Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 juni 2015, om 08:18 uur
Bekeken:
351 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
190 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mijn baas heeft toen met die klant afgerekend, daar is nooit mee"


Mijn baas heeft toen met die klant afgerekend, daar is nooit meer iets van vernomen. Hoogstwaarschijnlijk was hij een politie informant, daar werd korte metten mee gemaakt in het circuit.

Een informant is nergens veilig. Hij heeft nergens vrienden. Ik weet  van informanten die gewoon van de bovenste galerij van een bajes naar bene den zijn gegooid of in een Afrikaans land voor de krokodillen of in een bassin vol piranhas gekwakt, die kregen op die manier zwijgplicht opge legd van boven.

Ik heb daar geen medelijden mee.

Je moet heel goed weten waar je staat. Wat er ook gebeurt ik; zal mijn op- drachtgevers en leveranciers nooit verraden, hoe veel jaar het me ook zal kosten.

Ik ben niet te koop en zeker niet voor de recherche. Bij verraden deals zijn al tijd twee mensen extra betrokken, dat wordt gearrangeerd door de cops in samenwerking met het openbaar ministerie en de fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst.

Dat is linke soep als je betrapt wordt heb je twee getuigenverklaringen tegen je en dan hoeven ze niet eens wat bij je thuis te vinden, dan hang je automatisch.

Daarom moet je altijd geweldig goed uitkijken met wie je zaken doet en wat je los laat. De DEA is ook actief in Europa en dat zijn helemaal lek- kere jongens, want als die een zaak niet rond kunnen krijgen stoppen ze gewoon een ons coke in je koffer als je even weg bent.

 

Er kwam een lange tijd een Amerikaan uit de jazzwereld met zijn kaal ge- schoren kop bij mij over de vloer, een slome drugsaddict met een hang- snor die te stoned was om uit zijn bloed doorlopen ogen te kijken, zijn smoel leek op een saxofoon, maar in zijn zeldzame momenten dat hij hel- der was had hij het over connecties bij in Duitsland gelegerde hoge mili- tairen die in hasj en coke zouden doen op grote schaal.

Ik vertelde hem dus dat ik met een partij weed van dertig kilo in mijn maag zat, die in een geheime opslagplaats in het havengebied lag.

Hij zei: “Nou, ik ken wel een stelletje Surinamers uit de Cottonclub en van een tent op de Zeedijk die het zo voor je kunnen weg werken zonder dat je enig risico loopt”.

Ik zei: ”Sodemieter nou gauw op, motherfuckin’son of a bitch. Surina- mers stelen het laatste dubbeltje nog van hun opoe als die op sterven ligt, die kwattarepen zijn zo onbetrouwbaar als een aanbieder van een Rolex op een homo ontmoetingsparkeerplaats, dus forget it, baby! No way!”

Hij zei verontwaardigd: ”Oh, no, no, no, baby! Ik sta er voor in dat ze dat niet zullen doen. Ik ken ze al jaren. Het zijn bosnegers, dat zijn trouwe honden, net als Ronnie Brunswijk, die zijn heel anders. Goudeerlijke boys!”

Ik zei spottend terug: “Goudeerlijk als een kermis horloge van doublé zal je bedoelen! Bospenen uit de bush! Huh! Grote wasjes, kleine wasjes !”

Hij weer : “Nee. Ik ken hun credentials als mijn eigen broekzak. Niets op aan te merken. Brandschoon. Geen verleden. Wel een heden en een grote toekomst voor de boeg. Hard werkende burgers met een tiet vol met poen, zoals jij en ik, die hebben er geen belang bij je er bij te lappen, want ze weten dat ze dan een afschuwelijke dood sterven!”

”Okee dan, maar als ze komen om het op te halen dan gaan we wel ergens anders naar toe, dan kom je me maar ophalen met de Jaguar, want ik wil niet dat die lui achter mijn adres komen, dan gooien ze morgen een hand- granaat naar binnen in mijn slaapkamer en ik wil mijn ballen toevallig nog even houden voor een liefhebster om mee te kunnen fokken!” zei ik terug.

Ik wilde eerst wel eens zien met wie ik te maken kreeg want ik kende toe vallig de meeste Surinamers uit de Cotton Club en van de Zeedijk per- soonlijk om dat ik nogal eens doorzakte met ze en wist dat ze zo onbe- trouwbaar als wat waren.

Als je met ze aan tafel zat kon je maar het beste je twee handen op je zak- ken houden, anders miste je na afloop je creditcard, je gouden kronen uit je bek, je kettingenslipje, je cockring, je zilveren buttplug en je autosleu- tels. Je kunt in deze business niet voorzichtig genoeg zijn.

Ik zat dus thuis te wachten op het telefoontje van die Amerikaan. Hij belde op en zei:”Die zwartjoekels zijn er en ze zijn zo tam als een cavia op sterk water. Ga je effe mee, dan maken we gelijk een dealtje. En hoe veel zit er voor mij aan vast? Mag ik ook effe gelijk vangen ?”

Nou had ik toevallig die avond net bezoek van een paar hele goeie vrien- den: drie pikzwarte negers van tegen de twee meter die op een flinke la- ding van een schip uit Nigeria zaten te wachten en alle drie een punt 45 in hun broekriem droegen, dus als het moest konden we weerwerk geven waar het Nieuwjaarsvuurwerk in Scheveningen kinderspel bij was.

Ik kende die jongens heel goed.

Ze waren allemaal derde en vierde dan full contact karate en goed getrain- de schutters, dus ik voelde me zo veilig als Fort Knox.

Twee van die jongens waren kampioen van sportschool Oyama waar tien de dan John Bluming de scepter zwaaide. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.