Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
3 november 2015, om 10:14 uur
Bekeken:
314 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
141 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Schrijven over het schrijven om de schrijver achter de schrijver"


Schrijven over het schrijven om de schrijver achter de schrijver te kunnen ontdekken…
november 2, 2015

En we moesten vooral vanuit de VVL maar eens schrijven over het schrijven om de schrijver achter de schrijver te kunnen ontdekken en daar weer de mens achter de mens, maar hoe kunnen we dat doen als de meeste kultuurdragers en verspreiders de koude des nachts en de hitte des daags of de grote schijtstorm niet over hun schamele leventjes en onbenullige produkten hebben voelen waaien?
En willen ze eigenlijk wel van harte de achterkant van het gelijk en de onderkant van de samenleving leren kennen?
Dan heb ik het deze keer beslist niet over anale sex, want dat bewaar ik voor een volgende aflevering van deze geurige feuilleton, begrijp mij niet verkeerd, alhoewel dat ook heel leerzaam is voor wie nog niet weet heeft van hoe of wat in het beschaduwde distedal van Achor tussen de achterwangen.
Daar waar de zon nooit schijnt.
Heel zompig ook voor de liefhebber c.q. liefhebster. De goed ingevoerde Bijbel kenner weet waar ik op doel.
De Heere Heere Himself behoede mij voor zogenaamde gezonde christelijk humanistiese kunst als dwingend opvoedingsmiddel voor de massa, zoals Christelijke organisaties dat willen, maar ik ben er tegen, want dat riekt naar Stalin en de grote A.H. uit WO II. Ik weet wat er aan de hand is op velerlei terreinen daar in de Haarlemmer Hout na tweeën (dan gaan we met zijn allen naar benejen) en ook wat onder dat soort mensen leeft. Voor mijn part leidt een boek of een schilderij tot regelrechte agressie op wereldschaal, misschien dat dan de kunst serieus wordt genomen of tot het totaal verzieken van het lekkere MTV gevoel. Maar vertel mij dan niet dat ik wel of niet kommersjeel moet wezen om mee te doen in het sirkwie, want dat kenniknie en wil ik ook niet kennen. Ik kan mij dat permitteren omdat ik nu eenmaal een groot talent ben, hetgeen ik niet van de fijngriffermeerde kunstenaars kan zeggen, daar heb ik de BVKK (Bond Van Kristelijke Klootzakken) voor opgericht. Bij die gasten breken de motieven als scherp gepunte rotsblok-ken door de niet echt grazige weiden heen, dwars door het dunne gras en de opper huid van het bestaan. Daarom draag ik bergschoenen met stalen neuzen om beter om je heen te kunnen schoppen. Want hoe verloopt het artistieke pro ces? Eerst is er in je jonge jaren een enorme behoefte om vorm te geven aan wat in je leeft, woelt, worstelt en werkt. Om uit te spatten. Let it all hang out, girls. De heroiese jaren dus. En maar graaien in andermans bloesje en slipje met je kalvinistiese klauwhamers tot je een tik op je vingers krijgt of een vene rische ziekte van de wilde wieven. Geeft allemaal niks, maar wel even snel naar de lullensmid. Twee spuiten in die ondeugende reet en U was weer fit in de Silver Sixties. Laten we wel wezen. Maar je wordt vanzelf zonder enige moeite er voor te doen ouder en ouder tot het begint te kieren en te malen. Hopelijker onder tussen ook vol wassener en uitgebalanceerder. De kaarsen worden al aan het voeten einde ontstoken en een zwartjurk loopt te prevelen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.