Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
4 november 2015, om 09:08 uur
Bekeken:
295 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
183 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"" Weblog Water Post Trauma." "


" Weblog Water Post Trauma."De psychiater had Friedrich verteld dat hij last had van een post trauma "ding" en waar een ding was daar was ook altijd een swing. If it ain't got no swing it doesn't mean a thing. Een turn around viel ook te bespeuren en een emergency exit was het webloggen voornamelijk. Turn out, drop out, tune in.. De psych was van Angelsaksische afkomst vandaar zijn mengel-moesje van Nederlands en Engels. Opgeleid in de VS was zijn therapie een combinatie van de cognitieve benadering en het behaviorisme. Hij had als patiënt maar half geluisterd en was het geleuter van de man meer dan zat. Hij moest er één keer per maand naar toe met een ziekenfonds taxi op kosten van de belastingbetaler. Het was de reclassering die hiervoor verantwoordelijk was, niet hijzelf. Friedrich had zichzelf alleen maar verdedigd met een honkbalknuppel toen de man met een rollator 's avonds laat zijn hondje uitlatend, hem vreemd had aangekeken met rollende ogen en een klakkende tong. Post trauma met een borderline rafelrand en psychotische trekjes, hij zou ze wel effe post traumatiseren met een rafelrandje. Hij zou de voorbijganger in het voorbij gaan  wel eens laten zien hoe traumatisch zijn post's waren... Het overleden slachtoffer was een eenzame homoseksjuweel met broekgoesting op zoek naar een part time lover.Friedrich von Wallenstein was zoals wij allen wel weten een fervent schrijver van weblogs en schreef op een van de meest vermaarde sites ter wereld dus dat zat wel goed wat zijn lezers betrof. Tienduizenden per dag.Nou ja schreef?  Wat je maar schrijven noemde! Webloggers die nog nooit één behoorlijk weblog haddne geproduceerd waren jaloers op zijn productie. Het enige wat Friedrich ooit had geschreven was een programma waardoor zijn PC automatisch verhalen schreef.  Aan één stuk door,  vierentwintig uur per dag in Up Tempo.  Hij las ze zelf niet eens meer,  want dat interesseerde hem niet wat er stond zo lang er maar letters sproeiden op papier. De stijlbloempjes bloeiden en groeiden onder de regen van letters. Het ging er immers om gepubliceerd te worden, zoveel als mogelijk was, want wat geschreven was en in druk verscheen was de waarheid en niets anders dan de waarheid, dat wist iedereen. Kwaliteit telde toch niet, het ging om de kwantiteit. Het mooiste was, dat hij zijn software aan meerdere leden van de site had kunnen verkopen voor veel geld.  Zodat ook zij de site bij tijd en wijle overspoelden met dezelfde nutteloze onleesbaarheid als waar Friedrich van beticht werd door enkele gefrustreerde academici die aan AA leden. Wat was AA ook weer? O ja...afkorting academische arrogantie..De beheerders van de site waren toch volkomen ongeïnteresseerd wat erop geplaatst werd. Zij legden een onverschilligheid aan de dag die alleen nog maar door Ferdinand zelf werd geëvenaard.  Reacties ontving hij al lang niet meer.  Dat kon ook niet anders want hij had iedereen  die hem een negatieve reactie gaf werd door Friedrich meteen geblokkeerd.  Zijn lijst met geblokkeerde leden was inmiddels langer dan het actieve ledenbestand. Bij " vrienden van deze gebruiker" stond alleen zijn eigen naam talloze malen. En bij "aanbevolen door" stonden ál zijn 200.000.000 door de site gepubliceerde werken. Hij was gedwongen om "gold member" te worden anders kon hij maar één verhaal per dag posten in plaats van tien. Verdorie, betalen om zijn eigen werk te plaatsen. Hij zou betaald moeten worden.  Hij jaste het geld van zijn wijf er toch wel door in achterafknijpjes en louche tenten met de dames van lichte zeden van boven en beneden. Als hij de wijven vertelde dat hij auteur en beeldend kunstenaar was begonnen ze al onrustig met hun popo op de leren barkruk te draaien van anticipatie. Je zag ze gewoon gaan lekken. Kunstenaars konden alles maken, dus Friedrich ook. Maar het kon hem ook eigenlijk allemaal niets schelen, hij had toch dat post trauma ding of was het nou trauma post ? Misschien was het wel meer geschikt als waterpost...Hij moest maar eens wat manuscripten in de Keizersgracht gooien want geef Gode watd Gode toekomt en de Keizer wat de keizer verdient.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.