Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
22 september 2015, om 20:33 uur
Bekeken:
349 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
174 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De deksels worden van de pot gerukt."


De deksels worden van de pot gerukt. Kunt U nog rukken, ruk dan mee, hoppakee!


Op weg naar Frankrijk at U onlangs ergens in een restaurant genaamd Möwenpick!

Ik heb altijd gedacht als amateur ornitholoog en objektieve waarnemer des alledaagse leven dat meeuwen helemaal geen pik hadden, maar nu weet ik het zeker. Begon even wat kuikens te sexen, keek onder hun staaart en ja hoor, een pik. Wel alles in miniatuur, maar toch.
Ik begreep er de ballen niet van.
Wist U dat je in de Romeinse tijd zonder problemen een vaatje bier van Nijmegen naar Rome voor je uit kon rollen zonder dat je onderweg overvallen werd door struikrovers dankzij de Pax Romana, toen er van een hotel meeuwenpik nog geen sprake was?

In navolging van de term Pax Romana spraken historici, politieke commentatoren en politicologen achtereenvolgens over de Pax Brittanica, de Pax Americana en de Pax Sovjetika…

En de roomse kerk, die aap van God, reageerde daar op met zijn eigen varianten Pax Vobiscum en Pax Christi, maar mijn even schizofrene als verbaal kreatieve en humoristiese ex-klasgenoot van de Da Costakweekschool Kees B. bezigde regelmatig de uitspraak “Ex Paccum in de broeccum” waarmee hij in zijn zelf bedachte pseudo latijn een alles behalve vrede stichtende handeling in de geest van Pax Christi mee omschreef.

Zoals beeldende kunstenaars tot ver in de jaren tachtig altijd principiële bezwaren schenen te moeten koesteren ten aanzien van reklame vormgeving zijn er veel auteurs die eveneens als hun beeldende collegae neerkijken op reklame en beweren nooit een tekst voor commerciële doeleinden te zullen schrijven.

Heel veel reklameteksten zijn van uitstekende kwaliteit.
”De deksels worden van de pot gerukt” is een voortreffelijke zin die mij als ouwe rukker veel vreugde heeft bezorgd. Zelfs de achterlijkste STER spotjes waarin niet toerekenbare onooglijke huisvrouwen uiting geven aan hun extase ten aanzien van croma (veel vuldig uitgesproken als krumma)of wervende slogans voor een poeder dat moeiteloos vlekken verwijdert uit morsige theedoeken of zure dweilen zijn zonder uitzondering in goed Nederlands gesteld.
Daar staat tegenover dat veel bekroonde schrijvers produkten af leveren die onleesbaar zijn zoals de veelvuldig gelauwerde auteur J.F. Vogelaar of de nonsens van Bert Schierbeek.Reklametaal staat vaak bol van cli chés,omdat reklame rol bevestig end is en niet ver nieuwend.Op de Da Costakweek school te Bloemendaal,in de jaren zestig één van de drie experiment le elite opleidingen voor onder wijzers in het kader van de vernieuwing van de kweekschool om een intellgenter soort school meesters te selekteren werd ons door de leraar Nederlands L. Kip voorgehouden dat clichés of generalisaties streng verboden en hoogst verwerpelijk waren in de literatuur. Dit gebod en verbod zijn vol komen onzin.Wie een verhaal schrijft heeft voor elke handeling keuze uit een beperkt aantal clichés. Daaruit kan de auteur naar hartelust kiezen of in dien hij origineel genoeg is er zelf iets voor in de plaats verzinnen.
Leraar Nederlands L. Kip aan de Da Costa kweekschool te Bloemendaal behoorde in zijn literatuur beschouwing tot de nu al lang achterhaalde school die vond dat literatuur uitgelegd moet worden als een wiskundige konstruktie naar de vorm (Chomsky) en diepte psychologies dient te worden geduid naar inhoud, omdat het geschrevene zonder uitzondering in deze visie iets anders betekent dan er staat. Vooral deze laatste visie is al lang achterhaald.

Eigenlijk kun je van stroming of school wat de literaire,vooral zeer spekulatieve inlegkunde betreft nauwelijks spreken;het is meer een al zestig jaar stil staande gitzwarte poel des verderfs waar ieder leven uit is verdwenen. Ik denk dat er in Friesland nog één aanhanger van deze flauwe kultheorie is en dat moet haast wel mijn zeldzaam eigenwijze ex klasgenoot de leraar Nederlands P.W te L. zijn, woonachtig in een nieuwbouwslaapwijk. De eerste keer dat ik hem in Friesland ontmoette viel me al op hoezeer hij een kloon was van de Da Costakweekschoolleraar L. Kip, maar laat ik mij bij het onderwerp houden.
Er staat bijvoorbeeld in een verhaal;”In een opwelling ging ik als Amsterdams kunstschilder in 1967 naar de Bijenkorf om een miniem stukje duur be taalde modieuze lingerie te kopen voor mijn exoties ogende gepassioneerde vriendin C. die slechts een a cupje bezat zodat het geen enkele zin had een push up beha te kopen omdat er niets op te duwen viel en het nog een hele toer werd een passend frivool stuk je textiel op de kop te tikken binnen afzienbare tijd” of de zin “Geen groter geluk dan een ongeluk” of “Als ik aan Friesebeeldende kunstenaars denk dan denk ik alleen maar aan mist, mest, mokkuls en moeras” of “Wanneer ik des ochtends de dag reeds vervloekend nog voor ik het gordijn heb geopend en moeizaam met een aardige ochtend erektie opsta en al gelijk sta te kotsen van mijzelf als ik in de spiegel kijk.”
Je bent als eenvoudige lezer geneigd te denken dat het over een tangaslipje gaat in het eerste geval of een dodelijk verkeersongeluk in het tweede dat de erfgenamen veel financiële voorspoed brengt of in de derde strofe over ongewassen uit de klei getrokken gesubsidieerde drankzuchtige beeldende kunstenaars met suïcidale neigingen die voortdurend monomaan mompelend en mummelend met een penis in erektie door de mist dolen en uiteindelijk in het moeras belanden en andere erotomane ongure dronkelappen met maag en darmkolieken, hetzij behept met een kunstmatige uitgang.

(wordt vervolgd)



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.