Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
26 september 2015, om 21:46 uur
Bekeken:
388 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
199 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Fred ziet op tegen alle publiciteit, als straks in maart...."


Fred ziet op tegen alle publiciteit, als straks in maart het boek verschijnt. ‘Mensen zullen denken: hé, bah, al weer zo’ n misselijk maken de gefingeerde autobiografie, net als Ik Jan Cremer. Maar daar heb ik gewoon schijt aan, want waar ik over schrijf heb ik ook werkelijlkz elf mee gemaakt. Je moet wel weten dat het me altijd geremd heeft, al die ervaringen. Nog steeds word ik drie maal in de week ‘s nachts schreeuwend wakker, badend in het zweet mijns aanschijns. Ik wil namelijk niet vergeleken worden met wie dan ook. Ik heb vrij wel geen enkele band met iemand. Ik heb nooit een dag van mijn leven bij een man of een vrouw gewoond of ik had er ook wel een of meer andere lovers bij, mijn ex-echtgenote heb ik na mijn scheiding in 2004 nog maar heel af en toe gezien. Ook mijn twee dochters niet. Ze interesse ren me geen reet. Ik ben alleen in mijzelf geinteresseerd. We spreken elkaar één keer per jaar twee minuten over de telefoon. Ik heb er geen behoefte aan. Ze werken op de wallen. Verdienen een smak centen ,met hun kut. De hele tijd dat gezeik over mijn familie, ik ken die mensen helemaal niet. Ik wil ze ook niet kennen. Zo nu en dan kom ik in Holland klein kolereland en overnacht bij een liefdesvriend- of vriendin, maar that’s all. Ja, in een bed uiteraard, dan gaan we op herhalingsoefening. Even de Kama Sutra door nemen in alle rangen en standen met de ongeremde mooie Lila. Ja, ook omgekeerd in de ringen in het trapportaal’.‘Vrienden dachten serieus dat hij zijn boek heel anders zou gaan noemen. Die snappen er geen hol van. Het lijkt in de verste verte niet op wat iemand anders gedaan heeft. Mijn boek is ook geen tijdsdocument, meer een Odyssee aan verschrikkingen en sekjuweel geweld. Ik heb helemaal geen pretentie gehad een Ik Jan Cremer van de jaren negentig te schrijven.? Niet dat Ik Jan Cre mer geen goed boek zou zijn. Ik heb er vreselijk om gelachen ; het is voornamelijk een humor boek voor gezond denkende mensen. Rommert Boonstra, de beken de Rotterdamse kunst foto graaf vond dat ik net zo iemand als Jan Cremer was, maar ik ben niet iemand die alleen maar lagere school heeft, zoals mijn familieleden en hierboven genoemde auteur.Ik las het boek Ik Jan Cremer op mijn drieentwintigste. Mijn toenmalige Amsterdamse gerefor meerde verloofde Els D. dat takketering wijf heeft ‘t toen met mij uitgemaakt omdat ik het las. Het mocht niet van meneer de dominee, zei ze. Ook het werk van Remco Campert was toen streng verboden onder die gereformeerde kutkwezels. Wel liet ze zich door de week beffen door een collega van de griffermeer de kweekschool, dat mocht weer wel, dan deed ze haar verlovings ring even af, dan kwam die niet onder de sperma, dan was het gepermit teerd en ‘s avonds bad ze weer om vergeving bij de Heere Heere, dan was dat ook weer mooi opgelost. Ik had toen dezelf de griffermeer de streken en liet me trouwens ook niet kennen in die tijd: als ik haar naar het station had gebracht ging ik altijd om een uur of tien nog even de Haarlemmer Hout in om een one night stand te scoren met de eerste de beste aantrekkelijke, atletisch gebouwde, manlijk ingestel de homoseksjuwelen man die me aan sprak. Ik haalde mijn gram dubbel en dwars in die tijd. Overdag had ik Els om op te rossen of me af te laten trekken in een duinpan bij het Bloemendaalse strand, ‘s avonds liet ik mij rossen, pijpen, rimmen of naaien door een anonieme