Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
17 oktober 2015, om 08:32 uur
Bekeken:
325 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
196 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Academische titel devaluatie"


ACADEMISCHE TITEL DEVALUATIE. TEKENLERAAR JAN VAN DER KOOI ‘PROFESSOR’ BIJ DE PLO IN BETHLEHEM

 

Van der Kooi kwam ik voor het eerst tegen in 1976. Hij was eerste jaarsleerling van de NHL en poogde zijn akte Tekenen te halen. Zijn leraren aan de sectie Tekenen Henk P. en een kunsthistorica waren niet bepaald gecharmeerd van zijn schilderijtjes en tekeningen waar mee hij Henk Helmantel probeerde te imiteren. Een lerares van de TeHaTex sectie van de NHL noemde hem met enige weerzin een ‘melkmuil’.
Incidenteel sprak ik van der Kooi wel eens. Hij had het erg moeilijk met zijn gereformeerde geloof en met de vrouwtjes zoals menig stijl gereformeerde beeldend kunstenaar of auteur.
Het wilde maar niet lukken met de dames bij onze professor van der Kooi.
Uiteindelijk huwde hij een lerares van het tiepe grijze muis zonder tieten.
Na zijn derde graads akte tekenen nam hij les aan de Groningse acdemie Minerva waar hij Matthijs Röling ijverig imiteerde.
Als akademieleerling poogde hij als exposant bij Galerie Mokum in Amsterdam binnen te komen. De galerie eigenaresse Dieuwke Bakker wees hem af op gebrek aan originaliteit.

Hij beweerde alleen maar tienen te halen voor zijn werk, maar via via (schilder Fokko Rijkens) hoorde ik dat hij loog, hij kwam niet hoger dan een zeven.
Leraar Martin T. van de Minerva academie noemde van der Kooi een luldebehanger, een mietje en geen kunstenaar, zoals hij mij ooit eens glimlachend mede deelde.
Ik gaf hem gelijk.
Onze ‘professor’ in spe kwam begin jaren tachtig van de vorige eeuw een enkele keer in korte broek op sandalen op zijn opoefiets naar mijn grote neo-classicistische huis in Garijp en probeerde mij dan elke keer te overtuigen dat ik een ander vak moest kiezen. Hij wist het heel zeker: mijn tekeningen waren niks, mijn schilderijen niet, mijn fotos slecht, mijn teksten niet gereformeerd genoeg.
‘Er zijn banen genoeg, je komt heus nog wel aan bod’ zei de eerste jaars leerling in korte broek een paar keer tegen mij, dus ik stelde de wijsneus voor dat hij dan maar eens een baan voor mij moest gaan zoeken, die wel wat meer afschoof dan een leraren salaris.

In de Leeuwarder Courant van donderdag 15 oktober 2015 een door zoveelste rangs journaliste Gitta Brugman geschreven weinig kritisch, opgeklopt, oncontroleerbaar verhaal over het zogenaamde ‘professoraat’ van Jan.
Hij vertelt dat de Israëlis noch de Palestijnen een traditie in tekenen hebben. Daar zit iets in. Nog nooit zag ik werk van een Israëlische of Palestijnse kunstenaar die er iets van maakte. Zij missen nu eenmaal de eeuwenlange Europese traditie.
De foto bij het artikel over van der Kooi toont een vroeg bejaarde uitgebluste tekenleraar die dan wel vijftien jaar jonger is dan Fred van der Wal, maar er toch heel goed in slaagt er uit te zien als een kaal, ziek droevig aapje van ver in de zeventig die op hemelen staat.

Een niet erg intelligente opmerking van onze tekenleraar in het Leeuwarder Courant artikel dat Israël een jonge natie is en geen traditie in tekenen (en schilderen, dat vergeet van der Kooi te noemen) heeft is een mij veel te gemakkelijk argument om het gebrek aan kwaliteiten van deze groep kunstenaars uit het midden-Oosten te duiden. Er lijken mij in dit geval andere oorzaken voor het ontbreken van een kunst die zeggingskracht heeft.


