Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
17 juni 2015, om 11:51 uur
Bekeken:
330 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
177 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Toen moeder aan de was was (deel 6)"


 Toen moeder aan de was was (deel 6)

 

Ik nam even de tijd om even lekker in het O.T. te lezen en de concordantie lag op de leuning van de oorfauteuil waar ik in zat. Hel fijn die oren van een oorfauteuil; kreeg je geen kou op je oren door die uit staande flappers.

Toen ik iemand langs het raam zag lopen herinnerde ik me ineens dat er iemand om 7 uur mijn lekkende eikenhouten regenton zou komen ophalen.

Ik had hem gelukkig 's middags al klaar gezet voor het huis.

Ik had er helemaal niet meer om gedacht.

Ik las nog lekker wat bladzijden voor de vuist weg maar het drong niet tot mij door en zette een eerste bakkie slappe koffie van Senseo. Niet te zuipen dat afwaswater.

Dirkje had eigenlijk allang naar bed gemoeten, maar die genoot stiekem van onze spijbelarij. Maar nu was het gedaan met het lanterfanten. Ik bracht dirkje naar bed, las een verhaal voor en bad met hem. Hij had nog helemaal geen slaap!

Ik zei dat ik een was ging ophangen en dat ik dan nog even bij hem zou kijken. Ook toen was er nog geen spoor van slaap te bekennen. Hij had een zootje gemaakt van zijn bed en zat er achterstevoren in. Meneer had 'honger'! Ach, wat weten wij van honger...Omdat ik weet dat een hongerig gevoel de slaap soms behoorlijk kan weghouden heb ik bij wijze van uitzondering een banaan gegeven. 'En nu niets meer horen'.

Ik ging aan de strijk en zette een tweede rondje koffie voor de grote kinderen die uit catechisatie kwamen. Leen Spillebeen nam meteen nog twee vrienden mee. Ok hoor. Het huis is toch al vol. Er kan nog wel meer bij.

En zo is de kop van de week er weer af. Willem zit inmiddels klaar om te gaan lopen. Daar gaan we dan maar. Ben benieuwd of ik vanavond nog achter de strijkplank geraak. Wellicht schuif ik het fijn door naar morgen...dan is er weer een dag.

Zet ik net de strijkplank op en de stekker van de bout in het stopcontact wordt er aan de deur gebolen door de buuf, die even kwam informeren of ik nog die middag met haar mee ging naar de Toteltuin in het Berenbos om fijn berri-berri te gaan eten met vooraf een kop haaievinnensoep, en we kletsen maar door over onze vakantieplannen, dus na een drie kwartier komt me er toch een rook de gang in, het leek wel een crematorium, sloeg mijn hand voor mijn mond en zei: “Guttegutteguttegut, ben ik helemaal de bout vergeten die aan het hachelen staat op de strijk plank om deze tijd ! Ik doe alles op de minuut, dat moet ook in een druk gezin. Kwart over tien is altijd vaste strijktijd. Een mens heeft ook zoveel aan haar hoofd!”

Dus slofte ik moedeloos naar binnen met de gedachte van “wat heb ik nou weer aan mijn fiets hangen”, was de bout helemaal door de strijk plank gebrand en hing alleen nog aan het snoer te bungelen! Er had wel kortsluiting van kunnen komen en van kortsluiting naar brand is maar een klein stapje. Ik zette gauw het raam van het strijkhok open voor de doorluchtigheid en de voordeur ook nog om goed te kunnen doortochten want die rooklucht blijft lang hangen, dat is niet de eerste keer dat de hele boel bijna de hens in zou gaan. Het strijken schuif ik maar weer door tot zaterdag als Hendrik een nieuwe bout en plank bij de Kringloop voor moeders gaat kopen en een kussensloop en drie kamizooltjes die ook ver brand zijn. Het ruikt bij de Kringloop wel altijd erg naar gedragen kleding en voetschim mel, dus het is altijd wassen en het schoeisel met een voetschimmel werend middel met de flitspuit bewerken. En we hebben het toch al niet breed!

 

Hendrik zegt altijd: “De vrouw is slechts geschapen om  als volgzame achterbumpersticker te functioneren, dienaar van de man en het is prima dat zij minder betaald krijgt voor hetzelfde werk, daar is het CDA ook  vierkant voor.

Vrouwen? Gratis neukvee, gelegitimeerd door het huwelijk via een gemeente ambtenaar. Het huwelijks papiertje als drivers license voor het pientere pookjeis het enige dat  telt.Graaien in de seksjuwelen snoepwinkel met overheids toestemming.  Ik zie de auto als metafoor voor de vrouw. Je zet ‘m in zijn vooruit of in zijn achteruit.

Gassen en weg weez’n! En begint haar koppeling te lekken gooi d’r op de brug van en medies centrum m en opkrikken die handel bij chirurgijn Grijpink of Breukink. De maakbare mens. Wat dat betreft ben ik een ras echte socialist. Houwen zo!

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.