Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
24 juni 2015, om 09:44 uur
Bekeken:
319 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
206 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Kleurlingen schoten als schichtige konijnen weg"


Kleurlingen schoten als schichtige konijnen voor mijn spaakwielen weg als ik ‘m even in zijn vrij liet brullen of als Tinus Tusssengas opzettelijke verkeerd schakelde zodat er dreigende geluiden uit de motorkap hoorbaar werden.

Je helpt je versnellingsbak er mooi mee naar de kloten but who cares if the sun doesn’t shine when you are with me baby!

Er zat altijd wel een lekkere zwartharige stoot naast mij met tote tieten uit de Heavy Weight Super Bowl Golden Glove klasse in sexy lingerie om het de beha uitkabbelende vlees enigszins binnen de perken te houden.

 

Ik kende dus de naam van een van de grootste bazen die het hier Neder- land binnen brachten en ook namen van hun leveranciers.

Ik dacht: Bingo! Daar kan ik wat mee. Opportunity knocks! Pakken wat je pakken kan.

Als het moest zou ik hem met de namen die ik gehoord had hem flink on- der druk zetten door te dreigen dat ik naar de recherche zou stappen.

Het was bloedjelink, want voor hetzelfde geld sloegen ze je eerst in elkaar of ze zaagden je aan stukken met een kettingzaag zoals kickbokser Bennie en joegen je daarna ook nog een kogel door je kop als toetje na de hoofd- maaltijd, maar dan was je al lang lawaaaje en voelde je niks meer. 

In Haarlem had ik toen na een akkefietje met Corrinne Corriebo al eens contact gehad met inspecteur Siekstra, die toen nog rechercheur was en mij voorstelde in het drugsmilieu rond De Ark aan het Klein Heiligland te infiltreren.

Een louche tent, gedreven door een ex-S.S.-er waar allemaal steun trek- kende langharige linkse would be artiesten uit Haarlem kwamen, die van de subsidie zich scheel kochten aan de hasj omdat ze verder toch niets om handen hadden dan zich suf roken en op het strand hun lul achterna lopen, zoals de meeste kunstenaars.

Dat voorstel van de kit heb ik toen afgewimpeld want ik houd niet van een dubbelrol.

Ik ben niet voor verrader in de wieg gelegd en om je leven op  leugens te baseren om anderen erbij te lappen zoals mijn ouders, dat was niks voor mij.

Ik was nu eenmaal niet het zoontje van Friese NSB-ers uit Oldeboorn en houd het graag allemaal een beetje straight, weet je wel.

Ik heb altijd meer in grote partijen gezien om door te stoten dan in het kruimelwerk, dat is makkelijker en je verdient er veel meer mee dan aan gesubsidieerde kunstenaars en artistieke steuntrekkers door vijf of tien gram per keer te verkopen met alle risicos van dien, want je verrader slaapt nooit.

Bovendien was ik dat artiestengelul meer dan zat, die lui waren allemaal voor militaire dienst afgekeurd op S vijf, te stom om voor de duvel te dansen, labiel, doorgaans verslaafd, behalve die ene aquarellist van Arti, die was tenminste nog marine officier op een duikboot geweest, iemand met ballen en een beschaafde vrouw, maar die bemoeide zich ook niet met die artistieke mafketels, die had net als ik ook schijt aan ze.

Ik noemde hem vanwege die onderzeeboot altijd de onderwater revolutio- nair omdat hij zich nergens over uit liet, altijd op de achtergrond bleef en nooit op viel.

Een rustige, milde man met een stijl van aquarelleren die erg Frans, krul-lerig aan deed. Typisch krachteloos Rijks akademie werk. Not my cup of tea, maar dat maakt niks uit. Smaken verschillen.

Die aquarellist was iemand die door een periscoop naar de werkelijkheid kijkt en voorzichtig zijn kansen in schatte om daarna een torpedo af te vu- ren. Vijand in zicht.

Dat krijg je als je lang in een duikboot hebt opgesloten gezeten, dat heb je met al die lui uit het leger, die hebben allemaal een slag van de molen ge- had en weten wat ze doen om een ander de vernieling in te helpen.

Een behoedzame opportunist tot en met die ex- officier, dus buitengewoon populair in kunstenaarskringen.

Een eigen mening hield hij er niet op na.

Ze voelden zich in de zestiger jaren op Arti stuk voor stuk miskende Pi-cassos, maar konden nog geen streep recht trekken op een doek. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.