Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
3 oktober 2015, om 13:07 uur
Bekeken:
329 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
183 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Op het spoor van Galerie Mokum. The wonder years"


OP HET SPOOR VAN GALERIE MOKUM TE AMSTERDAM. THE WONDER YEARS.

oktober 3, 2015

 

 Leraar Nederlands Leen Kip van de Da Costakweekschool zet Fred van der Wal op het spoor van het surrealisme .Hij geeft Fred in 1964 het adres van Galerie Mokum te Amsterdam .Els en Fred bezoeken bijna wekelijks de tentoonstelling en van de Amsterdamse Galerie Mokum en scharrelen bij fa. de Slegte boeken en katalogi over het surrealisme/realisme op.Voor het eerst ziet hij in catalogie reprodukties van de schilderijen van Lucian Freud, in 1964 nog volledig onbe kend in Nederland.Fred en Els D. bezoeken enkele keren Ger Punte, fotograaf van het Stedelijk Museum te Amsterdam die een grote kollektie dokumentatie over fantastiese en surrealistische kunst heeft en zelf surrealistische collages maakt.Fred probeert telefonies Her de Vries, de Nederlandse André Breton te bereiken.Ger Punte raadt hem dit af.Na het lezen van de surrealistiese roman Nadja van Breton, vervolgens het Surrealisties Manifest van dezelfde auteur en een biografie van Max Ernst waarin hij vertelt hoe hij de schilderijen van zijn minnares elke keer weer uit veegt als ze even boodschappen is gaan doen, hetgeen Fred hoogst vermakelijk vindt, keert de stijl gereformeerde Els D. zich steeds feller tegen het surrealisme .Een lid van de gereformeerde jongelingen vereniging die volkomen talentloos afgezaag de traditionele landschapjes in de trant van Vincent van Gogh schildert verklaart het surrealisme in een christelijk blaadje tot “duivelse kunst”.Triomfantelijk toont Els het artikel. Ze weet zeker dat Fred nu tot de ‘duivelse kunst’is bekeerd. Dit is Fred een te gemakkelijk argument om een kunstrichting af te wijzen.Hij leest het artikel, zegt niets en haalt zijn schouders op. Dezelfde dag gooit hij het artikeltje in de prullemand als ze ’s avonds om tien uur naar huis gaat.Het fundamentalistische chistendom ervaart hij steeds meer als een volkomen aculturele hinderpaal op zijn levensweg.Zomer 1964 gaan Els en Fred naar Vlieland en verblijven in een christelijk pension. De eerste dag na te lang zonnebaden ( negen uur aan één stuk) heeft hij last van een zonnesteek. De hele week vertoeft hij zo veel mogelijk in de schaduw.Dagelijks haalt hij één of meer ochtendkranten. Els vindt dat overbodig.Op zondag het verplichte kerkbezoek waar Fred zich al lang bij heeft neer gelegd. Bij gebrek aan beter (wat de gereformeerde Els betreft) een Nederlands Hervormde kerkdienst.Els vindt de dienst veel te licht en te kort. Fred verwacht niet anders van haar.Een gratis brochure over engelen ligt in de Vlielandse kerk.Fred neemt deze mee en leest de verhandeling met interesse. Els is tegen de inhoud van de brochure.Ze vindt het onderwerp engelen te rooms katholiek. Verschillende malen gaan ze samen naar optredens van een blues/ popband waar de latere auteur Bert Jansen (overlijdt febr. 2002 te Amsterdam) bij zingt (Woolly Bully), een auteur die later een boek over zijn popperiode zal schrijven.De overige vakantiedagen brengen ze in elkaars gezelschap in Amsterdam of Heemstede/ Haarlem door.Gaan naar het strand van Zandvoort en zwemmen regelmatig in het openlucht zwembad “Bad Stoop” in Overveen, in het Mirandabad of bij slecht weer in het Sportfondsenbad te Amsterdam .Als Els in Heemstede de dag heeft doorgebracht brengt Fred haar elke avond om half tien per fiets naar het station in Haarlem, zodat zij op tijd thuis kan zijn.Dezelfde zomer bezoeken ze de molen te Giethoorn van Youth for Christ .Als ze om 6 uur de bus uit stappen is het nog kilometers ver lopen.Fred draagt galant de twee zware koffers tegen wil en dank in de brandende zon.”Dit doe ik nooit meer; volgende keer ga je maar alleen naar je relivrienden,” zegt hij een paar keer kortaf en stikt bijna van woede.Els heeft de slappe lach, maar Fred ziet er absoluut niet de humor van in.Ze zien de zon steeds verder onder gaan. Fred vraagt zich af of ze straks verder moeten in het stikdonker. Uren later arriveren ze bij de molen.De stoeierige, aantrekkelijke, flirterige Siepie, vrolijke, goedlachse studente school voor journalistiek is wel gecharmeerd van Fred, die het zich met graagte laat wel gevallen.Els ziet geërgerd en argwanend toe hoe zij tijdens een boottocht even speels zijn arm pakt om aandacht te trekken.De konkurrentie ligt voor de zoveelste keer weer eens op de loer!Elke ochtend om zeven uur, een uur voor het ochtend ontbijt, wandelen Els (fris gewassen, geroskamd, licht opgemaakt en geparfumeerd) en Fred eerst een uur in de omgeving als de anderen nog niet op zijn.Op een avond varen de deelnemers met de boten het meer op waar veel terrassen van cafés aan liggen.De ondergaande zon na een prachtige zomerdag weer spiegelt in het spiegelgladde water. De afspraak is om een half uur liederen van Johannes de Heer te zingen .Fred houdt zijn hart vast en verwacht niet alleen hoongelach, maar vooral een regen van cola flessen, beugelflessen Grolsch, milk shake emmers en patat bakken op het voor deze vrolijke sien wat al te vrome gezelschap.De bezoekers van de terrassen luisteren zonder protest en lijken zelfs onder de indruk van het op deze wijze muzikaal evangeliserende gezelschap.Het is doodstil op de terrassen onder het devote gezang. De kombinatie van een mooie natuur, in gezelschap van zijn geliefde èn de verkondiging die avond van het evangelie via zang en Schriftlezing maakt voor het eerst indruk op Fred , die hij zijn leven lang nooit meer zou vergeten.Nog steeds raakt die herinnering de latere mentaal en fysiek geharde cyniese, verbitterde, keiharde vechtsporter /artiest emotioneel .Najaar 1964 brengen Els en Fred een bezoek aan twee broers waar mee ze tijdens de week in de molen in Giethoorn hebben kennis gemaakt.Ze blijven een weekend bij hun familie in Deinum , verwonderen zich over de stralende sterren hemel boven het donkere Friese landschap waar ze duidelijk de melkweg kunnen zien en luisteren gedwongen naar de steeds weer herhaalde tophit “Telstar” op een trap harmonium.Fred verveelt zich er voornamelijk, zo als gewoonlijk in evangelies gezelschap. Meer dan 35 jaar later komen Fred regelmatig langs Deinum als ze via Leeuwarden op weg naar Oldeboorn zijn.Een enkele keer moet hij nog even terug denken aan die periode als hij de uivormige toren ziet die boven Deinum uit steekt.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.