OPMERKELIJK IS DE SELFPROMOTION VAN DE TRADITONEEL SCHILDERENDE EN TEKENENDE VAN DER KOOI DAT HIJ ZICH DE ZOON VAN LEONARDO DA VINCI WENST TE NOEMEN.
IN 1978 VERMELDDE IK IRONISCH OP MIJN DRUKWERKEN DAT IK THE NEW LEONARDO DA VINCI OF A NEW GOLDEN AGE WAS. EN DAT HEEFT VAN DER KOOI GOED ONTHOUDEN DOOR DAAR OP TE PARAFRASEREN.
HIJ IS GEEN ORIGINEEL TALENT, IMITEERDE AANVANKELIJK HELMANTELS WERK, DAARNA DE ‘KASTJES SCHILDERIJEN VAN RÖLING’ EN TOEN DAT TE VEEL GING OPVALLEN WENSTE HIJ DE SLORDIGE TEKENSTIJL VAN REMBRAND NA TE APEN.
ALS CONFORMISTISCHE REACTIONAIR VERZET HET ZIEKE BEDROEFDE AAPJE UIT BERGUM ZICH TEGEN DE FOTO REALISTEN, NIET WETENDE DAT IN DE 17-E EEUW OPTISCHE INSTRUMENTEN WERDEN GEBRUIKT OM EEN LIJNTEKENING ALS BASIS VOOR EEN SCHILDERIJ NEER TE ZETTEN OP DEZELFDE MANIER WAAR OP DE FOTO REALISTEN VAN DE JAREN ZESTIG EN ZEVENTIG DAT DEDEN.
DE ACHTERHAALDE ROMANTISCHE VISIE DAT EEN ( BEVERIG) REMBRANSTIEK HANDSCHRIFT DIEPE EMOTIES VERRAADT IS EEN ACADEMISCHE MISVATTING WAARDOOR VEEL TEKENAARS EN SCHILDERS VAN MIJN GENERATIE HELAAS WORDEN GETEISTERD.
ZIJ HEBBEN WÈL MIJN DIEPE COMPASSIE OVERIGENS.
VEELAL KUNSTENAARS DIE VAN DE RIJKS AKDEMIE AF KWAMEN WAAR NIET BEPAALD DE FINE FLEUR VAN DE KUNST IN DE JAREN ZESTIG EN ZEVENTIG LES GAF LEDEN AAN BEVENDE PORLOODSTREKEN.


Het geleuter over anatomie en bijwonen van sectie op dieren door van der Kooi moet de niet geïnformeerde kunstbeschouwer wellicht aanspreken, vooral de vermelding dat onze raskunstenaar bij die gevallen een sneeuwwitte laboratorium jas aantrekt, wellicht om zich een schijn van geleerdheid aan te meten.
Onder professoren, nietwaar!
In het Leeuwarder Courant doet de flexibele, moreel corrupte van der Kooi een knieval voor de PLO vanwege zijn connectie met een rijke Palestijnse zakenman.
Net als Henk Helmantel lijkt van der Kooi Ezeltje Schijtgeld als gouden kalf te aanbidden.
Zijn liefde voor de PLO verhindert hem niet een expositie aan te vragen bij het Tel Aviv Museum of Art. Jood of Palestijn, links of rechts, heiden of relifreak; het maakt onze streber niets uit.
Eten van vele wallen noemt men dat ook wel.
Onze politiek correcte held van der Kooi geeft les aan Palestijnse kunststudenten van de Dar Al Kalima Universiteit te Bethlehem en beroemt zich op zijn gesprekken met de beruchte rooms katholieke anti-semiet Dries van Agt.
Haastig beklemtoont van der Kooi dat hij geen partij kiest. Een verstandige schilder houdt alle partijen te vriend. Kassa!
Lafheid in het kwadraat.
‘Binnenkort hoort hij van de Palestijnse universiteit wat ze van hem verwachten’ (sic!). Het zal volgens hem om de basis gaan: wat is verf, hoe gebruik je die, wat is papier.
‘Ik ga met ze naar buiten als van de Imam naaktmodel schilderen niet kan of mag’ zegt de schilder/tekenaar treffend in het artikel.
Een uitermate origine insteek. Deze schilder past zich graag aan.
Van der Kooi is lid van de Nederlandse Kring Van Tekenaars, zo ook auteur dezes. Nooit verscheen onze self proclaimed ‘professor’ op vergaderingen. Meneer acht zich daarvoor ongetwijfeld net iets te hoog verheven boven de andere leden. Een van de medeleden van de kring van tekenaars zei tegen mij in Dordrecht: ‘Ik heb nog nooit een collega één gunstig woord over van der Kooi horen zeggen’.
Fred van der Wal overigens net zo min.


OP BASIS VAN TE DOCEREN ELEMENTAIRE ZAKEN ALS ‘WAT IS VERF’ MEENT DE OPGEBLAZEN NUL JAN VAN DER KOOI ZICH ‘PROFESSOR’ TE NOEMEN. HOE LANG ZAL HET DUREN VOOR EEN PAAR WOESTE HAATBAARDEN HEM DE KOP AF SNIJDEN? WIE HET WEET MAG HET ZEGGEN…IK ZAL ER GEEN TRAAN OM LATEN EN ZIJN WEDUWE EEN FELICITATIE STUREN.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.