Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
23 juni 2015, om 19:15 uur
Bekeken:
335 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
190 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Als het een grote klant was dan belde ik een escort bedrijf..."


Als het een grote klant was dan belde ik een escort bedrijf om een blik hoeren open te trekken of kregen ze van mij een open ticket voor een Free Ride in het bubble bad van de Yab Yum.

Als de bestelling geplaatst was en als het geld op tafel lag en geteld nadat we tot een overeenkomst waren gekomen, dan belde ik in code een van de grote jongens wat ik nodig had, want ik wist dat ik werd afgeluisterd door de afdeling narcotica.

Dan nam ik een taxi of sprak af met een koerier dat ze het kwamen breng- en als ik een onbekende klant niet vertrouwde en niet uit het oog wilde verliezen.

Je wist nooit met wie je te maken had. Voor je het wist was er tijdens je afwezigheid afluisterapparatuur aangebracht. Niet dat ze dat ongemerkt konden doen want een verborgen camera filmde elke beweging van de klant dus we waren er zo achter als het foute boel was en dan ging er een mannetje naar toe die gespecialiseerd was in likwidaties.

 

Ik ben twee maal bij een likwidatie geweest en dat ging heel professioneel en geroetineerd, maar niet nadat het slachtoffer uren lang gemarteld was en ze alle informatie uit hem gepeurd hadden die  noodzakelijk was.

Het was ook niet normaal dat er iemand mee mocht naar een afrekening, want alles gebeurde meestal erg discreet en professioneel, ook het weg werken van het lijk, daar waren de specialisten voor.

Ze konden iemand laten verdwijnen in een vat zoutzuur zonder een spoor na te laten. Hakten eerst de handen en kop af van het slachtoffer. De grote verdwijntruc. Konden ze de identiteit niet vast stellen achteraf als ze al leen een romp vonden. Ze kunnen niks beginnen met een romp.

Vinden de rechercheurs bullshit. Laten de case gewoon cold growen. Leuk voor later als het cold case team er zich over ging buigen. Meestal werd een lijk in stukken gezaagd.

Ik vond dat sexueel wel heel opwindend om op die goed geoutilleerde ruimte , van een kennis van de VSSM (Vereniging Studiegroep Sado-Ma sochisme, een club waar minder werd gestudeerd dan in de praktijk ge- bracht) gehuurde, goed geïsoleerde martelzolder ergens in Groningen op het platteland het slachtoffer langzaam te zien afsterven en van dicht bij te zien hoe het leven onder uitzinnige pijnigingen uit hem weg vloeide, dat is een heel bijzondere ervaring, die je je leven lang niet vergeet.

Je voelt je heel even Heerser over leven en dood, dat is een enorme kick, dan weet je dat je de volledige macht over iemand hebt.

De pijnkoning.

De adrenaline giert door je lijf en heb je zes flesjes Trappist op, een paar snuifjes coke en wat blowtjes  in combinatie met een handvol tabletten, dan heb je geen last van je geweten meer, dan ga je meedogenloos tekeer als een beest.

Wie dan in je handen valt is nog niet jarig!

De tweede keer mocht ik zelf een stanleymesje hanteren en een klein tang- etje waar mee elke keer kleine reepjes vlees van het lichaam van ’t slacht- offer werden afgescheurd, dat ging volgens een bepaald Afrikaans Orisha ritueel, dan gaan huiveringen van bovenaards genot door je heen. Het was je reinste VooDoo. Black Magic Woman en zo. Echte zwarte magie. Toch windt het altijd weer de deelnemers op. Behalve het slachtoffer dat ligt te balken en te scheeuwen als een echte krijsketel.

Het is geen uitzondering dat folteraars met een lul als een telefoonpaal hun slachtoffer staan af te martelen.

Vertel mij wat ! ik noem het altijd The Pain And Pleasure Industry. Een niewe industriële revolutie maar dan op psychoseksjuweel gebied.

Daar werden in de gevallen waar ik later bij aanwezig was de Orisha dui- vels bij op geroepen, die manifesteren zich alleen als een mens onder gro- te pijnen uit het leven wordt geholpen, dat is ontzettend heavy.

Kosmisch.

Alles staat vantevoren vast. Je weet bijna tot op de minuut wanneer de ge- folterde zal overlijden.

Het heet het ritueel van de twee honderd en vier incisies, dat gaat uren lang door tot het slachtoffer levend gevild is en elke keer als hij buiten westen is wordt hij weer bijgebracht met een doek waar ammoniak op gesprenkeld is, die douwen ze  dan even onder de snufferd van het slacht- offer, dan komt de grootste mafkees nog bij kennis en begint weer te gil- len op orkaankracht. Je krijgt er een slapende olifant mee wakker, dus ook de Orisha duivels.

Ik denk dat het me zo opwond omdat ik latent toch sterk ook heel sadis- tische en masochistische neigingen heb.

Mijn psychiater beweerde dat.

Het is mijn duistere kant, zal ik maar zeggen, waar ik niet te veel tegen de lezer over kwijt wil, die hebben niet altijd de kotszakken, kalmerings ta- bletten en zakdoeken paraat. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.