ik had niet eens geschreven dat zij een afgelebberde, kort geknipte kuttekop was, omdat ik haar wilde sparen uit collegiale overwegingen. Ze heeft mussels als een bootwerker heb ik gehoord uit gristelijke kunstkringen, maar moet wel hoognodig haar intiem laten liften, want die is gelijk een snellift op de begane grond aangeland door over belasting en dankzij een storing gestopt op de eerste etage.
 En verder is het daar in Kampen bij die hielenlikkers van “Haal op je wekker, snot smaakt lekker”, omdat het er altijd waait aan het water! Voor je het weet heb je een watjekou om je oren van zo’n griffermeerd wijf te pakken en loop je rond met je oog aan een draadje zo dat je de onderkant van je neus ook eens kunt aanschouwen.

Wat is de schepping dan toch mooi, van uit andere hoeken genomen. En dat verzin ik niet ter plekke. Die calvinisten zijn namelijk buitengewoon agressief, laat ik U dat vertellen. U moet weten dat ik ondanks mijn scepsis mijn zeventiende eeuwse voorvaad’ ren gelijk geef met hun motto: ”Vertrouw op den Heere Heere, maar houdt Uw kruit droog”. Triggerhappy. Naast de Bijbel de smokin'gun op tafel. De kristullukke kojbojs. 
 Ik vind dat allemaal zo treffend, net als dat zedelijk verantwoorde spreekwoord dat gold toen het homo huwelijk nog niet was ingevoerd: “ Vier billen in een bed maken nog geen huwelijk voor de wet.”

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.