Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
30 juni 2015, om 09:25 uur
Bekeken:
368 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
228 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Op jeugdkamp bij de gereformeerde jongelingenvereniging "


Op jeugdkamp bij de gereformeerde jongelingenvereniging “De Kalebieten”
juni 30, 2015

. Ik weet uit betrouwbare bron dat Els D., dat onnoze le griffermeerde schaap, tiepe Jo met de banjo met de kleppet op om de pukkels op d’r kin te verbloemen en op jeugdkamp bij de gereformeerde jongelingenvereniging “De Kalebieten” de joekelille tot diep in de oksel, die zo natuurlijk leeft, gotsalmebeware, daar heel veel verdriet van heeft (het zij haar ge gund) en elke dag wel twee maal bidt tot den Onzienlijke om uitkomst, die natuurlijk niet komt, want wij hebben wel te maken met Hem, maar Hij heeft ui teraard aan ons geen enkele boodschap, want Hij …Hij zwijgt of lacht hooguit homerisch in Zijn vuistje om al die domoren en stoot Zijn Zoon even ter sluiks aan op de troon aan Zijne rechterhand terwijl hij de middelvinger op steekt !) Maar Ik, Fred van der Wal heb daar van zelfsprekend nooit onder gele den, want werd men te opdringerig of te onbeschoft in kristullukke kringen dan was het gewoon een dusdanige schop onder het hol van zo’n hufter dat z’n ballen gelijk de bek uit vliegen en daarna dag met het handje. In 1996 heb ik al die kalvinisten met hun schijnheilige praatjes op het schunnige af de deur uit getrapt tot en met die buiten producer van de E.O. en dat schattige, christelijk gereformeerde paartje H.& A. Fonteijn met huwelijksproblemen van de Troelstraweg. Nou hoor ik achteraf dat het fijnchristelijke echtpaar v. d. H. te H. dolblij was dat we uit Friesland vertrokken, dus dat scheelt weer een slok op een borrel. Verdomd als het niet waar is! Ik wil niet gelijk gaan op scheppen als eenvoudige, ongeschoren, artistieke boerenlul, maar het moet gezegd worden. En waarom dan wel, meneer van der Wal? Nou, als ik heel even van Uw tijd mag roven zal ik U dat vertellen. Ik stam namelijk in rechte lijn af van Grote Pier, dat was een verzetstrijder à la lettre, als je dat zwaard ziet in het Fries Museum, het is dan wel van plestik, maar dat valt niemand op, die maliënkolder, dat kuras, die helm ook… mijn Godt, daar past een paar mud aardappelen in en dan denk ik gelijk aan Friese Bintjes, macrocefalen en aan mijn zo gewaardeerde Noordelijke lullige collegaatjes, die culturele Groninger ontbijtkoeken en artistieke aardappelen van dertien in een dozijn, maar ook aan al die overbetaalde malloten van leraren en omgeschoolde leraresjes TeHaTex met al hun pretenties en kletspraatjes. Mijn overgrootvader Nitjen Ut terts uit Kollum voer bijv. op de laatste teaclipper- on a slowboat to China- en dronk als matroos voor de mast liever jenever dan thee, daarom is hij ook na een dronken bui met zijn zatte kop de Herengracht te Amsterdam in gestapt toen hij het echt niet meer zag zitten en er niet meer levend uit gekomen. Er was hem namelijk geen andere optie geboden. De psychosociale zorg was nog niet op poten gezet en Prozac moest nog uitgevonden worden. Mantelzorg ers waren er niet. Een kwaad wijf liet hij achter die een wasserij dreef aan de Korte Leidsedwarsstraat te Amsterdam waar nu een visrestaurant gevestigd is. Hij heeft nog zes maal schip breuk geleden in een taifoen. Gingen ze met zijn zesentwintigen in een sloep, achtervolgd door een school hongerige haaien, dus roeien geblazen tegen de wind in, je kwam geen meter van je plaats, je kent dat wel uit die film Jaws. Ze dobbelden er om wie één voor één naar de haaien ging. Hij bleef als laatste over. Na die tijd werd hij wat afwezig en kon lang naar buiten kijken door het raam met betraande ogen. Neem het hem eens kwalijk.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.