Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
12 juni 2015, om 17:36 uur
Bekeken:
402 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
182 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Isis Nedloni: "Inde nachtschaduw van het surrealisme""


BEELDEND KUNSTENARES ISIS NEDLONI. IN DE NACHT SCHADUW VAN HET SURREALISME (DEEL 1)

 

Het surrealisme  in de beeldende kunst heeft in de schaduw van Freud zich op bandeloze wijze bemoeid met het op sexistische wijze verbeelden van een visie op de vrouw die omgeven is door een gedateerde verstikkende walm van het geketende, ouderwetse, achterhaalde vrouwbeeld, dat meer verhaalt over het gangbare vrouwbeeld van de in aanvang van de beweging van het surrealisme door vooral manlijke, egocentrische kunstenaars, dan over de vrouw.

Het surrealisme heeft een beeld van de vrouw als te misbruiken en gebruiken object veelvuldig vorm gegeven in schilderijen en objecten die zonder uitzondering van weinig respect voor de vrouw getuigen.

In het gunstigste geval wordt de vrouw afgebeeld als een fraai vorm gegeven naakt  van een vrouw met een duif op haar schouder.

De surrealist Max Ernst sneed op een kunstwerk een vrouw de hals door, Hans Bellmer beeldde de vrouw af als een gemutileerde pop en de Belgische surrealist Delvaux als wezenloze anti-septiese, bloedeloze naakten uit imaginaire nachtlandschappen, René Magritte vervaardigde een portret van een vrouw met ogen als borsten en een mond als een behaarde schaamheuvel (zie het schilderij Le Viol 1945) .

Een en ander zegt de kijker genoeg. Het surrealisme als moderne heksenjacht op de vrouw.

In het boek “Surrealist Women” zijn een 300 vrouwen als surrealistische kunstenaressen op overtuigende wijze aanwezig en in grotere mate dan in de Amerikaanse en Engelse Pop Art is de vrouw vertegenwoordigt als deel neemster.

De echo van het vertekende surrealistische vrouwbeeld is in de Pop Art te vinden in het werk van Allen Jones. De vrouw als bijzettafeltje en als lust object is zijn subject matter.

 

Raakvlakken met de aaibare kunst van de op dramatische wijze omgekomen Ferdi Tajiri zijn duidelijk in de objecten van Isis aan te wijzen, zonder dat Isis het werk van Ferdi kende, zoals ik bemerkte toen ik haar daar op wees.

De humor in het beeldend werk van Isis doet mij denken aan de objecten van de pop art kunstenares Marisol.

Het werk van Isis Nedloni dat zich kenmerkt door het verbeelden van invloeden van uit het onderbewuste is gemakkelijk onder te brengen onder de noemer van het surrealisme.

Zij schildert, tekent, fotografeert, schrijft en vervaardigt objecten met overtuigende, sterke autobiografische elementen.

Een veelzijdig talent.

Opmerkelijk is haar snelle produktiewijze als kind van haar eigen tijd.

Isis verwerkt gevoelens van uit haar diepe gevoelsleven als psychische inhouden in haar kunst.

Authenticiteit is haar beeldmerk. Een academisch gevormde weblogger drs. Wim Duzijn noemde haar als aanbeveling eens een voorbeeld van naieve eerlijkheid.

Deze  naieve eerlijkheid is een voorwaarde voor haar kunst die zo persoonlijk is en wars van elke pretentieuze inhoud. De inhoudelijke betekenis van haar werk gaat elke modieuze benadering te boven.

Haar werk is geen salonkunst en valt niet onder de afgezaagde potjes en pannetjes schilderijen van de zogenaamde Nieuwe Realisten, een school die bol staat van de inhoudsloze clichés en commercie.

Haar werk onttrekt zich juist aan clichés omdat haar beelden over de essentie van haar eigen bestaan gaan en optimaal interpreteerbaar voor de onbevoordeelde kijker.

Veel moderne kunst is crypties en moeilijk of niet te interpreteren.

Een ijzersterk gegeven is dat Isis in al haar kunstwerken duidelijk weer geeft hetgeen zij ervaart en voelt.

Een kunst geladen met emoties en met geen andere kunstenares te vergelijken valt. Het werk van Isis is direct herkenbaar als van haar hand en van niemand anders.

Een aanbeveling.

Uitingen van lezers en kijkers in reacties op haar werk blijkt dat haar beelden aanspreekbaar zijn voor een grote groep mensen.

Kunst hoeft niet apocrief te zijn en diverse opvattingen via ingewikkelde, gezochte inlegkunde door kunsthistorici zijn in haar geval onnodig.

Isis groeide op in een milieu waar ruimte was voor kunst. Op een expositie in Weesp zag ik eens enkele werken van haar moeder die mij opvielen.

Als de kijker terug kijkt op haar niet altijd even gemakkelijke leven is Isis Nedloni voorbestemd geweest van jongs af aan voor het kunstenaresseschap.

Als tiener en twen ging  zij door een fase van zoeken naar haar mogelijkheden en verwezenlijken van wat in haar leefde.

Zij was al weer wat ouder toen ze een HBO opleiding voor cretieve therapeut met succes af sloot.

Ongetwijfeld heeft deze studie haar beeldende werk in hoge mate gestimuleerd.

 

Het surrealistische wereldbeeld van de manlijke surrealisten is vanaf het begin gekenmerkt door  demonie, wreedheid en een geperveteerde sexualiteit.

Niets van dit alles echter in het beeldende werk van Isis Nedloni, dat gebaseerd is op herinneringen, dromen, gedachten, traumas, frustraties, oprechtheid, wensen en een gezonde vorm van erotiek.

Isis Nedloni zoekt gepassioneerde de schoonheid, de vrede, de harmonie, het paradijs, het mooie in de schepping. Hiermee heeft zij een unieke plaats in de moderne kunst, die zoals Gombrich eens zei: Waarom is moderne kunst zo lelijk?

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.