Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 juni 2015, om 12:31 uur
Bekeken:
323 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
204 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een gewaarschuwd lezer telt niet voor twee (deel 6) "


Een gewaarschuwd lezer telt niet voor twee (deel 6)

 

Ik heb er medelijden mee. Ik lees liever een goed boek. Ook andere boeken heb ik gelezen, vooral van W.F. Hermans, Bukowski, Fante. Jan Cremers Logboek vond ik niet echt bijzonder. Zijn brieven weer wel.

Afgelopen augustus kwam Frank op het idee om zijn boek te schrijven en trok de stoute schoenen aan.

‘Ik heb er twee maanden over gedaan. In één keer alles er uitgeramd. Alle shit. Heel mijn verrotte leven. Alle tering- en kankerzooi, de smeerlapperij, de stront, de stinkende pis, de moorden en de martelingen. Als ik aan een zin begon wist ik niet hoe die zou eindigen. Ik slikte pep om wakker te blijven, ik slikte handen vol oxazepam om te kunnen slapen. Schreef veertig uur achter elkaar, werd dan stapelgek en begon dingen te zien die er niet waren, brak het hele pand af, sloeg het meubilair kort en klein, gaf mijn masochistische minnares beuk, die zag geregeld bont en blauw van d’r wenkbrauw en tot d’r gelakte teennagels, dan sliep ik weer een etmaal achter elkaar. Onder de douche ging ik weken lang niet. Ik werd zwaar geteisterd door de artistieke inspiratie en dat ruik je meters ver. Het begon echt te walmen in mijn werk kamer als in het apenhuis, zo’n zoetige, bedorven, geile, vettige stinkstrontlucht. Die vliegende slingerschijtstank stond als een blok in huis, dat ging in alle kleding en textiel zitten. Een moeilijk te definieren lucht. Alsof ik de hele dag met mijn vingers in mijn eigen reet had gezeten. Je kent dat wel uit eigen ervaring. Hier ; ruik maar !’

Begin oktober 2004 was het persklaar. De journalistiek was hij al lang zat. Dat zet geen zoden aan de dijk. De bladenmarkt is beperkt.

‘Ik deed wat voor diverse bladen in de seventies, maar dat be taalde niet zoveel. Ik schreef ook voor militaire neonazi blaadjes en Duitse bladen. En voor sex bladen als Centurion, Candy en de Chick. Mijn eigen avonturen. Mijn leven is toch net een porno film. Als iemand te keer is gegaan…toen het boek af was stortte ik in en kwam onder psychia trische behandeling, maanden lang.’

Zijn verhalen werden opgemerkt door een uitgever.

‘Ze hebben me in 1993 al benaderd om een boek te schrijven. Toen had ik er niet zo’ n zin in. Ik ben liever lui dan moe. Afgelopen augustus sprak ik met hem af. Ik wil die autobiografie wel schrijven, zei ik. Vond hij goed. Ik moest het opsturen. Over de eerste tien pagina s was hij gelijk razend enthou siast. Hij dacht dat hij het zou moeten redigeren, dat vond ik raar, daar begin ik niet aan. Geen komma mag er aan veranderd worden of ik bega een moord. Er valt in mijn werk niets te redigeren. Ik schrijf geen overbodige dingen. De ma nier waarop ik schrijf is heel direct, heel confronterend, als een rechtse directe op een week papensmoel. Dat is mijn stijl, recht voor z’n raap, keihard. Marry van Lien en Jerry Piersma van Uitgeverij Gepherstaal hebben aan het manuscript geen woord veranderd. Het is van a tot z door mij zo neergezet. Niemand heeft geholpen. Zelfs mijn ex-vrouw niet die lerares hand werken is geweest en nu met een vriendin samen leeft en de tijd van d’r leven heeft omdat ze drie maal op een dag gebeft of gevingerd wordt. Ik heb nog een keer van haar een flinke druiper opgelopen, om dat ze Jan en Alleman naaide. De gele etter droop weken lang uit mijn lul. Ik veegde aanvankelijk mijn lul om het kwartier aan de vitrage af van de kamer die ik in 1968 aan de Amstel had als atelier, boven Galerie Mokum, maar er was geen houden meer aan. De vitrage stond op de duur zo stijf als een plank in de vensterbank. De stof leek wel van triplex. Alle sluizen gingen open. En een gore lucht ! Stinken dat ‘t deed ! Twee spuiten antibiotica en ik was weer fit. Geslachtsziekten horen bij de serieuze kunst beoefening. En doorgeven die handel aan anderen onder het mottop : Flink gedonder in het vooronder !.

Frank’ s leven staat in het teken van het militairisme, de kunst, de literatuur,de vechtsporten en het verbaal geweld. Moorden, martelen en marcheren. De drie M’s noemt hij het.

‘Ik geloof in het leger en ik geloof in militaire macht. De harde hand. De knoet. De riem en de zweep laten spelen over andermans roze vlees. Dat willen de mensen. Ze vinden het lekker. Je ziet het in Kosovo, het is perfect wat daar gebeurd is. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.