Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
24 oktober 2015, om 08:30 uur
Bekeken:
328 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
220 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

""Haar vingers dansten bijna automatisch over de toetsen..." "


"Haar vingers dansten bijna automatisch over de toetsen..."


 

BLOEDDRUPPELS OP ZONDAG

 

juni 10, 2012

 
BLOEDDRUPPELS OP ZONDAG, TRANEN IN HAAR ZAKDOEK, TEARS ON HER PILLOW, BRANDENDE WAANZIN, SEKSJUWELEN MAGIE… (DEEL 2)

 
Om persoonlijke redenen zag ik na enig nadenken af van deelname aan het nieuwe feuilleton op OBA. Aan het thema besteed ik twee afleveringen om te laten zien dat het wel mijn interesse had, maar geen onvermogen om een tekst te produceren niet langer dan 750 woorden.

Hoogstwaarschijnlijk is mij dat niet in dank afgenomen. Toegestuurde mail blijft cryptisch op dit punt. Het zij zo. Uiteraard neem ik vanaf nu geen deel aan verdere eventuele gezamenlijke activiteiten. Wellicht was dat ook de bedoeling.Ik laat gaarne over mij heen lopen, doch geen hele marsen met de tamboer maître voor op en een stoot dansmariekes als achterhoede. Het weblog is geen carnaval.

 
Ze dronk de hele fles drie sterren cognac achter elkaar leeg. De drank brandde in haar lijf. VSOP had niets te maken met grondsop. Ze gloeide. Elk besef van tijd was ze kwijt.Vlinders in haar buik, vlammen in haar k*t.Een modern meisje wist wel waar Abraham de mosterd onder Saras rokken vandaan haalde. Ze dwong zichzelf om niet te gaan masturberen, maar weer een hoofdstuk aan haar boek toe te voegen.

Haar vingers dansten bijna automatisch over de toetsen alsof een onzichtbare kracht haar dreef.

Schrijven was het tegendeel van zelfbevrediging. Dwangarbeid.Puppet on a string, zong het in haar.Het zou haar meesterwerk worden, meende ze.Ze wist niet meer of het dag of nacht was want de donkerrode zware velours gordijnen waren voortdurend gesloten alsof wat zij deed het daglicht niet kon velen. Secret manoeuvres in the dark.Op het moment dat de telefoon ging pakte zij het toestel op en smeet het vloekend en tierend tegen de muur.Daemon Est Deus Inversus, krijste ze buiten zinnen. Dedi, noemde ze haar onzichtbare minnaar. Afkorting van de Latijnse one liner. Haar GSM had ze al lang uitgezet. Ze was niet langer bereikbaar.Zonder te weten werd het haar redding. Ongeruste collegas meldden aan het bestuur van de faculteit dat ze al dagen lang onbereikbaar was. Iedereen wist dat zij na haar scheiding als single alleen in de flat woonde. Colleges situationele ethiek waren opgeschort.De voort durende ingesprekstoon van haar telefoon alarmeerde de directie die besloot om de PTT een monteur naar haar woning te laten sturen. Tevergeefs belde hij aan met zijn zwart leren gereedschapskoffer.“The postman always rings twice” , riep hij nog gekscherend door de klepperende brievenbus en belde nogmaals aan. Hij was een fan van Jack Nicholson, net als de kunstschilder Fred van der Wal sinds Easy Rider.Een dag later brak wijkagent Slaman de deur open toen er op zijn aanbellen niet werd open gedaan.“Politie! Bij verzet wordt geschoten!” schreeuwde hij eerst manhaftig over de galerij. Het koude staal van zijn Walther P gaf hem een gevoel van overwicht. Hij ramde de deur met de IJzeren Beuk in en inspecteerde de flat en riep een ambulance op.Magadalena lag spiernaakt op bed, op de rand van een coma door overmatig drankgebruik.Ze leek bewusteloos. Dildos, tepelklemmen, buttpluggen, twee tens units voor electrosex en een zwart leren prikkelbeha lagen op de grond van haar slaapkamer.

Mevrouw was klaarblijkelijk weer eens flink op academische wijze tekeer gegaan in haar uppie en in extase buiten zinnen geraakt, noteerde Slaman genoegzaam glimlachend in zijn beduimelde opschrijfboekje.

De brigges was wel wat gewend in zijn lange weinig succesvolle loopbaan bij de politie en langzaam afgezakt van de Porsche brigade Rijkspolitie naar een standplaats als wijk agent met een afgereden dienstfiets.

Bij de avond hap had hij thuis weer een smakelijk verhaal.Slaman voelde plichtmatig haar pols en moest zich bedwingen om zich niet aan haar te vergrijpen.

Een lage hartslag en een zwakke pols zeiden hem genoeg. Haast was geboden. Ze leek onderhevig aan een brandende koorts. Elk moment konden de frisse, witgejaste jongens van de GGD binnen komen stormen met een brancard, dus hij hield zich deze keer in, alhoewel hij onwillekeurig zijn zipper beet pakte om de staaflantaarn tevoorschijn te halen.“

Volgende keer beter” monkelde hij bij zichzelf.De kamer was muf, de atmosfeer verstikkend. Duisternis heerste. Zelfs platte boender Slaman ervoer een demonische aanwezigheid.Een dozijn gebruikte glazen stond naast het bed van de vrouw. Slaman pakte er één op en bekeek het vooorwerp met aandacht in de lichtbundel van zijn zaklamp.“

Al weer geen vinger afdrukken. Het was de laatste tijd toch altijd weer hetzelfde liedje! ”, mompelde hij ongerust. Was hij soms toe aan een nieuwe bril?

Morgen Pearl maar eens bezoeken voor een oogmeting.

 

(wordt vervolgd)



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.