Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
13 juni 2015, om 08:36 uur
Bekeken:
354 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
185 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Gewapend met protestlappen zo breed als de straat (deel 2)"


Na hun werk koken de levensgenieters van de voedselbank en minimumlijders met kringen onder de ogen en wallen om met ladders tegen op te klauteren toch nog prima, ondanks dat ze door de bazen afgemat worden en onderdrukt of als wegwerp artikel gebruikt in hun vrouwelijke intiem.

Zo hoort het ook.

Er zijn nu eenmaal Heren en knechten, slaven en slavinnen en de knechten c.q. slaven/slavinnen moeten hun kop houden anders is dáár eerst de zweep, riemen, rotting, tepelklemmen, buttplugegen hang- en tuigwerk en daarna als afgneukte sletten het gat van de deur en een straat verder het loket van de WW.

Goed dat er nog uitkeringen zijn, maar voor hoe lang…

Achter de –X- zitten?

Nou en?

Denk je nou werkelijk dat verpolitiekte webloggers die zo fijn over de euro schrijven of over landspolitiek, foeballuh, TV series, echtelijke onmin, seksjuwelen problematiek, de kat, Zen, aardappelen, dolfijn en, Iran, de Euro, Prins Willem, carnaval, de koningin, de tram, stadswandelen, vreettenten, verloren neukies, herwonnen neukies, afgedankte neukies, interesse hebben in Kunst Und Kultur?

Hou nou toch gauw op. Lik mijn schenen en daarna naar omhoog liggen via mijn bovenbenen naar het kardinale punt! Ik zeg tegen iedere echte vrouw; Knielen zul je voor mij, hoer! Een een succes dat het heeft! Het noodlot van de vrouw is dat zij glad van onderen zijn met een intiem deel dat op ontvangen staat, net als een buizenradio en de tepels als afstemknop en geluids nivo knop. Hoe harder je draait hoe beter de ontvangst. Als de gesmeerde bliksem er in met je antenne, je warme buis en je electroliet.

 

Fred van der Wal: Ik schrijf over de dingen waar ik verstand van heb; mijzelf, beeldende kunst, literatuur, biografieën, fotografie, kunstgeschiedenis, untold stories, occultisme, seksjuweel sadisme, seksjuweler maasochisme, lingerie fetisjisme, mijn interessante familie tot generaties terug in Frankrijk enerzijds en Friesland anderzijds.

Nee, lezer, ik kom niet uit de familie doorsnee nu eenmaal. Ik schaam mij niet voor mijn Friese wortels en suikerbieten in de famielje.

Bejje gek! Op zijn tijd wil ik heel ruimhartig weez’n!

Ja, dat wekt heel wat jaloezie op bij sommige lezers. Ik kan mij dat ook heel goed voorstellen, want waar niet is verliest zelfs de keizer zijn rechten.

En dan bekruipt de zo nu en dan zelfs academisch geschoolde lezer een grote schaamte over afwezigheid van eigen inzichten, cultural breeding, kennis van mijn onderwerpen, fijn- en scherpzinnige observaties, speelse in- èn uitvallen, intelligente samenhangen.

En wat blijft er dan over voor de jaloerse lezer? Onbestemd verlangen? Ja! En verder?

De vlucht naar voren in de agressie. De putlucht van het obligate typisch Hollandse links draaiende melkzure gekanker, gezeur, gekliem en geklaag van dames die de houdbaarheidsdatum al lang voorbij zijn. Menigeen houdt dat voor polemiek, maar ik zeg u; het is helemaal niets. De putlucht slaat er van af als zij hullie zullie hunnie dijtjes van elkander doen. De roos van vlees is toch al lang verwelkt.

De goede raad mijnerzijds?

Beter je best doen en dan…ja, dan pas terug komen. Het lied van de natte perzik met heur schedebabbels. Jaaaa….de meisjes hebben heel wat te vertellen. Ze worden al bijna gelijk betaald als waren zij echte mannen.

Hoe die raad mijnerzijds luidt?

Bevend van anticipatie op wat gaat komen met de pet voor de gulp om het half slappe stijfje te verhullen. De emancipatie van de vrouw werkt impotentie in de hand. Ik zie ze binnenkort nog lopen in rotten van vier bij optochten over het Rokin met protestlappen zo breed als de straat : WIJ VROUWEN EISEN! SEKSJUWEEL GEWELD!

Ik zie die ontuchtige studente nog met ontblote buik waaar zij met viltstift in calligrafisch verantwoorde letters had geschreven: FUCK THE BOLK!

En een lekker kontje dat er aan zat! Alleen zal ze wel een half dozijn veneriese ziektes onder de leden hebben gehad, want zo is de moderne vrouw van uit haar eigen.

Laat ik niet langer railleren! De serieuze aanpak. Vrienden/vriendinnen op het weblog streef ik allerminst naar. Iemand naar de mond praten is verre van mij. In mijn opponenten en kritikasters ben ik in wezen niet geïnteresseerd. Ik ben een loner.

Nimmer zal ik vriendinnen of vrienden ontmoeten, noch laveloos met ze aanliggen aan het noenmaal, de zulveren beker vol zware rode wijn in de rechterhand met de vele gouden ringen, de Rolex om de breekbare pols van het tijdsgewricht om voortdurend te weten hoe laat het is, losjes om het eigen polsje, dat wel, het verhitte gelaat naar malkander neigende, niet omwille van de liefde, maar omwille van het het moment en de sublieme stilte daartussen…en ja hoor, het is weer zo laat…daar schalt plotsklaps weer Toby Rix met zijn Toeterix via de versterker door de zaal heen en maakt ons in- en ingelukkig, dan weet ik weer: Vader is thuis.

Waarschijnlijk zijn ook beheerders OBA en vele OBA gebruikers niet geïnteresseerd in (mijn of andermans) geniale kunst en nog genialer literatuur.

Onder slappe socios en aanverwante links draaiende melkzure hufters en hufterinnen was er toch altijd al een wantrouwen tov kunstenaars, behalve als zij in MAO jasjes rond liepen en Fidel Castro of Marx bewierrookten.

Ik vind dat geen enkel bezwaar.

Gewetensvolle piepel.

Heel fijne mensen an sich.

Algemeen applaus of acceptatie interesseren me niet, behagen ook niet. Wie dat wil gaat kerkintereurs naschilderen als de miljonair op klompen, die boerenlul Henk Helmantel of moralistische verhaaltjes schrijven zoals de op art. 31 vrijgemaakte gereformeerde pik/luldebehanger drs. Hans van Seventer, ex-EO medewerker. Ieder zijn eigen belangstellings sfeer.

In mijn ommuurde Geheime Tuin wordt slechts een enkeling toegelaten.

Geen GP. Stel je veur. Wat heeft de koude des nachts te maken met de hitte des daags? Nou dan! We kunnen niet aan de gang blijven.

Controverse GP-Fred van der Wal berust op topografische bepaalde onoverbrugbare cultuurverschillen.

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.