Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 juni 2015, om 08:13 uur
Bekeken:
352 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
195 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik belde onmiddellijk een dokter op die handelde..."


Ik belde onmiddellijk een dokter op die handelde in mediese apparatuur, die had ik gewoon uit de Gouden Gids gehaald, niks bijzonders en ik zei met een geaffecteerde Aerdenhout stem: “Zag, U spreekt met meneer Knots van Drommelen  tot Dribbelaer uit Aerdenhout. Ik heb een dochter, die studeert met succes medicijnen, die meid heeft een uitvinding gedaan die ze in productie wil nemen in haar eigen laboratorium, maar de concur- rentie mag er niet achter komen, want het is een revolutionair procédé die Slikjeslank pillen, dus het moet allemaal een beetje geheim blijven, ziet U.

Het gaat onder ons gezegd eigenlijk om een zeer wetenschappelijk experi- ment waar ik heel weinig over kan zeggen  als leek en zij wil sowieso uit de picture blijven met d’r poesje, zal ‘k maar zeggen, dat laatste is een grapje, een slipje van de tong, maar niet met mijn tong in haar slipje, want dan is het incest, dan blijf je wel erg dicht bij huis, hahaha, dat moet kun- nen in het old boys network zeg ik maar altijd, mij hoor je niet, maar, euh … by the way, ter zake, let’s have a deal, verkoopt U toevallig ook pillen-machines? 

Geld speelt geen rol, dus U vraagt en wij draaien de auto met laadbak en mini-kraan wel even voor. Vervoer is geen enkel probleem en alles wordt zwart betaald, dus tel uit je winst !”

Die dokter zei droog: “Ja hoor. Geen probleem. Komt U maar even langs dan maken we een prijs. Bij contante betaling tien procent korting. En neemt U er twee dan is de derde gratis, drie halen wordt het vier betalen, want dan stuit ik op leverings problemen. Hoe lijkt U dat?”

Dat ging dus gesmeerd en ik maakte een afspraak met die wapenhandelaar dat hij dat ding voor mij gaat kopen want ik kon niet als klant met mijn uiterlijk zoiets bestellen, dan wisten ze gelijk waar het voor gebruikt ging worden.

Die wapenhandelaar was een heel aardige man voor mij, die weer een vriend was van rauwdauw-houwdegen kapitein Westerbork waar ik bijna elke week bij langs ging om een keil te halen.

 

Piekfijn in de kleren, dure kar, glimmende schoenen, je kon je er gewoon in spiegelen, rook lekker naar een dure after shave, dus dat zag er ver- trouwd uit.

Ik wist alleen niet dat hij zo zijn streken had.

Ik zei tegen hem: “Je zegt maar dat je mijn broer bent en je gedraagt je een beetje behoorlijk anders gaat het niet door, dus niet laten merken waar je vandaan komt!”

We gingen met zijn Mercedes naar het afgesproken adres. Ik bleef voor de zekerheid maar in de auto zitten, weg gedoken achter een Telegraaf om niet op te vallen.

Hij belde veel te lang aan, drukte wel zes maal op de bel, daar begon het al mee, dus een lekkere introductie, maar niet heus.

Vooral niet toen hij met zijn vuist op de deur begon te bonken en te schreeuwen van “In naam van Oranje doe open de poort !” als de eerste de beste proleet uit Amsterdam oud West. Ik denk dat hij een stoot amfeta- mine had geslikt.

Die dokter deed geërgerd open. Een lange, uitgedroogde, magere man in een witte jas met een zwarte hoornen bril met glazen er in ter dikte van colafles bodems.

Echt een intellectueel, zoals al die academici er uit zien, die zijn allemaal zwaar brillend. Hij leek een beetje op een magere uitvoering van die schrijver Adriaan Morriën, ook zo’n antiseptisch tiepe met wit haar genipt in Caesar stijl en een uit marmer gebeeldhouwde academische kunst- en kultuurkop.

Het leek wel alsof hij zo uit de Romeinse senaat was weg gelopen ten tijde van Claudius.

Op afstand bekeek ik het tafereeltje met argus ogen. Ik had het raampje open van de Mercedes en ik hoor die vriend van mij op agressieve toon  zeggen: “Vooruit, mafketel. Effe tof wezen ! Kom op met die pillen ma- chine, dan betaal ik ‘m zwart met nog een bonus er boven op, heb jij ook je voordeeltje als we het buiten die belastingpikken om doen. Verder op staat een vrachtwagen met een minikraan. Effe naar buiten duwen,  inla- den met de hele handel, en van je hoppa...dan kenne we pleite, want time is money, weet je wel!”

En hij haalde een stapel bankbiljetten tevoorschijn en schudde die als een spel kaarten voor de neus van die verbouwereerde man, die niet wist hoe hij het had.

Zoiets verwachtte ik dus helemaal niet van mijn vriend. In de allerduurste restaurants kon hij zich heel behoorlijk kon gedragen als hij wilde. Hij ge- droeg zich nu alsof hij bij een maat uit een zuid Amerikaanse bananen republiek even een demontabel snel vuurkanon of een mobiele houwitser voor een midden Oosten relatie kwam ophalen.

Dus die dokter keek in mijn richting, taxeerde de situatie en zei effen: “Laat Uw partner uit de auto zelf even binnen komen om te praten, dan zien we wel verder of we zaken gaan doen!”

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.