Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 juni 2015, om 21:45 uur
Bekeken:
340 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
183 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Nou heb ik zelf wel een zwarte lijst met een paar namen"


Nou heb ik zelf wel een zwarte lijst waar een aantal namen op staan als  potentieel target for tomorrow o.a. een hoofdredacteur met te veel praatjes en een half dozijn tekenleraren- wat in het vat zit verzuurt niet- dus die vriend komt met zijn privé legertje en zakkanonnen met dum dum munitie ook nog wel eens van pas, als ik ook maar in de verste verte vermoed dat iemand me een loer draait, maar ik wil niet iedereen die me overlast be- zorgt gelijk het leven uit helpen, zonder dat ik hem of haar eerst over het conflict heb gesproken onder vier ogen.

Zelfs niet iemand die mij heeft afgeluisterd. Hoor en wederhoor tellen bij mij zwaar.

Voor je het weet leg je de verkeerde om en daar schiet niemand iets mee op. En wat hou je nou nog aan kolerelijers over als je ze allemaal op ruimt, dan is er toch geen lol meer aan?

Je kunt wel zeggen als nihilist dat je wilde dat de mensheid één kop had net als Goliath en dat je die met één houw van je hakbijl er af slaat, maar wat dan nog?

 

Ik heb die wapenhandelaar toch niet te hulp geroepen. Het ging mij veel te ver om een DEA team te rippen en daarna af te schieten. Voor je het weet sta je op de Most Wanted List en heb je de bloedhonden van de hele FBI aan je reet hangen. Dat is mij toch wat al te heavy! Dat zijn net pitbulls, als die bijten laten ze van zijn leven niet meer los.

 

Ik heb daarna toen mijn werkterrein verlegd. Contacten gezocht in Marok- ko. Ik had vanuit Amsterdam instructies gekregen om de piloot die voor onze organisatie zou gaan vliegen te doublechecken en als het niet goed zat met zijn geloofsbrieven af te schieten of door anderen uit de weg te la ten ruimen. Het was het een of het ander. Je hebt altijd twee keuzes, meer niet. Het leven is een eenmalige aanbieding, je moet er uit halen wat er in zit.

Die brokkenpiloot had een privé vliegtuig omdat hij vroeger voor de MAF vloog, een fundamentalistische christelijke zendingsorganisatie in Afrika waar hij uit getrapt was omdat hij het met de inlandse vrouwtjes niet zo nauw nam en het evangelie liever via zijn dikke lul probeerde te slijten, dan via de Bijbel, zoals zo veel van die blikken dominees met hun mora-listische praatjes.

Daar waren die evangeliekikkers niet zo blij mee met een blanke versprei- der van geslachtsziekten, overal werden er plotseling tientallen halfbloed- jes geboren, dat begon op te vallen, dus werd het ontslag op staande voet.

Toen heeft hij dat vliegtuig uit wraak mee genomen.

De alluminium vogel was gevlogen en om geen slechte publiciteit te krijg- en heeft de directie van die club het er toen maar bij laten zitten. De man- tel der liefde die de zwijgende meerderheid bedekt.

 

Via collectes in kerken en een larmoyant verhaal dat de duivel ze te pak- ken had genomen kwamen de miljoenen toch wel binnen, dan konden ze met hun ontuchtige, vette directeursreten op het pluche blijven zitten en een Mercedes rijden, want daar gaat het toch om bij die fijne fundamen- talistische christenen.

 

Hij had al een aantal keren voor ons heen en weer naar Nederland gevlo- gen maar was nog nooit met een gram hasj terug gekomen, dus ging ik ter controle maar eens een keer met hem mee als duo passagier.

Hij zegt ’s avonds tegen mij: “De hele handel staat klaar. Alles is ingela- den. Morgen is de take off! Don’t worry, be happy! See ya later alligator in the bar !”

Hij loog dat hij barstte. Er stond helemaal niks klaar. Het ruim was leeg. Natúúrlijk lag het weer niet aan hem.

Die Arabieren hadden hem zogenaamd weer eens belazerd met hun cous- cous snorren, maar volgens mij was hij een schijterd, anders had hij ook niet bij die christelijke organisatie gewerkt, daar barst het van de halve zo- len en de stukken frustraat.

Ik kende een directeursechtpaar Rita en Rokus Rivierenburt, oprichters van een Rotterdamse fijn christelijke kunstorganisatie.

Zelfde laken en pak.

Vrome smoesjes van hoor wel naar mijn woorden, maar zie niet naar mijn daden. Volkomen onbetrouwbaar. Ze lulden maar raak. Over alles lag zo’n moralistisch, fijn christelijk sausje, maar onderdehand.

Pappen en nat houden.

Toen ik liet merken dat ik ze al lang door had liet en ze het af weten. Nooit meer iets van vernomen. Het gewone patroon onder die zeveraars. Misschien zijn ze onderdehand ook wel de pijp uit.

 

Die piloot wilde heel graag vliegen op andermans kosten en daarvoor dik betaald worden, maar als er gesmokkeld moest worden dan was ie veel te schijterig om het te doen.

Ik kwam daar in Marokko met een paar heel gevaarlijke jongens in con- tact. Die piloot had ze ook met hun handel laten zitten en was zijn af- spraak niet nagekomen. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.