homo. Nee, ik heb mijn lul echt niet alleen met pissen versleten en mijn anus niet alleen maar met kakken. Daar komt wat uit, maar daar ging net zo vaak iets in, daar hebben hele volksstammen zich gerieflijk genesteld voor kortere of langere tijd. Ik ben nogal receptief. Ont vankelijk voor elk goed voorstel. Als het maar met daden onderbouwd wordt. Er komt dan wel wat uit, maar er kan ook heel wat in bij mij van jongs af aan. Dildos, vibrators, vingers, tongen, lullen. Ik houd van anale sex. Ook met vrouwen, maar ze moeten wel even hun hol goed uit douchen. In bloed of in stront aan mijn paal of mijn begerige tong heb ik geen zin. Daarom heb ik ook nooit een menstruerend wijf genaaid of gebeft. Ik ben ook nog nooit als stuurman op de wilde vaart door de rode zee gevaren. Vandaar dus. Ik laat me geregeld naaien door een dominante vrouw met een voorbinddildo. Ik draag daarom graag nylons, jarretelgordel, tangaslipje, bustehouder, onder jurk en daar over heen een kekke kokerrok met een bloesje met roesjes. De meeste heteroseksjuwelen mannen geilen op andere mannen in dameskleding. Het is verder allemaal goed gekomen met die ex-verloofde van mij; Els D., ze is met een streng christelijke sufferd uit Zuidwolde gehuwd, een Drents griffermeerd boertje met een bril en heeft daar naar goed gereformeerd voorbeeld een stoot kinderen mee op de wereld gezet. Een heeft toen nog leukemie gekregen, een ander werd beroepshomoseksjuweel. Gods wraak, zeiden d’r ouders en sloegen een kruis. Toen is ze liefdewerk oud papier gaan doen bij de World Servants in Verweggistan met die lul van d’r waar ze nog steeds mee is. Ik heb er medelijden mee. Ik lees liever een goed boek. Ook andere boeken heb ik gelezen, vooral van W.F. Hermans, Bukowski, Fante. Jan Cremers Logboek vond ik niet echt bijzonder. Zijn brieven weer wel.Afgelopen augustus kwam Fred op het idee om zijn boek te schrijven en trok de stoute schoenen aan. ‘Ik heb er twee maanden over gedaan. In één keer alles er uitgeramd. Alle shit. Heel mijn verrotte leven. Alle tering- en kankerzooi, d esmeerlapperij, de stront, de moorden en de martelingen. Als ik aan een zin begon wist ik niet hoe die zou eindigen. Ik slikte pep om wak ker te blijven, ik slikte handen vol oxazepam om te kunnen slapen. . Schreef veertig uur achter elkaar, werd dan stapelgek en begon ding en te zien die er niet waren, brak het hele pand af, sloeg het meubilair kort en klein, gaf mijn masochistische minnares beuk, die zag ge regeld bont en bl.auw van d’r wenkbrauwen tot d’r gelakte teennagels, dan sliep ik weer een etmaal achter elkaar. Onder de douche ging ik weken lang niet. Ik werd zwaar geteisterd door de artistieke inspiratie en dat ruik je meters ver. Het begon echt te walmen in mijn werk kamer als in het apenhuis, zo’n zoetige, bedorven, geile, vettige stinkstrontlucht. Die vliegende slingerschijtstank stond als een blok in huis, dat ging in alle kleding en textiel zitten. Een moeilijk te definieren lucht. Alsof ik de hele dag met mijn vingers in mijn eigen reet had gezeten. Je kent dat wel uit eigen ervaring. Hier ; ruik maar !’ Begin oktober 2004 was het persklaar. De journalistiek was hij al lang zat. Dat zet geen zoden aan de dijk. De bladenmarkt is beperkt. ‘Ik deed wat voor diverse bladen in de seventies, maar dat be taalde niet zoveel. Ik schreef ook voor militaire neonazi blaadjes en Duitse bladen. En voor sex bladen als Centurion, Candy en de Chick. Mijn eigen avonturen. Mijn leven is toch net een porno film. Als iemand te keer is gegaan…toen het boek af was stortte ik in en kwam onder psychia trische behandeling, maanden lang.’



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.