Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
16 juni 2015, om 12:19 uur
Bekeken:
353 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
206 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

""Uitgevers durven mijn werk niet aan, om verschillende redenen"


"Uitgevers durven mijn werk niet aan, om verschillende redenen. Personeel wilde niet, ze waren bang voor negatieve publiciteit, ze vonden het moreel verwerpelijk en dachten dat ik bij het minste of geringste de brandende kachel en de computers uit de muur zou rukken en van drie hoog naar beneden over het balkon zou kwakken op het hoofd van een onschuldige voorbijganger. Ik ben kort na mijn twintigste 1962 met het schrijven begonnen. Eerst voor mezelf, om de gebeurtenissen te vast te leggen, later, veel later, na mijn AOW om er een boek van te maken.

 

Waarom wil iemand een boek  schrijven?

 

"Je bent schrijver of je bent het niet. Hoe schilder, hoe wilder! En ik schrijf over mijn leven, over wat ik heb meegemaakt. Dat heb ik altijd gedaan. Puur geldingsdrang. Ik ben geen Maarten ‘t Hart ofW F Hermans, ik hoef niets te verzinnen. Van alles wat er staat, is 99,9 procent waargebeurd. De overige 0,1 procent is verzonnen, omdat er altijd een persoonlijke intimiteit is die je met niemand deelt, ook niet met je geliefde. Niemand laat het achterste van zijn tong zien of in zijn doos kijken door Jan en Alleman. Who fingered Freddy is een leuke film, dat is waar, maar niet autobiografisch."

 

Heeft het schrijven therapeutisch gewerkt?

 

"Daar schrijf ik niet voor. Mijn werk gaat niet over de schlemiel in de samenleving of een Great Pretender uit Oldeboorn of all places, maar wel over mensen die zich met tegenslagen door het leven worstelen. Soms zijn het geboren losers die zich toch waar maken. In rijkeluiszoontjes en meisjes nee, daar zie ik niets in, kan ik niks mee.

De beschrijving van die tegenslagen maakt iets interessant.

Het is zoals Bukowski zegt: totaal niet boeiend om over een geslaagde neukpartij te lezen, het wordt pas boeiend als die neukpartij mislukt,; dat bijvoorbeeld je lul driedubbel klapt, in de knoop raakt en je ook nog je penisbotje breekt, ja ballen blauw zien en je ballen daarna ook nog naar binnen schieten zodat je hele geval weken lang in het gips moet met wel een gaatje met een limonade rietje er in voor het plassen.

Je hebt niet voor niets je pisbuis gekregen.

Wat ik schrijf, is autobiografisch. Als ik niet zo’n bewogen leven had gehad, zat ik nu achter de geraniums te verpiete ren zoals de een of andere zesderangs kunstschilder uit Valkenburg. Dan was U nooit op bezoek gekomen."

 

Had u niet liever een zorgeloos en gemakkelijk leventje gehad?

 

"Wat is dat voor onzin? Ik sta er niet bij stil of mijn leven zorgeloos is. Ik leef mijn leven. Als kind werd ik op school getreiterd, maar ik vocht altijd terug. Ik werd midden in het schooljaar van de tweede klas lagere school door een opvoeder van school gehaald; Een school waar ik me thuis voelde en door mijn biologische vader naar een schoffies school gebrachjt met 52 kinderen in de klas. Zonen en dochters van SS-ers, NSB-ers, zwarthandelaren, Jodenverlinkers, hoeren, pooiers en bajesklanten.

Totaal gederailleerde kinderen. Dus vluchtte ik in de boeken. Dát was mijn wereld zonder zorgen. Later beoefende ik drie vechtsporten. Ik heb daar niet onder geleden, ik leerde daar overleven."

 

Twaalf ambachten, dertien ongelukken. Een vermogen winnen op de beurs. Fijn leven. U vermaakt zich wel...

 

"In het verzorgingshuis waar mijn schoonvader als een rhinoceros zat te smakken bij het vreten met open bek; Ik werd er onpasselijk van. Ik ging tijdens bezoek uren met mijn laptop op de gang zitten om een verhal te schrijven. Ik kon het niet aanzien. Daar heb ik mijn voorland gezien.

Kwijlende oude mannetjes, de weg kwijt, met een natte vlek in hun broek en een drol die er half uit hangt. Laat de trossen vieren. Alle hens aan dek! Recht zo die gaat. Nooit van mijn leven ga ik daar naar toe. Dan maak ik er liever een eind aan."

 

Heeft u spijt van wat U anderen aangedaan heeft?

 

"Ik hoef mij niet te verantwoorden. Wat er is gebeurd, is - daar heeft niemand iets mee te maken. Alles wat ik wil zeggen, staat in mijn teksten."

 

Het gaat er nogal grof aan toe in Uw verhalen.

 

"Vind je? Het is maar hoe je de dingen ziet. Ik kom niet uit de goot, maar uit het sjieke Amsterdam-Zuid, Vondelparkbuurt te Amsterdam, daar schaam ik mij niet voor. Ik heb meer dan alleen maar 12 jaar lagere school gehad.

Alles wat ik geleerd heb, heb ik mezelf geleerd. Het echte leven is mijn universiteit geweest. Ik ga mij niet anders voordoen dan ik ben. Ik ben volstrekt mezelf. Ik spuug op de mensen die dat afkeuren. Ik heb schijt aan academici. Academici kijken neer op kunstenaars..."

 

Waarom die voortdurende agressie?

 

"Je moet van je afbijten in het leven. Als je dat niet doet, lopen ze over je heen. Niet alleen op straat, ook op kantoor. En, ik ben een ex-Amsterdammer. Ik mag graag de boel een beetje opjuinen, een beetje provoceren. Als ik schrijf dat kunstartiesten dom zijn en allemaal van een uitkering leven, dan bedoel ik niet letterlijk alle kunstartiesten. Ik heb geen minachting voor kunstenaars.

Wie dat denkt, is echt dom - die verdient niet beter. Ik heb wel schijt aan knulletjes met een rijke pappie die van de universiteit in een baantje met hun banaantje rollen tot aan hun pensioen en denken mij de wet voor te kunnen schrijven."

 

Fred trekt een nieuwe Trappist open en kijkt naar een passerende vrouw op straat.

"Kijk! Daar loopt Helen! Er is nog zoveel moois in het leven op High Heels", zegt hij met een lachje. Of mijn teksten goede kritieken krijgt, interesseert hem nauwelijks. Op applaus zit hij niet te wachten.

"De meeste journalisten zijn sensatiebakken. Bloed en stront aan de paal. Nou, dan hebben ze aan mij een goeie. Ik hoop dat twee of drie recensenten mijn volgende boek serieus bespreken. Als de ontvangst goed is, volgt er misschien meer. Er liggen zat manuscripten klaar."

 

"Ik hoef er niks aan te verdienen", zegt hij.  

 

De feiten

 

Fred van der Wal (1937) debuteerde in 2009 met de verhalen bundel Schrijversblokkade en publiceerde daarna nog een gedicht in een Belgische gedichtenbundel en een verhalenbundel die bij Writeshistory uit kwam. Behalve Isis Nedloni heeft Fred geen vrienden onder kunstenaars.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.