Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
16 juni 2015, om 17:27 uur
Bekeken:
333 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
155 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Friese weblogger? Zes jaar universiteit en nog 100 schrijffouten"


Die weblogger? Zes jaar universiteit en nog maakt hij schrijffouten   IK HOEF MIJ TEGENOVER GEEN ENKELE WEBLOGGER TE VERANTWOORDEN

 

Het valt niet mee om onbevreesd de woningen de omstreden kunstenaars Fred van der Wal te betre den. De grove taal van zijn weblogs, zijn reputatie in het kunstenaarsplantsoen, de wetenschap dat hij een SM liefhebber is en volgens insiders regelmatig in dameslingerie door veld en beemd dwaalt over door het zilv’ren manlicht overgoten landerijen waar mistflarden langzaam voorbij drijven. Eén en ander geeft te denken.

Een markante kop, zijn kleding: dikke wollen berensokken, een vormeloze spijkerbroek van Zeeman met het kruis op de knieën, een fleecetrui van de Wibra, schoenen bij de Lidl gekocht.

Het eerste wat de kunstenaar doet, na een welkomstgroet en het aanbieden van een Trappist Dubbel uit Westmalle en een papier van zijn advocaat overhandigen. Of de invité dat maar even wil lezen en daarna in vijfvoud ondertekenen. Hij geeft een korte toelichting.

"Er wordt zoveel onzin over mij geschreven. Feiten verdraaid. Leugens verkondigd. Het gaat maar door! De één of andere mij totaal onbekende Fries –paaltjeshoofd noem ik hem- controleert alles wat ik schrijf en klaagt regelmatig bij redacties van dag-, week- en maandbladen over mij alsof ik een kleinkind van Al Capone ben, maar hij is niet de enige.

Een kunstschilder die totaal mislukt is, die ik Bokito noem, heeft hem opgestookt, want die klager weet als Fries zelf helemaal niets van beeldende kunst. Hij vroeg me of ik soms Thom Mercuur kende; nou, nooit gezien of gesproken, maar ik wist wel van horen zeggen het een en ander  over dat drankorgel omdat die meneer een besproken figuur is.

Zijn vrouw werd hem afgepikt door burgemeester van Franeker, die heb ik één maal gesproken jaren geleden, maar verder mailde ik door wat ik over hem had gehoord van de collegaatjes.  

Maanden later kreeg ik een mail van die Fries dat het allemaal niet klopte wat ik had gezegd en dat ik mijn informatie uit Wikipedia had gehaald. Het is het één of het ander, maar Wikipedia is correct, mogen wij aannemen. Ik wist niet eens dat Mercuur daar in stond. Geen idee! Ik sta er wel zelf in daar winden heel wat Friese kunstenaars en tekenleraren zich verschrikkelijk over op.

Die weblogger? Zes jaar universiteit en nog maakt hij schrijffouten zodat ik eerst dacht dat ie alleen lagere school had. Je kent die tiepes wel, alcoholprobleem en in de steek gelaten door het lieve vrouwtje, kindje een bezoekregeling, ouders dood, kanker in de familie, hond nog maar drie poten en ookd ie derde poot staat op afvallen.

Nogal wat gefrustreerde sukkels en een schlemielen vallen mij lastig. Eén en al treurnis bijd at soort mensen. Daar hou ik niet zo van, weet je wel. Ik houd van feest in de tent. men beweert dat ik alles bij elkaar verzin, vooral over mijn CV, maar ze kunnen niets aan tonen. Feiten noemen doen ze niet.

 

Ik heb schoenendozen vol met documentatie, over mijn werk en persoon. Ik ben nu enmaal een kleurrijk figuur en een gevierd persoon. Het zijns terke benen die de weelde dragen. Kijk maar; ik heb ze en hebben is houden en krijgen is de kunst!

Ik bezit tienduizenden fotos van mijzelf of in gezelschap met collegaatjes. Dus graag even een poot onder die verklaring anders pak ik je juridisch aan. Of stuur ik een paar Ninjas op je dak in van die zwarte pakken, wandelende wurgstokken, die houden er wel van iemand eerst een etmaal te martelen en dan te onthoofden. Geef nou nog even je paspoort. En dan maak ik nu ook nog een fotootje van je, dan weet ik je altijd met een paar jongens van de sportschool te vinden als je over me begint te ouwe hoeren, dus je bent gewaarschuwd."

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.