Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 juni 2015, om 21:43 uur
Bekeken:
319 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
157 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Via hem ben ik toen exclusief met de cocaïnehandel in aanraking "


Via hem ben ik toen exclusief met de cocaïnehandel in aanraking geko- men. Hasj was al lang een gepasseerd station.

Hij zegt terwijl we op de voor plecht staan: ”Is dat nou niks voor jou? Ik heb nu driehonderd kilo uit Lima van de beste coke die je je kunt voorstel len. In Hilversum doen ze er een moord voor onder die omroep lui, die snuiven zich allemaal het leplazerus de hele dag en lopen rond met een zilveren neus tussenschot.

De laatste mode, hahaha. Is weer eens iets anders dan een piercing door je tepels of een ring door je piemel. Ik kan je elke maand dertig kilo leveren, die kan je makkelijk doorstoten naar de detailhandel. Je loopt moeiteloos binnen waar je zelf bij staat!”

Nou ben ik zelf een fijnproever, dus ik wilde wel kopen. Hij gaf me drie kilo om het uit te proberen onder mijn klanten en als het op was kon ik hem weer bellen. Ik betaalde toen dertigduizend tot vijftigduizend gulden de kilo, maar ik heb er nooit één cent aan verdiend, want het was veel te lekker.

Ik nam van elke partij een aantal zakjes en daarmee leefde ik als God in Frankrijk. Het kwam er op neer dat ik precies zoveel verkocht als ik hem moest betalen en de rest snoof ik er zelf gezellig doorheen met vrienden en vriendinnen.

Let’s have a party, was toch al altijd mijn slogan, maar toen helemaal. Ik heb nooit zoveel vrienden en vriendinnen gehad als in die tijd.

Let’s have some fun was mijn adagium!

Die Belg leeft nu niet meer. Niet zo heel lang geleden hebben ze hem ge- vonden. Twaalf keer door zijn lijer geschoten. Een vol magazijn er in ge pompt.

Hij lag onder wat struiken in een greppel. Vlak daarna langs de kant van de weg is daar een Belgische wapenhandelaar gelikwideerd. Afgeschoten door de Mossad, ging het verhaal.

Hij had zware wapens geleverd aan de vijanden van de staat Israël. Houwitsers op vrachtwagens en duikboten.

In Friesland woonde ook zo’n pik. De Mossad legde een uitgebreid dos sier over hem aan, hoorde ik via via.

Hij leeft nog steeds, maar voor hoe lang? Voor je het weet ligt er op een kilomter afstand een sniper in de bosjes en schieten ze hem af als een konijn als hij in zijn blauwe fleece jack de haag staat te snoeien. Hij span de altijd eerst een touwtje om in een rechte lijn te kunnen snoeien. Natuur lijk wist hij niet dat het touw voor hem al lang klaar hing.

 

Door verraad ben ik goed tegen de lamp gelopen. Een anoniem telefoontje naar de recherche van een lul die wist dat ik net drie kilootjes hasj had op gehaald.

De reden? Ja, dat geeft te denken. Ik denk dat het pure jaloezie was omdat het bij mij altijd zo probleemloos verliep en bij hem zo opgefokt.

Bij mij was het altijd Big Fun; bij hem altijd gesijk.

Je moet niet vergeten; het is net als in de oorlog. Je verrader slaapt nooit. Tijdens de bezetting gaf de ene koekenbakker uit de straat de andere koek- enbakker aan, dan was er weer een concurrent minder.

De mentaliteit van de mensen blijft toch hetzelfde. Kleine neringdoenden. Doorgaans allemaal ex-NSB-ers, vooral in het Noorden van ons land. Ik maak me daar geen illusies over.

Nooit had ik dat spul ooit in huis. Altijd in mijn geheime bergplaats in het havengebied in een loft waar een maffe subsidie kunstenaar zijn atelier had die moderne kunst maaakte waar geen mens een hout van snapte dus kreeg hij torenhoge subsidies.

Net die avond had ik drie kilootjes in huis omdat een deal niet door ging. Ik zou het de volgende dag weg brengen.

Ik dacht: het risico valt te verwaarlozen. Ik had het in de keuken gewoon aan een rekje gehangen. De volgende ochtend werd ik om zeven uur uit mijn bed gebeld.

Recherche.

Twee man; de ene een Groningse suikerbiet, de andere een verkeerd uitge pakte Friese paardenkop uit Tietjerksteradeel. Je zag zo dat ze niet de snuggerste hadden gestuurd.

Ik dacht; ze maken me niks die lulletjes.

Zij zoeken met hun verneukte speurneuzen en King Size vergrootglazen. Ze hadden ook nog een of ander aftands fototoestel bij zich met een grote flitser waar van die ouderwetse eivormige flitslampjes in gingen.

Het waren echte stripfiguren zoals ze te werk gingen. Inspecteur Clouseau op eendenjacht en dan nog kwam ie thuis met een dooie mus, die hij voor een parelhoender versleet.

Ze keken op de meest onmogelijke plaatsen. In de keuken in het gootsteen kastje. In de spoelbak van de wc. In de pannen en potjes. In een suiker- strooier. In het fornuis. Ik denk nog even; hier swing ik helemaal te gek uit, weet je wel. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.