Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 juni 2015, om 12:11 uur
Bekeken:
367 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
198 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Juli 2002 ontving ik een eerste brief uit een serie "


Juli 2002 ontving ik een eerste brief uit een serie van 3 brieven van mijn biologische moeder, die mij in samenwerking met de vader nog voor mijn tweede levensjaar weg gaven aan de verbitterde grootouders, waar ik op groeide. De vader zag ik zelden en mijn moeder een maal per jaar een uurtje op mijn verjaardag. Ze vond het een “opgave “om te komen. Haar drie kinderen had ze nooit gewild, beweerde ze elke keer. Belangstelling toonde ze nooit. Ik weet nog dat ik een keer vroeg:”Wie is die Mevrouw?Moet ik U tegen haar zeggen?”

 

Ik heb op de hate mail van de vrouw die zich mijn “biologische moeder” noemt nooit geantwoord. Het had geen enkele zin.

 

 

De eerste brief (let op de onbeschofte aanhef) :

 

Voorthuizen , 1 sept 2002

 

Hallo v. d. Wal,

 

Nu nog enige leuke wetenswaardigheden om al je leugens te ontzenuwen op de volgende blad zijde: Het betreft een door jou beweerde vermeende erfenis waarbij de ouders ten onrechte TONNEN ontvingen. Gelukkig voor jou beschik je al weer over een grote fantasie wat de bedragen betreft en kon je daardoor menigeen met al je leugens weer eens op een dwaalspoor brengen om er zelf beter uit te springen.

 

Fred van der Wal: In 1967 keerde het kindsdeel van de erfenis, van mijn grootvader tegen de drie ton uit aan mijn vader, die daar op besloot om zijn beide antiquariaten in de Nieuwe Spiegelstraat te verkopen en stil te gaan leven op 45 jarige leeftijd.

Erg werkzaaam is hij nooit geweest.

In 1982 overleed mijn grootmoeder die de miljoenen verdeelde onder mijn vader, oom en tante. In 1985 werd mijn broer vermoord die geen testament had. Hij loog mij tijdens zijn leven voor dat ik in zijn testament vermeld stond. Het bleek niet de waarheid. Hij had voor meer dan een ton aan schulden gemaakt o.a door verduistering van incasso gelden via zijn eenmans incassoburootje, en mini onderneming die hij frauduleus voerde op zolder in de Heemsteedse villa van zijn aan verdovende middelen verslaafde tante. In 1983 overleed mijn tante die f 750.000 naliet aan mij, mijn broer en mijn zuster, die bij de boedelscheiding de nodige problemen veroorzaakten waardoor de afwikkeling vertraging op liep en extra docu menten moesten worden verzameld door mij over de gezinssituatie tussen 1942 en 1967. Soms waren de gegevens moeilijk te achterhalen, getuige verklaringen pas na eindeloos zoeken verkregen, familieleden waren overleden, buren verhuis naaar adressen die niet of nauwelijks waren te achterhalen. Het heeft mij veel tijd gekost om de documenten op orde te krijgen in de mid tachtiger jaren. In de plaatselijke bibliotheek bestudeerde ik het successie recht, een hoofdstuk in de rechtspleging dat  gemakkelijk te begrijpen is. In de hoffelijk gevoerde correspondentie met de notaris gebruikte ik sommige artikelen. Hij waardeerde dat.

 

Moeder: De waarheid, van der Wal, is: Ik heb slechts f 26000,- (zesentwintig duizend gld.!) ontvangen uit de nalatenschap van je broertje Bobbie, die ook al nik uitvoerde en met zijn homovriendje de hele dag op een zeiljacht lag te zonnen. Ik zal de Waarheid nu vertellen. Hoe het echt in elkaar zat en waar jij weer eens niets van af weet.

Toen ik in 1941 trouwde bracht ik o.a. mee: Een ruime linnen uitzet, een complete keuken uitzet, een mooi wandmeubel van firma de Ridder (thans gevestigd in de Hartensstraat, Amsterdam), een keuige garderobe waar niets op aan te merken viel en enige kostbare, mooie sieraden, die jouw zogenaamde vader allemaal verpatst heeft (geërfd van familie).

Daar ik net als jouw vader geen uitkering van de schade-enquête commissie wenste omdat ik de rug recht wilde houden als verzetsvrouw heb ik dit schamele erfenisje van slechts f 26000,- geaccepteerd als vergoeding voor verloren gegane bezittingen bij de slag om Arnhem.

De juistheid van dit bedrag mag desgewenst geïnformeerd worden bij het notariskantoor van den Bosch te Haarlem.

Is jouw mededeling weer eens een leugen, een misverstand, een fantasie of een droom?

Hoezo tonnen? Hoezo?

Toen het eerste kind helaas verwacht werd, van der Wal, schonk de familie Trons uit Bussum ons een beeldige wieg en een baby uitzet. Daar heb jij geen cent aan bijgedragen, van der Wal.

Als mantelzorgerster voor mij invalide echtgenoot heb ik weinig tijd voor dit soort corresponde ntie met een niksnut oals jij bent, van der Wal, waar jij alle tijd te over hebt met je zogenaamde artiesten bestaan van de hele dag niks uit voeren.

Nu je al oud bent geworden, gebrekkig en der dagen zat (je bent al bijna 60, van der Wal! Ja, ja, de grote finale nadert voor jou!) wens ik je een goed een prettige levensavond toe dat is alles wat je van mij hebt te verwachten, verder niks. Beste groet, van der Wal (dat zeggen ze toch bij die boertjes in Friesland?)

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.