Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
23 juni 2015, om 19:13 uur
Bekeken:
321 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
176 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik houd het ook liever een beetje netjes..."


Ik houd het ook liever een beetje netjes. Alleen gevoelsgenoten uit het pijn- en plezier circuit krijgen alles van mij alles te horen in alle gruwe- lijke, doch voor de liefhebber c.q. liefhebster opwindende details, dan weet je dat je onder gelijkgezinden bent.

Ik zeg altijd; een beetje martelen moet kunnen, maar het is net als met verdovende middelen, je wilt steeds verder en steeds meer.

Het werkt totaal verslavend. Mijn geluk is andermans ongeluk. Daar schaam ik mij niet voor. Ik geniet als ik mensen psychoseksjuweel zie lijden. Vooral verfijnde sexuele folteringen winden mij op. Alleen uit leed wordt kunst geboren. Een oeroude wet toen kunstenaars nog in berenvel- len rond liep en met de knuppel in de hand en de mooiste grot tekeningen maakten in Lascaux

Niet dat ik iemand met zijn billen gelijk op een brandend gaskomfoor zal zetten of hem of haar vastbindt op een tafel en dan een strijkbout op zijn of haar pens zet, maar toch, ik noem maar een dwarsstraat… als ik een omelet champigons maak en je hoort het spetteren en knetteren gaat er toch wel eens wat door je heen.

Burning desire.

Er lopen onder die kunstnaars trouwens ook gestoorden rond. Ik kende een surrealistische schilder, Kristians Tonny, daar kon je beter niet bij lunchen, want hij bakte een omelet en stond zich daarboven in de keuken af te rukken.

Hij bakte zijn sperma er doorheen. Alsof dat soms normaal is. Nou heeft iedere kunstschilder als ongevaarlijke gek zijn eigen gebrek, maar dit gaat zelfs mij te ver.

Je kunt ook zeggen; andermans zaad door een gebakken ei daar worden kleine meisjes groot van, maar fris is anders.

Die surrealisten naaiden alles wat los en vast zat aan elkaar en stonden vaak bol van de venerische ziekten.

Ten onder gaan aan syf was vaste prik waarmee je pas echt telde in het kunstenaars sirkwie van het interbellum, toen het surrealisme hoogtij vierde.

Soms denk ik wel eens dat ik beter als beroepsfolteraar in de sadomaso- chistische sien dan in het drugs sirkwie had kunnen gaan, want daar valt heel wat lol aan te beleven en er kleven minder gevaren aan.

SM is tegen woordig salonfähig.

Aan de andere kant: het een sluit het ander niet uit. Op twee paarden wed- den en van alle wallen eten was mij wel toevertrouwd.

Juridisch technisch gesproken ben ik dus medeplichtig aan minstens twee lustmoorden, maar zo zie ik dat toch niet.

Ze hadden het aan zichzelf te danken door mij proberen op te lichten met een grote partij. Het ging om tonnen en het waren bepaald geen lieve

jongens die toen om zeep zijn geholpen door de NV MIO (Afkorting Moord In Opdracht). Een tak van de internationale Murder Incorporated.

Ik heb er geen spijt van dat ik ze heb overgeleverd aan deze specialisten.

Het is trouwens al lang verjaard, ze kunnen me helemaal niks maken, want waar ik het nu over heb speelde begin jaren zeventig, meer dan veer- tig jaar geleden. Daders en slachtoffers zijn verdwenen in de mist van het schimmenrijk. Opgelost.

Ik woon in het buitenland, dus kunnen ze me helemaal weinig maken. Er moeten voorbeelden worden gesteld, anders flikken ze je morgen nog een keer hetzelfde.

Als je een gemankeerde kunstartiest, gefrustreerde tekenleraar of een soft mietje bent kun je beter professioneel dammer worden, sociaal werker, kunsthandelaar, gesubsidieerd modern kunstenaar, kunstvervalser of gaan ganzeborden met incontinente bejaarden in het bejaardenhuis dan in de drugshandel gaan.

Het is keiharde business waar ik in zit. Zodra het geld geteld was en de partij binnen dan was het gelijk oversteken en nou weg wezen, oprotten naar je eiland, want er kon in een kleine tijdsspanne nog van alles mis gaan.

Onder tafel had ik altijd een pistool of een revolver op het kruis van de koper gericht.

Meestal een Derringer. Een damespistooltje. Maakt niks uit; een kogel door je ballen of schaamlippen van een klein kaliber is ook geen kattepis.

Een verkeerde beweging en ik had iemand zijn ballen of schaamlippen er afgeschoten en zie maar eens hoe zo’n hangjurk verder door het leven moet zonder die genitale hamlappen, die speelt dan niks meer klaar. Blijft eerste hulp voor de gulp uit dan bloedt zo iemand gegarandeerd in de kort- ste keren dood.

Ik heb een keer vijftig kilo aan klanten afgeleverd zonder dat ze de stuff controleerden.

Als ik gewild had dan had ik ook een pak hondenstront bij ze in de achter bak van de Mercedes kunnen gooien, maar dat zou tegen mijn erecode zijn en dat zou niet met mijn gevoel voor fair trade overeen  komen.

Ik bracht regelmatig een partij naar Duitsland met de trein, dan verpakte ik het goed in plastic en legde dat in een prullenbak neer, in het bagagenet of in de spoelbak van het toilet, maar dan ging ik wel zo zitten dat ik de plaats waar het lag goed kon observeren en in mijn handtas had ik een tweeschots Derringer of een schietvulpen met een giftige ricinekogel voor het geval dat. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.